nieuws

Touch down Tineke

bouwbreed

Na de tolpoortjes wordt de zweeftrein naar het Noorden nu ook afgeserveerd. De minister moest ervoor naar Hongkong. Daar heeft ze kennelijk het licht gezien. Ditmaal had ze zelfs geen ‘Pieper’ nodig. Vanuit haar eenzame hotelkamer liet ze Nederlandse media weten dat het misschien toch beter zou zijn de zweeftrein van Amsterdam naar Groningen vooralsnog te beperken tot het traject van Amsterdam naar Almere.

De minister komt mooi op tijd terug op haar malle plan. Voor de tolpoortjes zijn bakken met belastinggeld in de sloot gegooid alvorens de wijsheid overwon. Voor haar ‘streeftrein’ blijft de schade beperkt. De minister heeft gelijk. Aanleg van de lijn zou een regelrecht ‘planning disaster’ zijn geworden.

Wie wel eens de comfortabele en redelijk snelle intercity naar Groningen en Leeuwarden heeft genomen, weet ook waarom. Je zit er namelijk vooral eenzaam tussen grote hoeveelheden lege stoelen. De enige vraag die bij je opkomt is, hoe het in godsnaam mogelijk is dat de rijdende koffieservice van die paar reizigers kan leven. Dit project leed (verleden tijd, want we kennen de minister na Pieper) ook aan een veel voorkomende Haagse ziekte namelijk: leuke oplossing, wat is het probleem?

Er is geen probleem dat met de Zuiderzeelijn zou worden opgelost. Sterker nog, die zou ons grote problemen bezorgen. Behalve torenhoge verliezen in de exploitatie zorgt het ook voor vertrek van hogere inkomensgroepen uit de noordvleugel van de Randstad (dat heeft professor Bomhof al keurig uitgezocht voor de minister).

We spenderen dus miljarden om de categorie drie maal modaal en hoger de gelegenheid te bieden in het Noorden te gaan wonen. En dat blijft niet zonder gevolgen. Op de zuidvleugel van de Randstad weet men al wat er gebeurt als hogere inkomensgroepen het gebied in groten getale verlaten.

De Zuiderzeelijn zou dus een gesubsidieerd vertrek van hogere inkomensgroepen uit de Randstad gaan verzorgen. Onbegrijpelijk dat de Haagse politiek haar liefde voor de Deltametropool bezingt en er tegelijkertijd de tanden in zet. Als straks de spoorlijn Lelystad-Zwolle klaar is, komen we al gemakkelijker naar het Noorden vanuit Amsterdam.

Er is maar één reden om de zwevende trein naar het Noorden aan te leggen en die zou zich voordoen als de lijn onderdeel zou worden van een snelle treinverbinding naar Bremen, Hamburg en Berlijn met doorverbindingen naar de Baltische Staten en naar Kopenhagen. Zo’n lijn zou ook van grote strategische betekenis zijn voor Amsterdam, dat nu een Europees kopstation wordt. Maar de Duitsers hebben er vanaf gezien en Amsterdam is druk met de deelraad binnenstad. Topman Van Pernis van Siemens (het bedrijf achter de zweeftrein) zei destijds ook dat deze verbinding alleen zin heeft als Europese verbinding. Nu zegt hij dat al lang niet meer. Heel begrijpelijk, want als de minister persé naar Groningen wil zweven legt Siemens dat natuurlijk wel voor haar aan.

Het is interessant om te zien dat de Duitse collega’s van Van Pernis met hun zweeftrein inmiddels in Nordrhein Westfalen zijn aanbeland, alwaar de deelstaatregering de kansen ervan

onderzoekt in de metropool van het Ruhrgebied. In dat type gebieden ligt ook de toekomst van de zweeftrein.

Het idee van een zweeftrein tussen Amsterdam en Almere is dus prima. Het zou me niets verbazen als de ‘Pieper’ achter dit idee Pans heet. Die is secretaris-generaal op het departement en was burgemeester van Almere. Almere heeft nu 150.000 inwoners maar groeit de komende dertig jaar door naar een half miljoen inwoners. De zweeftrein kan (in 2015) worden aangelegd boven het IJmeer als een flitsende zilveren vogel op een fraai vormgegeven constructie, zoiets als de Zeelandbrug.

De trein maakt een aantal stops in Almere en gaat dan in een keurige boog richting Amersfoort. Doortrekking naar de oostflank van de Randstad in 2025.

Na Amersfoort zijn uitbreidingen van het zweefnet mogelijk naar Utrecht. Uiteindelijk kan de zweeftrein als ringlijn worden ontwikkeld voor de noordvleugel van de Randstad. En tegen die tijd kan wellicht ook Lelystad worden aangetakt.

Rondje Noordvleugel is een veel realistischer idee dan het Rondje Randstad. Daar zijn immers geen reizigers voor. De lijn voorziet in 2 procent van de verplaatsingsbehoefte in de Randstad en ook met dat plan slaat mevrouw Netelenbos haar plank mis. Als de Belgische professor die nu aan het arbitreren is bij de NS klaar is, moet de minister hem maar eens vragen hoe ze verder moet met het ‘rondje om de randstadkerk’. Tien tegen één dat de Belg zal adviseren af te zien van dit project.

Netelenbos kan het land een dienst bewijzen door ook haar derde ‘grand projet’ op en af te blazen. Kom op Tineke, nog ééntje …..

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels