nieuws

Kleinbedrijf de dupe van wao-plannen ‘Donner’

bouwbreed Premium

Vooral het kleinbedrijf in de bouw kan de dupe worden van de nieuwe wao-plannen van de commissie Donner. Alleen daarom al moet er een plafond worden ingebouwd, waardoor de lasten per bedrijf niet boven een vooraf vastgesteld percentage kunnen uitstijgen.

De manier waarop de commissie taken en verantwoordelijkheden voor de reïntegratie van zieke werknemers bij de werkgevers legt, doet de ledenraad van het AVBB twijfelen aan de haalbaarheid ervan. Vooral het kleinbedrijf zal er door tijdgebrek grote moeite mee hebben. De praktijk van alledag laat directies te weinig tijd voor bijvoorbeeld een goede begeleiding. Bovendien vreest de ledenraad dat in een klein bedrijf de verhouding tussen werkgevers en werknemers eerder onder druk komen te staan. Daardoor verdwijnt een wederzijdse constructieve houding wellicht snel.

Kleine bedrijven worden daarnaast door de verlenging van de loondoorbetalingsverplichting naar twee jaar onevenredig zwaar getroffen, waardoor de continuïteit sneller in gevaar kan komen dan bij grotere bedrijven. Het AVBB vindt daarom dat gestreefd moet worden naar een maximaal bedrag dat deze bedrijven kwijt zijn aan lasten.

De bouwwerkgevers vrezen daarnaast dat de totale bouwsector voor hogere lasten komt te staan. Dat de gedifferentieerde wao-premie volgens de plannen komt te vervallen, vindt het AVBB prima. De bouw is er echter beducht voor dat de plannen weliswaar een vermindering van de wao-instroom tot gevolg hebben, maar dat die lasten verschuiven naar de bovenwettelijke aanvullingen en de sectorale ww-risico’s. Per saldo zou dat wel eens duurder kunnen zijn.

Bedrijfstakwig

Behalve een plafond per bedrijf bepleit het AVBB daarom ook nog de hantering van verkleining van de bedrijfstakwig (het verschil tussen bruto- en nettoloon) als uitgangspunt. Daarmee zou dan per saldo sectorale lastenverlichting als hard punt zijn vastgelegd.

De bouwwerkgevers vinden ook nog dat de verdeling van verantwoordelijkheden voor ziekte en reïntegratie onevenwichtig verdeeld wordt tussen werkgevers en werknemers. Met name de beperkte mogelijkheden om reïntegratie daadwerkelijk af te dwingen of te versnellen steekt het AVBB. Alleen al de beperkte beschikbaarheid van medische capaciteit, af te meten aan de lengte van wachtlijsten, maakt versnelling van reïntegratie tot een wassen neus, terwijl werkgevers daar wel de rekening voor gepresenteerd krijgen.

Dit probleem kan slechts worden opgelost als de plannen van Donner zodanig worden uitgewerkt dat werkgevers de mogelijkheid krijgen alternatieve, snellere behandelingsmogelijkheden te zoeken en aan te bieden aan de betrokken werknemer.

Reageer op dit artikel