nieuws

Inspiratie

bouwbreed Premium

Het Innovatieprogramma Stedelijke Vernieuwing (IPSV) moet voor impulsen zorgen waarmee steden weer voor jaren verder kunnen. Maar liefst 450 miljoen gulden blijkt beschikbaar voor inspirerende voorbeeldprojecten. Op zich zouden daarmee prikkelende experimenten op touw kunnen worden gezet.

De brochure, die zes weken voor sluiting van de inschrijving in de bus viel, doet evenwel anders vermoeden. Gelukkig zijn er nog voorlichtingssessies gepland waarop meer wordt ingegaan op de criteria waaraan projecten moeten voldoen. Maar die weer vinden deze week pas plaats; amper een maand voor de deadline. Akelig kort dag en hoogst merkwaardig voor een programma dat nota bene dit jaar het zwaartepunt legt bij grote projecten (tot 125 miljoen gulden). Gemeenten, woningcorporaties en andere instellingen hebben vier weken de tijd hun grote projecten rond krijgen. Als ze tenminste gaan voor de hoofdprijs van 26,4 miljoen gulden subsidie.

Nog ernstiger is dat het programma elke richting mist. Werkelijk alles wat in de stad gebeurt, kan eronder vallen. Van duurzaam bouwen tot nieuwe manieren van samenwerken tussen gemeenten, maatschappelijke instellingen en bedrijven; van allochtone woonmilieus tot bedrijfsruimte voor startende ondernemers. Alles wordt doodgeknuffeld tussen een onafzienbare reeks prestatievelden, prioritaire thema’s zoals dat zo fraai heet, aandachtspunten en criteria.

Een duidelijk voorbeeld van een programma dat is opgezet door te veel verschillende partijen. Ze willen uiteraard allemaal iets terugzien van ambities die in recente nota’s zijn vastgelegd. Behalve VROM doet namelijk ook Economische Zaken mee en niet te vergeten Landbouw, Natuurbeheer en Visserij. Het gevolg is een veel te breed en alomvattend programma, dat plannenmakers waarschijnlijk niet kan inspireren. In elk geval niet in die mate zoals compactere stimuleringsprogramma’s als dat voor Intensief Ruimtegebruik of Industrieel Flexibel en Demontabel Bouwen dat wel doen. Bij die programma’s was het glashelder waar het over ging. Ze hadden een duidelijke focus.

Natuurlijk moeten, bij processen om innovatie en creativiteit te bevorderen, net als bij brainstormsessies, alle ideeën in eerste instantie een kans krijgen en mag niets te snel worden afgeschoten. Maar voorwaarde om zo’n sessie te doen slagen is dat er in ieder geval duidelijkheid is waarover wordt gebrainstormd. En voor welk probleem er een oplossing moet worden gevonden. En daar ontbreekt het bij het IPSV nu juist aan.

Die 450 miljoen gulden vinden natuurlijk wel een weg. Er zijn namelijk geen objectieve criteria waaraan de plannen worden getoetst. Alle inzendingen worden naast elkaar gelegd en de meest innovatieve krijgt de centen. ‘Beleidsconcurrentie bevorderen’ heet dat in ambtenarenjargon. Dat wil zoveel zeggen als: de poet gaat toch wel op, ook als de kwaliteit van de plannen onder de maat is. Dat kan pas over een paar jaar worden vastgesteld, maar dan is het merendeel van het geld al uitgegeven en kan er alleen mistroostig worden vastgesteld dat het programma zijn doel heeft gemist.

Reageer op dit artikel