nieuws

Win-winsituatie over tegels en vloerverwarming

bouwbreed

Het onderhavige geschil betreft een conflict tussen een garantie- verzekeraar en de koper van een nieuwbouwwoning.

Voordat de opdrachtgever een aannemingsovereenkomst afsluit met een aannemer voor het bouwen van een huis vraagt hij naar garanties. “Geen probleem, ik heb een goed en renderend bedrijf, dus u hoeft zich geen zorgen te maken”, aldus de aannemer.

De opdrachtgever nam hier geen genoegen mee want wat zou er gebeuren als tijdens de bouw de aannemer failliet zou gaan? Hij stond dan zelf voor het probleem dat zijn huis moest worden afgebouwd. Na enige discussie en navraag werd er alsnog contact opgenomen met een garantieverzekeraar. Het bedrijf werd ingeschreven en het huis werd onder de garantieregeling gebouwd. Achteraf bleek dit niet geheel onterecht te zijn, want vrij kort nadat het huis was opgeleverd, kwam de aannemer in financiële moeilijkheden en ging hij uiteindelijk failliet.

Wat resteerde waren de opleverpunten die weliswaar duidelijk op het opleverformulier vermeld waren maar waaraan de aannemer nog geen tijd had besteed. De op het opleverformulier vermelde tekortkomingen dienden nog wel hersteld te worden. Bovendien had de opdrachtgever nog een aantal andere tekortkomingen na de oplevering geconstateerd die niet op het opleveringsformulier vermeld stonden. De koper richtte zich tot de verzekeraar en vervolgens ontspon zich een interpretatieverschil over een aantal geschilpunten. Wat valt wel onder de dekking en wat niet? De opdrachtgever had bovendien zelf materialen aangeschaft wat later “verrekend” zou worden met de aanneemsom. Ook had hij de aansluitkosten van gas, water en elektra alsmede de verbruikskosten tot de dag van oplevering voor eigen rekening genomen. Hij meende dat die vergoed zouden moeten worden, terwijl de verzekeraar dacht hieraan niet te hoeven voldoen.

Omdat het er naar uit zag dat een en ander een langdurige kwestie leek te worden, heeft de opdrachtgever voorgesteld te proberen om de geschilpunten door middel van mediation op te lossen.

In de eerste bijeenkomst heb ik een inventarisatie gemaakt van alle tekortkomingen. Het ging dus niet alleen om hetgeen op het opleveringsformulier vermeld stond maar ook om hetgeen na de oplevering door de opdrachtgever was geconstateerd.

Met betrekking tot een aantal zaken zoals bijvoorbeeld nog niet uitgevoerd schilderwerk werd direct door de verzekeraar aangegeven dat ze opdracht zou geven deze werkzaamheden alsnog uit te voeren. Dat gold ook voor een aantal zaken die niet als klacht op het opleveringsrapport vermeld stonden maar desondanks als klacht erkend werden.

Eén van de discussiepunten voor een tweede bijeenkomst betrof de tegels in de badkamer en in het toilet. Deze tegels waren uitgezocht door de opdrachtgever zelf maar die bleken in de praktijk door de groene, matte kleur gevoelig voor vlekken. De opdrachtgever was van oordeel dat er niet een juiste tegel was geleverd. Omdat deze tegels door de opdrachtgever zelf waren uitgezocht en de tegels als zodanig volgens de leverancier geschikt waren als vloertegels, meende de verzekeraar dat de opdrachtgever geen recht had op nieuwe tegels.

Een tweede punt in de discussie betrof de vloerverwarming in de badkamer. De koper stelde dat de vloerverwarming op een ondeugdelijke wijze was aangebracht. Het leidingstelsel in de vloer zou te ver uit elkaar liggen. De verzekeraar haalde de technische omschrijving er bij en stelde dat er in die technische omschrijving gesproken werd over bijverwarming en dat die uitsluitend diende om de “kou” uit de stenen vloer te halen. De koper was het daar niet mee eens en meende recht te hebben op vloerverwarming en dat er nooit gesproken was over bijverwarming. In de daaropvolgende discussie kwam naar voren dat het werkelijke belang van de opdrachtgever eigenlijk veel meer lag bij een andere tegel. De kalkvlekken op de tegels ten gevolge van hard water waren hem – en niet te vergeten zijn vrouw! – een doorn in het oog. Een constructieve aanpassing van de vloerverwarming zou betekenen dat de vloer opengebroken moest worden en er dus vervolgens een nieuwe tegelvloer gelegd zou moeten worden.

Op voorspraak van de technisch deskundige van de verzekeraar werd de oplossing uiteindelijk gevonden door een eenvoudige technische aanpassing van de vloerverwarming en het aanbrengen van een speciale coating op de tegels in de badkamervloer (en het toilet). Voor beide partijen was dit een zeer acceptabele oplossing. De koper had toch een tegel die niet meer vlekte; bovendien was hem een boel overlast in de vorm van hak- en breekwerk bespaard gebleven terwijl ook het garantie-instituut met relatief beperkte kosten aan zijn verplichtingen had voldaan. Ook hier was dus duidelijk sprake van een win-win situatie die kon ontstaan omdat beide partijen bereid waren in een open discussie te zoeken naar een voor beide partijen acceptabele oplossing.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels