nieuws

Philips geruisloos naar Breitner Center

bouwbreed

Vanaf Philips’ hogere etages zie je luchthaven Schiphol in de regen. Op het zandlichaam van IJburg en omringend water schittert de zon. Hoofdaannemer Heijmans is bezig de laatste randen af te werken van de transparante glazen toren, het nieuwe hoofdkantoor van Philips in Amsterdam. Cobouw heeft de primeur en betreedt als eerste buitenstaander het Breitner Center.

In de hal bij de toekomstige balie werken twee man van Kaba uit Nijmegen aan het toegangscontrolesysteem. Schuin boven hen, op een steigertje van Bomij, voltooien mannen in overalls, met op hun rug www.rovasta.nl, de roestvrijstalen afwerking van de balustrade langs de trap en van het hoog in de hal gelegen balkon, zoals ze het zelf noemen.

Nog een week en de eerste Philips-mensen zitten op hun nieuwe werkplek. Op 26 juli wandelen ze de 98 meter hoge, 23 etages tellende Breitnertoren in. De 20.000 m2 vloer zal geleidelijk aan geheel gevuld worden door de 470 Philips personen die het wereldconcern aanvoeren. De glazen toren ligt naast het Amstelstation, aan de oever van de Amstel. Nu huurt Philips een aantal etages in de naast gelegen, hogere Rembrandt-toren, die met zijn toplicht een baken is voor de wijde omgeving.

Logistiekteam

Het eerste clubje dat arriveert zou je het logistiekteam kunnen noemen: postkamer, de ICT-ondersteuning van Origin en het facility management. Een week later volgt consumer electronics met 80 man en weer een week later, het is dan inmiddels 10 augustus, de twee grootste afdelingen van het hoofdkantoor. Eind september zijn alle afdelingen verhuisd, en in oktober tenslotte steekt directeur Kleisterlee met de Raad van Bestuur het pleintje over.

Nu nog heersen hier de mensen van de bouw. In de hal, bij de liften, overleggen werknemers van Rovasta hoe zij het frame zullen bevestigen voor de roestvrijstalen platen ter afwerking van de penanten. Ze worden op hun hielen gezeten door een paar anderen die met mobiele telefoons instructies vragen.

Overstappen

Ibrahim, de liftboy, is ten voeten uit het vrolijke type van Abeltje, uit het boek van Annie M. G. Schmidt, maar het rode pakje draagt hij uiteraard niet. Hij heeft de beschikking over 52 knoppen op zijn tijdelijke blauwe liftpaneel. We kunnen tot de twaalfde, en daar wijst hij ons de overstap naar de goederenlift. Uit zijn verstofte radiootje, uiteraard geproduceerd in het zuiden des lands, schalt vrolijke muziek.

De sfeer in de goederenlift, tussen de 12-de en 22-ste etage, is harder. Een werknemer van Eissink systeemplafonds uit Hengelo zet een opvouwbaar steigertje en een trap tegen de met houten platen beklede liftwand. Zwetend volgt een sjouwer met een kruiwagen vol acht centimeter dikke stoeptegels. “Tegels van Zoontjes” roept hij. Dat is de dakdekker. “Ik werk voor Van Doorn Dakspecialisten uit Veldhoven en Rilland”. De tegels worden gelost bij de buitendeur op de vijftiende etage. “En we werken natuurlijk allemaal voor Sedijko”, klinkt het verhelderend.

Grijze doos

Sedijko is de ontwikkelaar van de Breitnertoren. Het gerucht gaat dat Dijkhuis, de immer onzichtbare baas, vandaag in het gebouw rondloopt. Zijn kantoor ligt in de Amstel, een keurige grijze doos tussen de kleine scheepswerfjes en roeivereniging Ric. De Amerikaanse architect Skidmore, Owings & Merrill Inc was al ver met het ontwerp toen de grote huurder zich meldde. Philips bepaalde zelf interieur en afwerking en eiste een aanbouw voor conferenties, presentaties en het restaurant. Philips’ eigen dienst Vastgoed Beheer en Diensten en het Utrechtse architectenkantoor JHK (Kees de Kat) voerden de huurderswensen uit.

