nieuws

Bouwnota Groningen te zonnig

bouwbreed Premium

Groningen staat de aanstaande vijf jaar voor een kolossale opgave van slopen en nieuwbouw. Gevaar is, zo meent Onno Hefti, dat door de broze economische structuur van het noorden de doelen van de herstructurering in de knel komen.

De ontwerp-nota Bouwen en Wonen 2002-2006 van de provincie Groningen, waarin de bouw- en sloopafspraken voor de komende vijf jaar tussen de overheid, de provincie en de stad Groningen zijn vastgelegd, maakt duidelijk dat wordt voortgeborduurd op de reeds ingeslagen weg dat de nieuwbouw zo veel mogelijk in de stedelijke centra moet worden geconcentreerd. Een sleutelrol is daarbij weggelegd voor de stad Groningen, die vanwege ruimtegebrek ook het grondgebied van de gemeenten Tynaarlo, Haren en Slochteren gebruikt om de eigen bouwplannen te realiseren.

De komende vijf jaar ligt er in de provincie Groningen een flinke bouwopgave. Per jaar moeten er 4.500 woningen worden gebouwd, inclusief de vervangende nieuwbouw van 2200 te slopen huizen. De gemeente Groningen moet daarvan op papier per jaar 1350 woningen realiseren en er 550 slopen. De nota Bouwen en Wonen 2002-2006 regelt die afspraken minutieus. Daarmee wordt vooral ingezet op hoge aantallen huizen en relatief dure kwaliteitslocaties als Terborch, Haren-Noord en Meerstad.

Tweeverdieners

Mocht de gemeente Groningen er in een bepaald jaar niet in slagen het aantal van 1350 huizen te realiseren, dan wordt de stad geacht dat aantal in het jaar daarop in te lopen. Daarbij is een absolute ondergrens van 1100 huizen per jaar vastgesteld. Haalt Groningen dat niet, dan worden de gemiste contingenten elders binnen de regio Groningen-Assen gebouwd. Hoewel de voorlopige nota Bouwen en Wonen 2002-2006 rept van een kwalitatief hoogwaardig woningaanbod, dat keuze moet bieden aan alle inkomensgroepen, zijn hier de nodige kanttekeningen bij te plaatsen.

De in de nota beschreven scenario’s gaan zonder uitzondering uit van goede economische perspectieven. Nergens wordt rekening gehouden met de mogelijkheid dat jonge tweeverdieners, die nu moeiteloos in staat zijn een optrekje van een half miljoen gulden of meer te betrekken, de komende jaren door economische tegenwind misschien wel in groten getale gedwongen zijn hun huizen in de verkoop te doen. En zo ondenkbeeldig is dat scenario niet, want het zal niet de eerste keer zijn.

Ander probleem is dat bepaalde inkomenscategorieën vanwege de in het noorden nog steeds fors stijgende huizenprijzen, nu al moeite hebben aan te klampen op de huizenmarkt. Met andere woorden: bij een eventuele recessie, waar gerenommeerde economen de laatste maanden regelmatig voor waarschuwen, dreigt een enorm overschot van dure luxe woningen en een tekort aan betaalbare huurwoningen en relatief goedkope huizen in de categorie tot 2,5 ton, waarvan er de laatste jaren door economische voorspoed en de herstructurering van de woningvoorraad steeds minder zijn overgebleven.

Tegenwind

Terwijl de Groningse wethouder W. Smink van ruimtelijke ordening enkele maanden geleden al tot zijn schrik signaleerde dat er de afgelopen jaren door het versneld slopen en verkopen van betaalbare huurwoningen in het kader van de herstructurering te weinig rekening is gehouden met de lagere inkomensgroepen, is daar in de ontwerp-nota Bouwen en Wonen nauwelijks iets van terug te vinden. Lukt het veel Groningers in de laagste inkomenscategorieën nu al niet aan een betaalbaar huis te komen, dit probleem wordt alleen maar versterkt als er inderdaad economische tegenwind komt.

Broos

De economisch structuur van het noorden is nog steeds erg broos en gebaseerd op slechts enkele peilers, met een centrale rol voor de bedrijvigheid in de stad Groningen. Dit betekent dat de noordelijke provincies, ondanks de relatief lage werkloosheid van dit moment, de gevolgen van een economische recessie het eerst en het hardst zullen merken. Het feit dat de huizenprijzen in het noorden momenteel sneller stijgen dan elders in het land versterkt dat effect bij economische tegenslag alleen maar.

Overheden als rijk, provincies en gemeenten zouden er goed aan doen meer rekening te houden met mogelijk tegenvallende economisch ontwikkelingen. Want waarom waren we eigenlijk ook al weer aan het herstructureren? Precies: omdat we in het verleden op bouwgebied te weinig rekening hebben gehouden met de toekomst. Bij economische recessie dreigt overschot dure woningen

Reageer op dit artikel