nieuws

‘Grootste zonne-energiecentrale van Noord-Nederland’

bouwbreed

Vertraging hebben ze niet, al haperde de uitvoering van de staalconstructie en de glaskapconstructie van het atrium over het Crystalic ICT Center in Leeuwarden wel even. Het atrium bestaat uit 32 stalen spanten met gordingen, met daarop aluminium kozijnframes voor het glaswerk.

Daar lag het probleem, want de leverancier van de staalconstructie werkt met toleranties van millimeters en de leverancier van de glaskap met tienden van millimeters voor de aluminiumroeden. “Dat gaf enig verschil, millimeterwerk, maar dat konden we eenvoudig opvangen met stelplaatjes”, zegt uitvoerder M.P. de Raaf van Aannemingsmaatschappij Westerbaan, bouwer van Crystalic. Tussen de stalen spanten zitten drie plaatjes van enkele millimeters dik, “binnen de marges overigens.” Van vertraging wil ing. H. van Dijk, directeur projectontwikkeling van Westerbaan, niet spreken. “Dit is inherent aan bouwen.”

Het Crystalic ICT Center verrijst aan de Harlingerstraatweg en wordt een beeldbepalend gebouw aan de stadsgrens. Het ontwerp van GDA architecten bestaat uit een vijf verdiepingen tellend kantoorgebouw, dat afloopt naar een enkele verdieping.

De kantoren worden conventioneel gebouwd, met een staalconstructie, vloeren van prefab beton en duurzame gevelbekleding. De steenachtige materialen beïnvloeden zowel de akoestiek als het klimaat en het energieverbruik positief.

Elk kantoorvertrek krijgt zijn eigen, digitale temperatuurregeling en hoog inducerende toevoerroosters met een koelcapaciteit van 60 watt per vierkante meter. De roosters, geïntegreerd in het verlaagde plafond, zorgen tevens voor luchtverversing en het verdrijven van gassen en hinderlijke geuren.

Extra schoor

Over het 160 meter lange gebouw wordt een glazen kap geplaatst, in hoogte oplopend van 17 naar 33 meter en met een lengte van 180 meter. Alle vlakken van de glaskap maken een hoek van 50 graden met het maaiveld. De spanten, met een onderlinge afstand van 7,20 meter, steunen op kolommen van ronde buizen, die vanaf de galerijen van het kantoorgebouw omhoog steken, met een extra schoor vanaf de eerste verdieping.

“De glazen kap wordt de grootste zonne-energiecentrale van Noord-Nederland”, stelt Van Dijk. In de zuidgevel komen 177 fotovoltaïsche (pv-) elementen van 3,20 bij 1 meter, die de nodige groene elektriciteit opleveren. Eén van de grote energieleveranciers investeert in dit deel van de kap. De oppervlakte tussen de glazen kap en de kantoren, ingevuld als binnentuin, heeft vooral een klimaatfunctie. “Onder die kap wordt het ’s winters vrijwel nooit kouder dan vijf graden Celsius”, verwacht Van Dijk.

Een luchtbehandelingsinstallatie zuigt de overmatige zomerse warmte weg uit de gebouwen en slaat het door middel van een warmtepomp op in een warmtebron, 100 meter diep in de bodem. ’s Winters wordt deze warmte gebruikt voor het verwarmen van het gebouw, terwijl de zon dan de lucht ook passief opwarmt in het atrium. “Dat levert een energieprestatiecoëfficiënt op van 0,7”, geeft Van Dijk aan, terwijl 1,0 de norm is.

Van Dijk is tevreden over de voortgang van de bouw. In de aanloopfase, “‘toen we alles op tekening zetten”,is een aantal details veranderd. “Dat levert ons nu tijdwinst op”, aldus de ingenieur. Een schaalmodel in de werkplaats was daarbij een handig hulpmiddel.

Zo kwamen de spanwortels van de stabiliteitsverbanden prominent in zicht. Ze zijn vervangen door een draadeind met moer, die uit het zicht achter de stalen profielen worden geplaatst. Ook de motoren, voor het openen van de ramen, zijn achter de gordingen weggewerkt.

Proeven lieten zien dat de tandheuvels rechter van vorm moesten worden, omdat de oorspronkelijke tandheuvels tegen de kaders van het aluminiumkozijn liepen. “Daardoor konden de ramen niet optimaal open”, legt de directeur uit.

De grootste verandering kwam echter van buitenaf. Architect Daan heeft het gebouw in een vijver gepland. Dat plan is ook niet veranderd, alleen wordt nu het peil van de Friese boezem gehanteerd. Dat voorkomt de aanleg van allerlei dijkjes, want in eerste instantie ging de architect uit van een hoogte van 0,40+ NAP, terwijl de boezem -0,50 centimeter NAP is. “Dat wilde de gemeente niet”, verklaart Van Dijk de grootste aanpassing van de plannen.

De aanpassing op het boezempeil kwam de bouwer overigens wel goed uit, want nu kan de sprinklerinstallatie ‘drinken’ uit de vijver, terwijl anders een aparte wateropslagkelder gebouwd moest worden.

Al met al werd de doorlooptijd van het tekenwerk wel ongeveer twee weken langer, stelt de ingenieur, tijd die nu ruimschoots ingelopen wordt. Van Dijk: “Het eerste kwart van de staalconstructie staat. Licotec is daar bezig met de montage van de aluminium roeden.”

Constructiebedrijf Visser uit Veenwouden werkt aan het tweede kwart van de staalconstructie. Als alles volgens de planning verloopt, is de stalen constructie eind week 35 klaar. Het monteren van de aluminium kozijnen is vijf weken later klaar.

Ondertussen is op de vijfde verdieping een waterdichte betonnen afdekvloer aangebracht. “Dan kunnen we daar beginnen met de afbouw van de kantoorruimtes”, stelt Van Dijk, want eind dit jaar wordt Crystalic opgeleverd. “De eerste huurders hebben we hiernaast al in een noodgebouw ondergebracht.”

Projectgegevens

Opdrachtgever Westerbaan Vastgoed, Leeuwarden

Architect GDA architecten, Oosternijkerk

Aannemer Aannemingsmaatschappij Westerbaan, Leeuwarden

Stichtingskosten 30 miljoen gulden

Bouwsom 26,5 miljoen gulden

Staalconstructie kap Konstructiebedrijf Visser, Veenwouden

Aluminium kozijnen Licotec, Duiven

Grondwerk WMR, Rinsumageest

Installaties Aquaplus, Goor, Buitendijk en De Groot, Groningen Friteco, Drachten

ICT Center beeldbepalend voor Leeuwarden

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels