nieuws

Faits divers

bouwbreed

Maandagavond jl. sprak Manuel Castells in de aula van de Nijmeegse Universiteit de zogeheten Von Humboldt-lezing uit.

De vriendelijke Amerikaanse socioloog van Spaanse afkomst (Barcelona) heeft een indruk-wekkende reeks boeken over de Information Society op zijn naam. Zijn boodschap in Nijmegen: in het informatie-tijdperk verdwijnt de stad in zijn huidige vorm en maakt plaats voor een poly-nucleair stedelijk netwerk.

Zo ontstaat in Californië, waar Castells zijn onderzoek doet, een megastad met een lengte van 150 mijl, van San Francisco tot over de grens in Mexico. Dergelijke ontwikkel-

ingen ziet

Castells ook in Europa. De opgave voor de nieuwe regionale stad is tweeledig. In de eerste plaats moet die aangesloten zijn op de ‘space of flows’. Hiermee doelt Castells op de snelle netwerken zoals het HSL-net in Europa. Maar de andere opgave bestaat vooral uit het opnieuw definiëren van de culturele identiteit van die regiostad. Centraal element in Castells’ betoog is de trend van sociale segregatie. Het merendeel van de woningbouwproductie in de Verenigde Staten vindt plaats in de zogenaamde gated communities: ‘Fortress America’. Hoewel hij niet in termen van oplossingen sprak wees hij op het belang van het publieke domein als ontmoetingsplaats in een segregerende samenleving.

2. Stedelijke herstructurering

In het Okurahotel te Amsterdam vond vorige week een congres plaats over trends in de woningmarkt. Een voorman van de Nederlandse projectontwikkelaars voorspeldde het instorten van de woningmarkt. Zijn boodschap: doe vanavond als u thuiskomt meteen uw aandelen in de bouwsector van de hand. Een buitengewoon merkwaardig pleidooi. Interessanter was de analyse van een Amsterdamse corporatiedirecteur over stedelijke herstructurering. Zijn redenering was betrekkelijk transparant. Om stedelijke herstructurering op gang te krijgen, zijn opbrengsten uit verkoop van huurwoningen nodig. Hij maakte vervolgens zonneklaar dat ondanks fervente inspanningen het verkoopprogram

ma voor geen meter loopt. Het was een geloofwaardig verhaal. De boodschap voor Remkes moet duidelijk zijn: inzetten op stedelijke herstructurering in de mate waarin we dat nu doen, brengt enorme risico’s met zich mee voor de woningmarkt. Met het idee van de regionale stad zijn we in staat een strategie van “wedden op meer paarden” te ontwikkelen.

3. Grotere provincies

De Nederlandse provincies hebben zich verenigd in een overleg, het Interprovinciaal Overleg (IPO). Onlangs droeg CdK Van Kemenade (Noord-Holland) de voorzittershamer van het IPO over aan zijn Zuid-Hollandse collega Franssen. Die wilde bij die gelegenheid wel kwijt dat Noord-Holland maar bij Zuid-Holland moest worden gevoegd of omgekeerd. Blijkbaar had Van Kemenade dit verwacht. Hij maakte van de gelegenheid gebruik een nieuw IPO-Commissie aan te kondigen o.l.v. de voortvarende Brabantse Gedeputeerde Van Geel. Overigens was Van Kemenade het volstrekt oneens met Franssen. Toch is het opvallend dat het IPO de discussie over de toekomst van de provincies naar zich toetrekt. Tot dusverre hielden zij zich altijd een beetje afzijdig. Kunnen de provincies worden vergroot? Ik denk het wel. Wat moeten we nog met

Drenthe, waar de provinciale bestuurders leiding geven aan ongeveer tien gemeenten (vergelijk Gelderland met 80 gemeenten)? Maar de vraag is wel of Brabant en Limburg zonodig bij elkaar gevoegd moeten worden. Ik hoop dat de Commissie Van Geel haar opdracht ruim opvat en de lessen van Castells vertaalt naar de Nederlandse situatie. En die is dat we voor onze regionale steden, zoals de Noord-Vleugel, de Zuid-Vleugel, het KAN, Eindhoven-Helmond en Twente geen of onvoldoende bestuurlijk mechaniek hebben. Van Geel kan zich, hij gaat immers naar de Kamer, een moedig advies veroorloven. Mijn pleidooi: zet naast grotere provincies de regionale stad op de agenda.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels