nieuws

Valencia bouwt totaal nieuw beurscomplex

bouwbreed Premium

In Cannes vindt tijdens de manifestatie ‘Meeting’ eind deze maand de officiële presentatie plaats van het nieuwe beurscomplex in Valencia. Architect José Maria Tomàs geeft een uiteenzetting over het prestigieuze project, dat geraamd is op 160 miljoen gulden.

Dat het bestaande complex in Valencia te klein was om internationaal te concurreren met de tentoonstellingspaleizen in Madrid en Barcelona stond enkele jaren geleden al vast. De gemeente drong aan op verplaatsing van het complex, maar architect Tomàs maakte zich hard voor herbouw op dezelfde locatie. Daar, aan de noordwestzijde van de stad, bevindt zich immers reeds infrastructuur, zo luidt zijn argument, en bovendien blijkt er voldoende bouwgrond voor onder meer een groot beurshotel en extra parkeerterreinen.

Tomàs’ eerste tekeningen dateren van drie jaar geleden. Uiteindelijk resulteerden deze in een basisvoorstel van acht nieuwe hallen, geschakeld als twee-eenheden, plus een hoofdkantoor. Met een lachje concludeert Tomàs: “Dankzij de bouw van de beurs raakt Valencia in beweging, ook op ambtelijk niveau”, heeft hij ervaren. “Heet hangijzer blijft de aanleg van een metro. Deze zou van het vliegveld naar de binnenstad moeten leiden, met een halte voor de beurs. Als ik wist dat het doorging, zou ik dat nu nog in de bouw kunnen meenemen”.

Helderheid stond voor hem voorop. Daarom krijgt elk paviljoen exact dezelfde indeling, met toiletten en congreszalen op gelijke plaatsen. De parkeergarage onder het complex, met in totaal ruimte voor 4500 voertuigen, is vanuit elke hal te bereiken. Bij grote beurzen kunnen de acht compartimenten als één geheel worden benut. Voor kleinere exposities volstaan één of meer duo-hallen. Elk paviljoen beslaat twee verdiepingen, met een vloeroppervlak van 5000 vierkante meter. Het totale project beslaat 350.000 vierkante meter.

Wandelgang

De hallenparen zijn steeds onderling verbonden door een overdekte wandelgang. Hier krijgen de meeste servicediensten een plaats.

Niet alleen restaurants, ook winkels, crèches, kappers en stomerijen horen bij de opzet. Dit in verband met het vaste personeel van de beurs, dat in een apart voorgebouw wordt ondergebracht.

Los van het eigenlijke expositiecomplex is een modepaleis geprojecteerd, ten behoeve van modeshows die dezelfde allure moeten krijgen als die in andere Spaanse steden. Dit gebouw onderscheidt zich van de overige door zijn ei-vorm.

Tomàs: “Mijn doel is een beursstad te bouwen waarin alle faciliteiten zijn opgenomen. Tegelijkertijd mag het complex niet geïsoleerd raken van de stad. De bevolking van Valencia kan hier in de toekomst terecht voor sportactiviteiten en wellicht komt er een bioscoop”.

Bij zijn onderzoek naar voorbeelden elders ter wereld, stond het integreren van het beurscomplex in de stad dan ook centraal. Tomàs bezocht onder meer de complexen in Keulen, Frankfurt, Hannover, Milaan, Parijs, Singapore, Hong Kong, Tokio en Seoul. Van alle voorbeelden sprak Keulen hem het meest aan, omdat ook hier sprake is van een expositieruimte die dicht tegen het oude centrum aanligt.

“Je kunt wel een architectonisch hoogstandje willen afleveren, maar een beursgebouw mag ook niet te veel aandacht trekken. Het blijft in de eerste plaats een functioneel gebouw. In Seoul werd ik gefrappeerd door de Mall tussen de hallen. Die geeft bezoekers letterlijk even lucht. In mijn ontwerp dienen de 20 meter brede lanen als een rustoord buiten de drukke hallen. Het daglicht komt binnen via een lichtstraat met een overspanning van 12 meter.”

Vier fasen

Tomàs heeft de bouw van het hele complex vastgelegd in een vier fasenplan, met een minimale duur van drie jaar en een uitloop tot vijf. Voor een deel hangt die tijdsduur af van het opnemen van de metro. De eerste hallen moeten in september van dit jaar voltooid zijn.

Hij onderstreept zijn eigen functionele benadering in de keuze voor recyclebare bouwmaterialen en veel aandacht voor energiebesparing en warmte-isolatie. Voor de kap koos Tomàs een sandwichconstructie, bedekt met geprofileerde aluminium dakplaten. Deze worden gedragen door frames opgebouwd uit stalen buizen. De hoogte van de gebogen koepels loopt op van 11 tot 18 meter.

Net als in de huidige structuur wordt elke hal op twee straatniveaus ingedeeld, rondom worden wegen aangelegd van 12 meter breed. Deze zijn berekend op zwaar vrachtverkeer ten behoeve van bevoorrading en standbouw. Alle ingangen bevinden zich boven het straatniveau. Alleen de parkeergarage verdwijnt ondergronds. Een oplossing voor het parkeren op het dak, zoals in Frankfurt, bleek niet haalbaar vanwege het gewicht.

Daglicht

De Spaanse architect wilde zo min mogelijk kolommen toepassen in zijn constructie en bovendien in ruime mate daglicht toelaten. Vooral bij de wandelgangen tussen de paviljoens overheerst het (uiteraard zonwerende) glas.

“Het moet een prachtig gebouw worden waar mensen graag in vertoeven. En dat straks perfect functioneert voor toonaangevende beurzen. Die beide uitgangspunten bepalen nog altijd de uitdaging”, zegt Tomàs.

“Het ergste is de bureaucratische molen. Gelukkig neemt de beursdirecteur het vechten op zich. Dat je iets afbreekt om opnieuw te bouwen, begrijpen wethouders hier niet. Daarom hadden ze de huidige beurs graag laten staan en elders iets nieuws neergezet. Maar uiteindelijk heb ik heb ze ervan kunnen overtuigen dat dit ten koste zou gaan van grote groengebieden in de stad. En nu wordt iedereen steeds enthousiaster en krijgen we bijna alles gedaan. Dus die metro komt er wel”, zegt hij hoopvol.

‘Beursgebouw moet functioneel zijn en niet te veel aandacht trekken’

Reageer op dit artikel