nieuws

Ingang gerenoveerd stadhuis Utrecht niet meer te vinden

bouwbreed Premium

‘De aansluiting van nieuw met oud is origineel, verrassend en harmonisch,’ zo wordt het totaal vernieuwde Utrechtse stadhuis omschreven. En: ‘De jury is onder de indruk van de wijze waarop de grootschalige renovatie van het stadhuis tot een nieuw gebouw is gerealiseerd. De jury heeft veel bewondering voor de wijze waarop prachtige monumentale elementen zijn gebruikt.’

Smaken verschillen (gelukkig), maar een ding is zeker: de schepping van de overleden Spaanse architect Enric Miralles is sinds de oplevering en heropening een publieke trekpleister. Ruim 15.000 nieuwsgierigen trokken, begeleid door gidsen, door de onherkenbaar verbouwde middeleeuwse panden annex nieuwbouw. En de stroom houdt nog altijd aan, mede dankzij bezoekers van ver buiten de stad Utrecht.

Enric Miralles, door toenmalig wethouder Mik en een selectiecommissie uitgekozen, heeft zijn opdrachtgevers enerzijds gecharmeerd met zijn gedurfde en fantasierijke invallen, anderzijds ook soms halfdol gemaakt. Mik heeft, dat is bekend, Miralles menigmaal moeten afremmen in zijn bijna ontembare Spaanse vormendrift en ontwerpwoede. En ook de constructeurs en bouwers hebben het zwaar gehad bij de technische realisatie van Miralles’ dromen en oplossingen. Ook de niet-deskundige bezoekers kunnen dat aan het gebouw afzien. De uitkragingen van de nieuwgebouwde verdiepingen, de hangende brug in de oudbouw, de spannende ruimte op de bovenste etage die lijkt de steunen op slechts enkele smeedijzeren (eeuwenoude) dunne pilaartjes.

Iedereen kijkt de ogen uit naar de hier en daar schoongehakte middeleeuwse muren en blootgelegde balkenlagen. En blikt een beetje benauwd (‘blijft dat wel staan?’) naar een hoge buitenmuur die aan een rode trekstang overeind wordt gehouden. De oude ruimte erachter is gesloopt.

Kritiek is er natuurlijk ook, en die snijdt evenzeer hout. De vernieuwde raadszaal ziet er met de open balkenlaag wel imposant hoog uit, maar is onhandig en klein ingedeeld, doordat Miralles zijn zin grotendeels heeft doorgedrukt.

Critici noemen het een ‘typisch Nederlands’ overheidsgebouw, omdat de ingang na de verbouwing niet meer is te vinden. De monumentale en geliefde ingang op de Stadhuisbrug, Utrechts sociaal voetgangerskruispunt bij uitstek, is opgeheven en verhuisd naar de nieuwe achterkant. Niet eens een fiere plaquette met het roodwitte stadswapen op de gevel, geen vlag.

Wel een fraai bestraat voorplein, maar geen publiek. De geschiedenis zal uitwijzen, of ‘Mik & Miralles’ het wat dat betreft goed hebben gezien.

Werk overleden Spaanse architect is trekpleister

Reageer op dit artikel