nieuws

Cultuur in Geldrop onder één dak

bouwbreed

‘Alle culturele verenigingen van Geldrop onder één dak. Dat is de gedachte achter de uitbreiding van het Sociaal Cultureel Centrum in het Brabantse dorp. De nieuwbouw krijgt onder andere vier geluiddichte doos-in-doosconstructies zodat fanfare en toneelvereniging geen last van elkaar hebben.

Het voormalige fabrieksterrein aan de Dommel, waar in het verleden textiel werd geproduceerd en geverfd, is vanaf 1996 compleet op de schop genomen. Het enige wat nog aan vroeger tijden herinnert zijn twee fabrieksloodsen (het oude culturele centrum) en een schoorsteen. Het vernieuwingsplan is bijna gereed en bestaat behalve uit het cultureel centrum uit luxe koop- en huurappartementen. Betrokken bij dat plan was ook de renovatie/restauratie van de twee fabriekspanden.

Toen de bouw van het centrum begon, zijn rondom het projectgebied van 50 bij 50 meter, eerst 16 meter lange damwanden de grond in getrild tot aan de waterdichte kleilaag. De grond is verwijderd, de bronbemaling geplaatst en zo’n tweehonderd betonnen schroefpalen zijn de grond in geboord. De kelder die daar bovenop kwam is circa 5 meter diep. In totaal krijgt het centrum drie verdiepingen. Er komt een grote zaal met een in hoogte verstelbaar podium, een foyer, vier geluidsvrije repetitiekamers en een aantal ruimten voor de verschillende verenigingen die het pand gaan gebruiken.

“Veel glas is kenmerkend voor deze bouw”, zegt projectleider G. Ruiters van aannemer Stam + Dekoning. Hij praat bevlogen over de visie van architect Hubert-Jan Henket uit Esch, die een open gebouw ontwierp. In feite bestaat de nieuwbouw uit vijf langwerpige bouwblokken. Deze zijn aan elkaar ‘gekoppeld’ door glazen lichtstraten. “Het daglicht valt daardoor tot in de kelder,” aldus de projectleider. Ook de lift van het gebouw staat in een glazen schacht. De lift zelf is gedeeltelijk uit glas vervaardigd. De openheid van het gebouw is verder benadrukt door het zichtbaar laten van alle hoofdkanalen van de installatievoorzieningen. Glas zorgt ook voor de verbinding tussen het oude fabriekspand en de nieuwbouw. Een glazen corridor tussen de twee panden brengt de ruimtes bij elkaar.

Op de bouwplaats is op dit moment echter nog geen scherfje glas te vinden. Bouwers van Stam + Dekoning uit Eindhoven zijn nog druk bezig met het laatste betonwerk van het nieuwbouwproject. Spannend was volgens de projectleider het plaatsen van de dakconstructie van de grote zaal. Hiervoor zijn prefab kanaalplaten gebruikt met een lengte van 18 meter. De platen van 10 ton per stuk werden geplaatst door een driehonderd tons kraan.

Akoestiek

Letterlijk ingebouwd in het pand zijn de vier akoestische ruimten. Vier doos-in-doosconstructies zijn daar tussen de bestaande muren geplaatst. De vloer van elke ‘bak’ rust op rubberen dragers van zo’n 8 centimeter dik. Hier overheen is een breedplaat gelegd, waarop de betonvloer werd gestort. “Een secuur werkje”, volgens de projectleider. Het beton mocht namelijk niet onder de breedplaat lekken, omdat geluidstrillingen dan doorgegeven worden aan de buitenste muren. De wanden en het plafond van de doos komen ook vrij van de omringende muren te staan.

Hiervoor is op de zwevende vloer een vrijstaande staalconstructie gemonteerd. “Zo kan de fanfare hier oefenen, terwijl in de ruimte ernaast een vergadering wordt gehouden”, licht Ruiters toe.

De elektriciteitsaanvoer is het enige dat in contact staat met de omringende wanden. Om de trillingen hierbij tot een minimum te dempen, wordt gebruik gemaakt van flexibele electriciteitsbuizen. Belangrijk detail: de vloer onder de binnenbak is bewust op afschot naar de deur gestort. Zo kan het regenwater dat in het pand komt voordat het glasdicht is, makkelijker verwijderd worden.

In het najaar van 2002 moet blijken of al deze maatregelen in de praktijk werken en de gewenste muisstille ruimtes opleveren. Dan trekken namelijk de eerste verenigingen in het pand, waarvan de bouwkosten, exclusief de installaties, circa 9 miljoen gulden bedragen.

Twee rivieren

Het nieuwbouwgedeelte van het sociaal cultureel centrum is door twee rivieren ingesloten. Aan de ene kant stroomt de Dommel, aan de andere zijde één van haar zijriviertjes; de Kleine Dommel. Waar deze direct langs de nieuwbouw loopt, is de natuurlijke oeverwand vervangen door een gemetselde kademuur. Aan de overkant bevindt zich een groot, oplopend plein dat bij buitenevenementen dienst kan doen als tribune. De fraai gerestaureerde schoorsteen midden op het plein houdt het textielverleden van complex levend.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels