nieuws

Slordigheid vaak oorzaak tunnelongeluk

bouwbreed

Uit analyse van tunnelongelukken blijkt dat veel ongelukken met maatregelen vooraf voorkomen hadden kunnen worden. De directe oorzaak van de ongewenste gebeurtenis is meestal het slordig omgaan met procedurele maatregelen.

Dit bleek gisteren uit de bijdrage van medewerkers van adviesbureau E. Horvat Consultants op het Nationaal Forum Crisisbeheersing en Rampenbestrijding in Rotterdam waarbij ondergrondse risico’s aan de orde kwamen.

Betoogd werd dat het risico van gebeurtenissen met ontoelaatbare gevolgen in een tunnel niet groter mag zijn dan voor de voorzieningen buiten de tunnel.

Risico is in dit geval te zien als product van kans van optreden van een ongewenste gebeurtenis en de gevolgen ervan. Een gelijk risiconiveau voor gebeurtenissen binnen en buiten de tunnel is echter alleen te realiseren als de kans van optreden binnen de tunnel aanzienlijk wordt verlaagd. Daarom mag de veiligheid van tunnels niet op deelaspecten worden beoordeeld (gevolgen van een brand, afstand tussen de vluchtdeuren). Een integrale benadering via de veiligheidsketen ‘pro-actie, preventie, preparatie, repressie, nazorg’. Dit levert niet alleen uit oogpunt van veiligheid maar ook kostentechnisch het beste resultaat op.

Kritisch

Het bepalen van de veiligheidsmaatregelen vergt een kritische benadering van het maatgevende scenario. Hierbij is het noodzakelijk dat voldoende aandacht wordt geschonken aan een heldere en eenduidige verdeling van verschillende veiligheidstaken, bevoegdheden en (bestuurlijke) verantwoordelijkheden. Een veiligheidsanalyse met als uitgangspunt een grote brand in een tunnel zou in deze optiek niet juist zijn. De analyse zou gericht moeten zijn op punten: hoe is het ontstaan van een brand in een tunnel te voorkomen?

Uit de veiligheidsconcepten die bij de Noord-Zuidlijn, de hogesnelheidslijn-Zuid en de Westerscheldetunnel zijn gehanteerd, blijkt een toenemende behoefte aan duidelijke en expliciete afspraken over de verantwoordelijkheid voor de verschillende veiligheidsrisico’s. Daarvoor moet het voorgenomen veiligheidsconcept op systematische wijze in verschillende onderdelen worden uitgesplitst. Prestatie-eisen en verantwoordelijkheden van betrokken partijen moeten daarbij expliciet worden gemaakt.

Hoofdlijnen

Normering van veiligheid voor ondergrondse faciliteiten lijkt mogelijk, maar dan volgens een benadering op hoofdlijnen. Als voorbeeld kan gelden: voor alle typen tunnels is niet één ideale set van veiligheidsmaatregelen vast te stellen.

Voor een aantal categorieën van tunnels (voor autoverkeer, goederenvervoer per trein, en personentreinen, metrotunnels, overkluizingen) kan dat wel. Binnen de hoofdlijnen is de veiligheid van elk project dan binnen de specifieke omstandigheden van het project te optimaliseren.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels