nieuws

Terneuzense wijk Othene moet swingen

bouwbreed Premium

Na aanvankelijke aarzeling blijkt de nieuwe Terneuzense wijk Othene een populaire wijk geworden. De huizen in dit toch relatief rustige deel van Nederland vliegen als warme broodjes over de toonbank. Inmiddels zijn de vijfhonderd woningen uit de eerste fase bijna allemaal verkocht en gereed. En heeft de plaatselijke Vrouwen Advies Commissie (VAC) Othene uitgeroepen tot de mooiste wijk van Terneuzen.

Othene wordt een swingende wijk genoemd. Onder meer om de muzikale straatnamen zoals Jazzsingel, Summertimeplein en Dixielandkade, maar vooral ook om de grote diversiteit aan woningen.

De architecten kregen, binnen het stedenbouwkundige raamwerk, veel vrijheid. Architect Nico Fierloos zegt daarover: “Vaak krijg je als een stukje grond toegewezen van ongeveer tien bij twintig meter en wordt er gezegd: ga je maar eens lekker uitleven! Maar met één toon kun je nog geen muziek maken”, vindt hij. “Hier heb je een heel groot stuk voormalig polderland, waar we ons heerlijk konden uitleven. Alle muzieknoten vormen samen een leuke melodie.”

Terneuzen zette begin jaren negentig hoog in. De Scheldestad kampte met een woningtekort en zag geen mogelijkheden uit te breiden binnen de bestaande stad. De gemeente wilde daarom de kreek over. Er werd een samenwerking aangegaan met het stedenbouwkundige bureau Kuiper en van de toen gemaakte structuurschets zijn inmiddels vijfhonderd woningen in de eerste fase gerealiseerd. Projectbouw Zeeland bouwt 90 procent van de huizen. Als Othene over twintig jaar volledig klaar is, bestaat het uit 2700 woningen.

Karakteristiek, aldus Nico Fierloos, is de transparantie van de wijk: “De straten hebben een duidelijk begin en einde. Bijvoorbeeld door de bouw van vrijstaande woningen op de hoeken, of door er extra aandacht te geven aan de architectuur, alsof het een boekensteun betreft die de andere woningen bij elkaar houdt.”

“Naast een goed doordachte afwisseling in bouwstijlen, dragen ook de sierbestrating en beplanting bij aan een speels geheel”, wijst hi j. “Er is op details gelet.”

Woningen met brede aangebouwde garages in de nieuwe wijk dwongen nog tot een cultuuromslag in het denken van de Zeeuws-Vlamingen, die vinden dat ze ook achterom moeten kunnen. “Maar wij redeneerden: liever een vier meter brede garage dan een garage van drie meter met daarnaast een doorgang”, aldus Fierloos.

Reageer op dit artikel