De kantoorverdiepingen zijn licht en transparant, zeker nu er nog niet wordt gewerkt, geen bureaus en stoelen, geen kapstokken en natte jassen de sfeer bepalen. De ramen lopen van vloer tot plafond. De indeling is erop gericht de kantoorsfeer zoveel mogelijk open te houden. De okerkleurige vloerbedekking en het parket liggen er al. Glazen schuifdeuren in lichthouten kozijnen verbinden de gang met de kantoorruimtes. Tussen de schuifdeur en het eigenlijke kantoor liggen afgeschermde geluiddichte kamers, geheel van glas.

Scheidingswanden

De scheidingswanden tussen de kantoorkamers lopen nooit door tot het plafond; ze zijn soms halfhoog en soms ontbreken ze. De wanden houden een meter voor de buitengevel op. Iedereen kan langs de ramen van de ene kantoorruimte naar de andere lopen. Dat wordt de ‘communicatiestrip’ genoemd. Alles is erop gericht de hokjesgeest van ‘Eindhoven’ af te schudden.

Verlichting, ventilatie en zonwering worden automatisch geregeld door het Philips Heliosysteem. Dat systeem herkent of iemand aanwezig is of juist niet. Zodra een medewerker de kamer binnenkomt treden verlichting en ventilatie in werking, maar kunnen, evenals de zonwering, ook handmatig worden bediend.

Heel zorgvuldig monteert een jonge monteur pijpen die in de plafonds verwerkt worden als onderdeel van het koelsysteem. “Ik werk nu bijna een jaar in dit gebouw”, zegt hij, terwijl hij op zijn hurken naast de overkapte kruiwagen zit waarin zijn werkmateriaal ligt. Hij wijst op de stickers van de kruiwagen om de naam van zijn baas aan te geven: Sulzer Infra. Uit zijn ogen spreekt enthousiasme voor het werk. Moet hij elke dag van ver komen? Glimlachend: “Ik woon in Amsterdam”. Dichtbij? “Op het Waterlooplein”. We hebben moeite zijn naam op te schrijven. Hij spelt keurig: Damir Steblaj. Waar kom je vandaan? “Uit Joegoslavië. Ik ben al acht jaar hier.”

Op het dak van het speciaal voor Philips aangebouwde auditorium jaagt de zomerregen over de ruggen van de in gele pakken gestoken dakdekkers. Ze zijn bezig met de laatste aluminiumprofielen over de daklijsten.

Transparantie

De verkenningstocht door het gebouw gaat via de trap naar beneden. Op de vijftiende verdieping, waar de Raad van Bestuur gaat zetelen, zijn de meeste arbeiders druk in de weer. Hier is de transparantie ten top geconstrueerd. Drie etages die met een scheluwe gebogen trap in open verbinding met elkaar staan. De hogere verdieping als grote entresol voor de eronder gelegen etage. De filmscène van de Beatles’ Magical Mystery Tour, waar de in witte pakken gestoken Lennon, Harrison, Starr en McCartney, swingend zo’n zelfde trap afdalen zou de Philipstop kunnen inspireren tot een karaoke-voorstelling.

De parkeergarage telt tweehonderd plaatsen over vier lagen, waarvan er veertig zijn gereserveerd voor bezoekers. Ook komt er, net als in de Rembrandttoren, een aparte fietsenstalling.

Facility manager Hilbrand Postema, de centrale man van de verhuizing, is tevreden over de bereikbaarheid. “Veel mensen komen per openbaar vervoer. Dat is hier prima geregeld. Wie naar de stad komt weet dat de parkeergelegenheid beperkt is. De mensen van Philips zijn er inmiddels aan gewend dat het hoofdkantoor in Amsterdam staat.”

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels