nieuws

Vitaal Venetië

bouwbreed Premium

Als een bruine vlek ligt inmiddels het opgespoten haveneiland van het toekomstige IJburg in het IJmeer. Je hoort ook steeds meer Amsterdammers over dat IJburg praten, en dat is niet toevallig. Bijna elke week valt er wel wat nieuws te melden. Zo werd vorige week nog bekend dat er een 600 meter lange brug voor voetgangers en fietsers komt tussen Diemen en het haveneiland. Trots meldde Het Parool op de voorpagina dat dit de langste en smalste voetgangersbrug van Nederland wordt.

Het Parool zal het de komende maanden en jaren nog druk krijgen met de berichtgeving over IJburg, want met die brug houdt het spectaculaire nieuws bepaald niet op. Alleen zal de redactie het eens moeten afleren om IJburg af en toe aan te duiden als ‘uitbreidingswijk’.

Natuurlijk, de eilanden in het IJmeer zijn bedoeld om de stad Amsterdam meer woonruimte te verstrekken. Als zodanig wordt de stad uitgebreid. Maar IJburg is allerminst als een gebruikelijke uitbreidingswijk opgezet. Vanaf het begin hebben wij – de samenwerkende consortia en de gemeente Amsterdam – het heel weloverwogen als een eigen, samenhangend stedelijk gebied opgezet. Als een deel van Amsterdam dat geheel op zichzelf staat.

Maar dan wel een bijzonder stukje Amsterdam. Toen eenmaal het besluit was genomen IJburg in het water te bouwen, hebben we resoluut gesteld dat het water niet langer meer moest worden gezien als de natuurlijke vijand van de Nederlanders, maar dat het moest worden beschouwd als een bijna niet te evenaren kwaliteit. Niet alleen wat betreft recreatie en verpozing, maar ook als stedelijk element.

Vanaf het begin stond voorop dat IJburg in alle opzichten een eigen karakter moest krijgen. Vandaar dat al in het prilste stadium is gekeken naar de openbare ruimte en hoe deze in het hele gebied als een eenheid kon fungeren.

De aanwezigheid van water speelt daarbij een belangrijke rol, zodat dit op honderd en één manieren kan worden ervaren. Maar ook stond voor ons vast dat de straat weer terug moest worden gegeven aan de stedeling. In dit land wordt weliswaar veel aan stedenbouw gedaan, maar in feite heeft men voortdurend straten, lanen en wegen gemaakt waarvan de aanblik wordt bepaald door het geparkeerde blik. In IJburg wilden we dat de stedelijke wanden weer het aanzien van de stad bepaalden. Vandaar dat ruim tweederde van het aantal auto’s er onder de grond zal worden geparkeerd.

Het strakke grid van straten zal voornamelijk het gevoel van eenheid van IJburg bepalen. Dat houdt in dat er wat bebouwing betreft grote vrijheden ontstaan.

Zo streven we naar een stedelijke complexiteit waarin functies niet langer meer strikt worden gescheiden. Dat zal niet meteen vanaf de eerste oplevering slagen, zoveel realiteitsbesef bestaat er wel. Vandaar dat er op IJburg vooral veel overgedimensioneerde casco’s worden gebouwd die aanvankelijk wel als woningen kunnen worden gebruikt, maar in een latere fase even makkelijk zijn in te richten als bedrijfsruimte.

‘Accommodatievermogen’ is een begrip dat voor IJburg een belangrijke rol speelt. Wie een vitale stad wil bouwen, moet ervoor zorgen dat die stad toekomstige veranderingen kan verwerken. Belangrijk is daarbij bijvoorbeeld de verdiepingshoogte van de lagen op de begane grond: die mag niet lager zijn dan 3,50 meter. Anders maak je zo’n ruimte ongeschikt om van functie te veranderen.

Alleen als er veel bedrijven komen tussen de woningen, kan IJburg echt als een eigen stuk stad tot leven komen. Over de bewoners maken we ons geen zorgen. Die komen er wel, ze staan al in de rij. En wie wil er nu niet een eigen bootje voor zijn huis in de gracht hebben liggen en op een zonnige dag, zonder een enkele sluis te passeren, lekker naar het IJmeer varen.

Voor de bedrijven moeten we in het begin wellicht wat meer moeite doen. Maar wie over enkele jaren de prachtig vormgegeven straten, kades, boulevards, havens en grachten ziet, zal ook als ondernemer zich onweerstaanbaar aangetrokken voelen tot wat ongetwijfeld het Venetië van Amsterdam wordt.

Reageer op dit artikel