nieuws

Amsterdamse corporaties slaan hun vleugels uit in Suriname

bouwbreed Premium

De Stedelijke Woningdienst Amsterdam en de hoofdstedelijke woningcorporaties Het Oosten en de Algemene Woningbouw Vereniging hebben het plan opgevat om minimaal vijfhonderd woningen in Suriname te bouwen. De huizenbouw is bedoeld om de schreeuwende woningnood in de vroegere kolonie wat te verlichten, maar ook ontstaan vanuit de gedachte om Surinamers die willen remigreren naar hun geboorteland een betaalbare woning te bieden.

Ruim 30.000 Surinamers staan in eigen land op de wachtlijst voor een woning. En die lijst wordt jaarlijks langer, omdat de overheid er nauwelijks in slaagt nieuwe, betaalbare huizen neer te zetten. In de afgelopen twee jaar werden nog geen vijfhonderd woningen opgeleverd, waarvan een deel is gekraakt door wanhopige gezinnen. Op de particuliere woningmarkt is voldoende aanbod, maar dat is voor de meeste Surinamers onbetaalbaar.

Volgens de drie Amsterdamse organisaties die de helpende hand willen bieden zijn er vele redenen om de samenwerking op het gebied van de volkshuisvesting tussen Nederland en Suriname nieuw leven in te blazen. ‘De eerste en belangrijkste is de grote behoefte aan goede en betaalbare woningen in Suriname’, zo schrijven ze in een promotiefolder.

Voor dit doel zijn twee stichtingen opgericht: stichting Brasa in Nederland en stichting Sekrepatu in Suriname. T. de Roode, algemeen directeur van de Algemene Woningbouw Vereniging, is voorzitter van de stichting Brasa. Met de Surinaamse architect Lucien Lafour, die onder meer het Nederlandse ambassadegebouw in Paramaribo ontwierp, is een concept bedacht waarbij op eenvoudige wijze betaalbare huizen kunnen worden neergezet. Het gaat om geprefabriceerde woningen waarvan het ontwerp inspeelt op de technische mogelijkheden en bouwwijze in Suriname. Ook is bij de keuze van het materiaal rekening gehouden met het Surinaamse klimaat. Omdat de woningen eenvoudig kunnen worden opgezet, zijn ze eventueel geschikt voor zelfbouw.

Voor de bouw van de eerste achttien huurhuizen is gekozen voor een plaats nabij het centrum van Paramaribo. Het terrein is inmiddels door de stichtingen aangekocht. Lafour ziet deze huizen als een voorbeeldproject, waarmee hij wil aantonen dat het wonen op één van de vele binnenpleinen die Paramaribo rijk is, aantrekkelijk kan zijn.

De woningdienst en corporaties steken zelf geld in het project, maar zullen daarnaast een beroep doen op verschillende fondsen. Ook wordt gemikt op financiële steun van de kant van de Surinaamse overheid. Gehoopt wordt dat Nederland bereid is geld vrij te maken uit de Verdragsmiddelen die Suriname nog tegoed heeft.

Uiteindelijk willen de Amsterdamse instellingen minimaal vijfhonderd woningen bouwen, verspreid over Suriname. Een deel zal op huurkoopbasis en tegen soepele voorwaarden van de hand worden gedaan.

De huizen zijn overigens niet bestemd voor de armsten onder de bevolking. De twee stichtingen mikken vooral op de middenklasse, die wel iets te besteden heeft maar zich een dure woning op de particuliere markt niet kan permitteren.

Voor de Amsterdamse organisaties speelt mee dat veel van hun huidige cliënten van Surinaamse afkomst zijn. “Veel Amsterdamse Surinamers willen terugkeren naar hun geboorteland als daar goede woon- en leefomstandigheden zouden zijn”, zo verwachten zij.

Middenklasse kan ook al geen huis meer krijgen

Reageer op dit artikel