nieuws

Prijsvraag

bouwbreed Premium

Op 25 juni 2001 heb ik meegedaan aan de selectie van de prijsvraag ‘De Zeven Hemels Rotterdam’. Aan die dag heb ik heel slechte herinnering. Ik had het gevoel dat ik even terug was in het Irak van Saddam.

Ik dacht dat gekeken zou worden naar de presentatie van de architect, ontwerpopvattingen en visie op persoonlijk wonen en eerder gerealiseerde projecten. En dat op basis daarvan zeven jonge architecten zouden worden geselecteerd om mee te doen aan de Zeven Hemels.

De praktijk was anders. De juryleden onder voorzitterschap van professor Carel Weeber waren te laat aanwezig, er was geen belangstelling voor de presentatie en Carel Weeber vroeg mij aan het eind van de dag waar mijn ontwerp was. Terwijl vooraf helemaal niet om een ontwerp was gevraagd. Jurylid Zwaan vroeg welke materialen worden toegepast, terwijl er nog geen ontwerp was.

Van Bouwfonds Woningbouw BVontving ik in augustus 2000 een brief met een uitnodiging om deel te nemen aan de prijsvraag De Zeven Hemels Rotterdam, een gebouw van zeven verdiepingen, gelegen aan de Jobshaven in Rotterdam.

Zeven geselecteerde jonge architecten (één architect per verdieping) kunnen samen met de toekomstige bewoners, een ontwerp maken voor het interieur en de gevels. De belangstellenden dienden uiterlijk op 6 oktober 2000 de volgende elementen op te sturen: een beknopte cv, motivatie voor deelname, ontwerpopvattingen en een visie op Persoonlijk Wonen en beknopte documentatie van eerder gerealiseerd werk.

De deelname aan deze prijsvraag was belangrijk om mijn werk en ontwerpopvattingen te kunnen laten zien. Nadat ik het gevraagde had opgestuurd, ontving ik bericht dat ik bij de eerste twintig kandidaten behoorde.

Op 25 juni 2001 hielden de kandidaten een presentatie. Die presentatie was een video over mijn werk, omdat voor de deelname geen ontwerp werd gevraagd. Daarnaast heb ik een vergelijking gemaakt tussen twee woonprojecten (één in Irak en de andere in Nederland) die ik tijdens mijn studie heb gedaan. Bij deze vergelijking heb ik laten zien hoe ik over wonen denk en heb ik ontwerpproblemen opgelost. Ook heb ik laten zien welke invloed de tijd en de plaats op het ontwerp hebben. Ik heb tevens mijn ontwerpopvattingen en de manier van denken gepresenteerd.

In Irak werd nooit gekeken naar de kwaliteit van mensen maar naar wie je bent, waar je vandaan komt en wie je vrienden zijn.

Niet omdat zij die selecteren zelf kwaliteit hebben, maar omdat zij op die plek zijn terechtgekomen door vriendjespolitiek. Ik had aan het einde van de dag het gevoel dat ik weer in Irak terug was. Waarom dan al die moeite om te vluchten?

Reageer op dit artikel