nieuws

Overal wonen met een mobiele Parasite

bouwbreed

Nederland vol? Niet als het gaat om bouwmogelijkheden, geloven de initiatiefnemers van de tentoonstelling Parasites the City of Small Things. Op daken, slooplocaties, voormalige haven- en industrieterreinen en in vijvers zijn legio plaatsen te vinden waar gemakkelijk een lichtgewicht huis of kantoortje kan worden weggezet. Een houten woning op het dak van toekomstig beeldinstituut Las Palmas op de Kop van Zuid in Rotterdam is daarvan een sprekend voorbeeld.

De gifgroen geschilderde Parasite van Mechthild Stuhlmacher en Rien Korteknie – tevens initiatiefnemers voor de tentoonstelling – heeft een woonkamer en keuken op de etage, een ruim terras en zelfs een tuintje. Het uitzicht op rivier en stad is formidabel vanuit de woning, die boven op de liftkoker van Las Palmas is gemonteerd.

Het bouwwerk is compleet opgetrokken uit geprefabriceerde, gelamineerde panelen van massief vurenhout. Ze zijn circa tien centimeter dik en voor een deel opgebouwd uit resthout. Ook de trappen en spanten zijn gefabriceerd uit gelamineerd vuren. Het huis is bevestigd op een overbrengingsconstructie van stalen profielen.

De Dikholz-panelen, geproduceerd door het Duitse Holzbau, werden in de fabriek door een zaagrobot op de millimeter nauwkeurig op maat gebracht. Met moduulmaten hebben de ontwerpers niets te maken omdat elke Parasite van dit type een volstrekt eigen vormgeving kan hebben. De grootst leverbare dimensie is 5 bij 25 meter, maar de meeste panelen die in Rotterdam zijn gebruikt hebben een breedte van drie meter.

Hoofdbrekens

In de fabriek worden ook de sponningen, openingen en verbindingspunten aangebracht. Aanvoer van de bouwelementen gebeurt eenvoudig met een dieplader. Voor de ruwbouw had aannemer Kerkhofs maar vier dagen nodig, voor de afwerking een week of zeven. Vooral het wegwerken en doortrekken van water-, afvoer- en elektraleidingen naar het onderliggende Las Palmas kostte enige hoofdbrekens. Op de circa 75 vierkante meter vloeroppervlak woont (nog) niemand, omdat de woning vrij toegankelijk is voor bezoekers.

“Als je het hebt over betaalbare en kleinschalige woningen moet er gewoon meer zijn dan het doorsnee puntdakhuisje dat je overal in Nederland ziet. Dat is bijna een karikatuur geworden”, verklaart Mechthild Stuhlmacher het initiatief. “Lichtgewicht constructies zoals deze staan wonen op oneindig veel nieuwe plaatsen toe.”

De organisatie van Rotterdam 2001 Culturele Hoofdstad van Europa had wel interesse voor het idee. “Laat maar eens zien zeiden ze, toen we daar aanklopten met het idee.” Realisatie van de dakwoning was mede mogelijk doordat woningbouwcorporatie Maasoever het project adopteerde.

De Nederlandse regelgeving staat nog onwennig tegenover Parasites, een afkorting van Prototypes for Advanced Readymade Amphibious Small scale Individual Temporary Ecological houses. De woning op Las Palmas kwam uiteindelijk in de vergunning te staan als ‘uitbreiding paviljoen’. De brandweer stelde het maximaal aantal bezoekers op twintig. De ruime overschrijding van dat aantal bij de officiële opening was constructief geen enkel probleem voor het zwaar overgedimensioneerde huis. Het is totnogtoe de enige op ware grootte gebouwde Parasite van de tentoonstelling. De bouwwerken zijn ‘parasitair’, omdat ze gebruik kunnen maken van bestaande infrastructuur. De tentoonstelling in Las Palmas – onderdeel van de tentoonstelling 6,5 miljoen Woningen – toont ontwerpen van dertig jonge Europese architecten voor tijdelijk bewoonbare objecten op een schaal van 1:20.

Voor de realisatie worden innovatieve materialen en technologieën ingezet. Een architect uit Finland bedacht bijvoorbeeld een ‘sneetjeshuis’, dat laagje voor laagje wordt opgebouwd. Een Duits ontwerpteam onder leiding van Kees Christiaanse ontwierp een opblaasbaar huis, bestaande uit units die aaneengeschakeld worden met een kunststof materiaal dat vervolgens wordt opgeblazen. Persoonlijke bezittingen worden in de wanden opgenomen.

De Parasite op het dak van Las Palmas wordt in september gedemonteerd en per boot over de Maas getransporteerd naar de Internationale Bouwtentoonstelling Hoogvliet.

Vijf jaar

Maasoevers, dat op grote schaal bouwt in Hoogvliet, neemt het bouwwerk daarna in gebruik. De komende jaren wordt op locaties in Hoogvliet een twintigtal Parasites gebouwd. Langer dan vijf jaar blijven ze niet staan, want dan loopt de bouwvergunningtijd af. Na demontage volgt opbouw op een andere plek.

‘Het doorsnee puntdakhuisje is bijnaeen karikatuur geworden’

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels