nieuws

Iedereen zag zwembad-rvs over het hoofd

bouwbreed

Het goedkope gegalvaniseerde staal is voor ophangsystemen in zwembaden veel veiliger dan het dure roestvast staal. Terwijl Duitsland en Zwitserland na ernstige ongevallen regels ontwikkelden, sliepen Nederlandse zwembadbouwers en overheden rustig verder.

analyse

Ze zijn ongetwijfeld met de beste bedoelingen aangebracht: de roestvaststalen ophangsystemen waarmee plafonds, ventilatiekanalen en lichtarmaturen in de twee zwembaden in Breda zijn opgehangen. Er bestaan immers veel goedkopere oplossingen. Maar het rotsvaste vertrouwen in de kwaliteiten van roestvast staal en het belang van veiligheid in openbare zwemgelegenheden heeft altijd de doorslag gegeven.

Sinds begin juni in Steenwijk een zwembadplafond naar beneden kwam, weet iedereen beter en blijkt het goedkope ‘pisbakkenstaal’ nog beter ook. Het roest weliswaar, maar het verloop van dat corrosieproces is goed te volgen en lang niet zo grillig als draadeinden en stangen van de roestvaststaalsoorten rvs 304 en 316.

Een flinke domper voor installateur Hellebrekers uit Nunspeet, die als onderaannemer van Ballast-Nedam de installaties in een van de Bredase baden verzorgde die inmiddels een week voor publiek gesloten zijn. Vandaag komen TNO en de gemeente naar buiten met hun bevindingen. De vraag is wie er heeft zitten slapen. De overheid, certificeringsinstellingen, of de brancheorganisaties? In Duitsland en Zwitserland is het gebruik van deze rvs-soorten in zwembaden immers al jaren verboden, na een ernstig ongeval in het Zwitserse Uster in 1985, waarbij twaalf mensen omkwamen.

Bij de overheid wordt gretig doorverwezen van kastje naar de muur. VROM beheert de Wet Hygiëne en Veiligheid Zwembadinrichtingen, maar daar valt de plafondinrichting naar verluid niet onder. Bij de dienst Volkshuisvesting schijnt een werkgroep zich over de problematiek te buigen, maar wie daar in zitten en hoever ze zijn blijkt niet te achterhalen.

TNO wast haar handen in onschuld. Het verschijnsel chloride spanningscorrosie is volgens een woordvoerder inmiddels een kleine tien jaar onder specialisten bekend, maar heeft nog niemand aangezet tot regelgeving. Het initiatief daartoe moet toch bij de overheid liggen. Hetzelfde bepleit materiaalkundige prof.ir. J. Bijen van de TU Delft. Voor bedrijven ontbreekt de commerciële impuls om tot normgeving aan te zetten; de overheid zou daar toch het voortouw moeten nemen.

Voorzichtig

En die mening zijn de installateurs zelf uiteraard ook toegedaan. Er bestaat een vereniging , de NEZ, waar met name de kleinere zwembadinstallateurs lid van zijn. Dat je voorzichtig moet zijn met roestvast staal in zwembaden is volgens voorzitter G. Backers van de NEZ al lang bekend. Trapjes en bevestigingspunten van leidingen vervaardigd van rvs bleken in zwembaden lang niet altijd roestvast. Leden van de NEZ zijn al langer terughoudend met de toepassing van rvs boven water, maar hangen dat uit concurrentieoverwegingen niet aan de grote klok.

Een grote installateur als Hellebrekers blijkt niet bij de NEZ aangesloten. Volgens directeur E. Vlijm van Hellebrekers was zijn bedrijf niet op de hoogte van de gevaren van roestvast staal. Ondanks het feit dat zijn bedrijf ook op de Duitse markt actief is. Alleen al om kosten te besparen had hij graag gegalvaniseerde draadeinden. Maar hij heeft keurig het bestek gevolgd.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels