nieuws

Villa ArenA Amsterdam Zuidoost Enorme winkeldoos

bouwbreed Premium

Een woonwinkelcentrum op een steenworp afstand van de Amsterdam ArenA, in het nieuwe stadscentrum van Amsterdam Zuidoost, dat groeit als kool. Ontworpen door de architecten die ook Schiphol op hun conto kunnen schrijven, in een stijl die de internationale luchthavenstijl zou kunnen worden genoemd.

Een stijl die in binnen- en buitenland trouwens ook geliefd is voor shopping malls. Met een winkeloppervlak van 95.000 vierkante meter is het complex een kolos. Maar dat geldt voor alles wat hier staat of komen gaat. Alles aan het gebouw is groot. Van de letters op de gevel tot de brede oprit naar het kolossale parkeerdek op het dak.

De opening van het winkelcentrum was, heel slim, net voor Pasen, traditioneel een moment om te gaan flaneren op een meubelboulevard.

Is het familie van het woonwinkelcentrum Alexandrium in Rotterdam?

Daar heeft het iets van weg. Ook dat is een gestapelde variant op de klassieke meubelboulevard. De Villa Arena, bizarre naam trouwens voor zo’n omvangrijk bouwwerk, is een enorme doos met eronder en erboven parkeerruimte en midden in het gebouw een indrukwekkend L-vormig atrium. Aan drie zijden daarvan liggen over vier verdiepingen winkels aan brede galerijen. Boven het atrium is een licht dak gemaakt, dat bestaat uit stalen ruimtevakwerk met daartussen dubbelwandige kunststof elementen, die afwisselend wit en doorzichtig zijn. Het zijn geometrische ballonnen die permanent op een overdruk worden gehouden. Elke ballon wordt gevoed met een luchtpijp, die als een infuus is aangebracht.

Lijkt me een detail dat niet direct opvalt.

Je moet inderdaad twee keer kijken om te zien hoe het dak in elkaar zit. Veel meer in het oog loopt de met groen koper beklede worm die in het atrium op poten staat, een van de vele horecagelegenheden in het gebouw. Of de waterval van roltrappen, die niet boven maar naast elkaar zijn geplaatst, waardoor ze een zekere dramatiek krijgen.

Deze architectuur is niet van theater gespeend kennelijk.

Wie Jan Benthem en Mels Crouwel voor functionalisten houdt, heeft het mis. Het is een gebouw met zwier. Zo is de gevel opgeluisterd met een decoratief patroon van verticale lamellen die het gebouw een behapbare schaal geven, maar waarvan de voornaamste functie lijkt te zijn, dat ze mooi zijn, om Antoine de Saint-Exupéry te parafraseren. Overigens is het interieur met veel natuursteen en hout bedacht door het Engelse designbureau Virgile & Stone. Dat is opgesierd met zitjes, bomen en een fontein.

Is dat leuk?

Je moet er van houden, van die gezelligheid, maar je kunt er gelukkig ook gewoon doorheenkijken en dan zie je vooral een spectaculair gebouw. Nog niet alles is af, maar er wordt hard gewerkt aan de finishing touch. Die is ook hard nodig voor het wegdek van de oprit en de parkeerverdiepingen, dat splinternieuw is maar niettemin verrassend veel weg heeft van de verharding van een slecht onderhouden landweggetje.

Reageer op dit artikel