nieuws

Naam en toenaam, logo of droedel

bouwbreed

What’s in a name? De bedrijfsnaam is een dominante factor in de communicatie met ‘de rest van de wereld’. Gefuseerden weten er alles van. Worden beide namen van de partners overeind gehouden of blijft alleen die van de sterkste bestaan. Of besluit men maar gewoon met iets heel anders te komen, vanwege alle sentimenten die aan de naamgeving verbonden zijn? Er zijn tegenwoordig gespecialiseerde bedrijven die nieuwe namen bedenken en die helpen bij onderzoek en deponering. Je zult maar Smit heten In eerste instantie helpt diè naam niet erg om je te onderscheiden of je te helpen vinden. Wie met Smit of Jansen of Bos sterk uit de voeten wil komen moet een list bedenken. Auditief is er weinig mee te beginnen. De oplossing moet dan maar komen van een toevoeging. Een vòòrnaam kan in zulke gevallen wel soelaas bieden, maar ook niet altijd. Jan Janssen is een beroemde ex-wielrenner, maar ook een internationaal fameuze schoencouturier. Jan Janssen Shoes maakt het probleem weer helemaal hanteerbaar. Zelfs in Nederland.

Adviesbureau

Advies- en konstruktieburo Smit BV heeft het ook allemaal opgelost. Door een participatie van ing. J. Westerman werd de poort geopend naar een nieuwe naam: Ingenieursbureau SmitWesterman BV. Vier vliegen in één klap: een echte eigennaam, drie fouten minder bij het nationaal dictee (het had namelijk constructiebureau moeten zijn) èn eindelijk af van een wat oenig logo (iets met een paar inbussleutels of zo?).

En ook nog eens: wat betekent ‘Advies’ hier nou eigenlijk? Bij mij in de buurt zit een bureau-zonder-naam, met een bord op de gevel dat uitsluitend meldt ‘Adviesbureau’. Ik moet altijd de neiging onderdrukken er aan te bellen om te vragen wat ik moet doen als ik een uitnodiging krijg voor een party met ‘black tie’- kledingcode, als ik dat niet heb en helemaal niet wil huren en tòch welkom wil zijn.

Atleet

Toevoegingen moeten informatief zijn. Dus belde ik ook maar eens naar de TRS Ontwikkelingsgroep. Leuk en heel origineel logo (waarover straks meer) maar wat wordt daar bij die mensen in hemelsnaam ontwikkeld? ‘Faciliteren van de bouw’, blijkt het te zijn. Ooit begonnen in de woningbouwsector voegde TRS daar later bedrijfsterreinen aan toe en gaat het nu ook om projecten in stedelijke gebieden.

Het logo van TRS Ontwikkelingsgroep stelt een polsstokhoogspringer voor, op weg naar de hoge lat. De keuze voor dit pictogram heeft te maken met het feit dat de TRS groep de atleet Laurens Looije sponsort. En die is ex-wereldkampioen bij de jeugd, Olympisch deelnemer (Atlanta) en nationaal kampioen op deze technisch moeilijke discipline. Dat is hard trainen en daarom moet hij het verder doen met een parttime baan bij TRS, als marketingmanager.

Zo’n ‘levende mascotte’ is natuurlijk heel bijzonder. Maar ook een beetje vergankelijk, op het moment dat de prestaties zouden achterblijven. Zou op zich toch geen reden hoeven te zijn om ooit weer afstand van doen van zo’n interessante blikvanger. Zelfs als TRS en Looije niet meer met elkaar zouden ‘omspringen’. Voor nu geldt dat het bedrijf en de atleet elkaar menen te herkennen in zaken als inzet, toewijding en volharding.

Waaiers

Soms wordt gegrepen naar beeldmerken die volkomen nietszeggend zijn. De op zich bepaald aangenaam ogende huisstijl van de TBI Bouwgroep moet het doen met een drietal waaiervormige elementen, die gekanteld worden. In het toelichtende vouwblad heeft het ontwerpbureau er wel een verhaal over. Het is een “goed herkenbaar, krachtig, abstract maar toch associërend beeld”. Een impressie van een gebouw in wording, een kijkje van binnen naar buiten (?), maar “ook vanuit de optiek van de toekomstige gebruiker”. Toe maar, denk ik dan.

Met een iets ander verhaal zie ik deze vormen ook wel als mogelijk logo voor Verkade (wafels en flikjes) of voor de Bond van Vliegverkeersleiders. De uitleg lezend – want dat voordeel was mij beschoren – bekruipt mij het gevoel dat de vorm er eerst was en die uitleg dan later ‘hineininterpretiert’ werd. Zulke multi-interpretabele vormen kunnen het eigenlijk niet stellen zonder een uitleg, die voor het grote publiek natuurlijk achterwege blijft. En daarmee is hun herkenningswaarde beperkt. Lang leve de polsstok, dus.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels