nieuws

Van die vos en z’n streken

bouwbreed

Meer dan drie jaar geleden (5 juli 1997) diende het PvdA Tweede Kamerlid Adri Duivesteijn een initiatiefwetsontwerp in om de huurharmonisatie bij nieuwe huurcontracten van woningen te beperken tot 70 procent van de maximaal redelijke huurprijs. Op 31 augustus jongstleden behandelde de Tweede Kamer dit wetsontwerp en sindsdien hoor ik er weinig meer over, althans dat hoop ik. Verhurend Nederland heeft inmiddels schoon genoeg van de kruistochten tegen verhuurders door deze Duivesteijn, die z’n voormalige voorzitterschap van de Woonbond in het Parlement denkt te moeten voortzetten. Hoe zat het ook weer met die vos en z’n streken?

De huurprijzenwet voor woonruimten bestaat sinds 1 juli 1979 en sindsdien hebben velen hiertegen geageerd en hebben vele huizenverhuurders zich verbaasd hoe de overheid hen bij hun beleggingen zo onredelijk kon benadelen. Huurprijzen die de overheid voor woningen dicteert zijn produkten van breinen die in het dagelijks leven in geitenwollen sokken gekleed gaan en menen dat het huurprijsbeleid voor woningen een onderdeel is van de inkomenspolitiek waarop ons landje zo trots is. Deze huurprijzen hebben werkelijk niets te maken met de werkelijke kosten van huurwoningen of een redelijk rendement daarop als of het een normale belegging was. Maar in afwachting van door de overheid – sinds 20 jaar – toegezegde wijzigingen van deze huurprijzenwet legden verhuurders zich bij de bestaande regels neer. Nog steeds bestaat er geen enkele zekerheid over wanneer deze wijzigingen zullen zijn doorgevoerd.

Op een onderdeel van deze huurprijzenwet wilde Adri Duivesteijn een

wijziging. Als een huurwoning leeg komt en de verhuurder gaat een nieuwe huurovereenkomst aan met een nieuwe huurder, mag hij de huur optrekken, ineens harmoniseren, tot het niveau van de maximaal redelijke huurprijs, die hij berekent aan de hand van het zogenaamde puntenstelsel. Meneer Duivesteijn wilde de wijzigingen in de huurprijzenwet niet langer afwachten en diende een initiatiefwetsontwerp in waarmee hij deze harmonisatie ineens bij een nieuwe huurovereenkomst wilde beperkt zien tot 70 procent van de maximaal redelijke huurprijs. Dit zou volgens hem ervoor zorgen dat er meer goedkope huurwoningen blijven voor huurders die de hoge huren niet kunnen betalen, daarbij vergetend dat daarvoor een huursubsidie bestaat. Tijdens de behandeling van dit wetsontwerp op 31 augustus jongstleden bleek dat staatssecretaris Remkes van Volkshuisvesting en de andere Tweede Kamerleden helemaal niet gediend waren van dit initiatief van de heer Duivesteijn. Na deze behandeling in eerste termijn behoort een behandeling in tweede termijn te volgen en naar verluidt is deze tweede behandeling gepland op de zeer zeer lange termijn, waarvan ik maar hoop dat deze nooit zal komen.

Het zou natuurlijk te gek voor woorden zijn indien verhuurders, die

al niet kunnen rekenen op een normaal rendement op hun onroerendgoedbelegging, hun rechtszekerheid gebaseerd op de Huurprijzenwet van 1979 van de een op de andere dag zouden verliezen. Het is prachtig dat de heer Duivesteijn gokt op de stemmen van de meer dan drie miljoen huurders van ons land, maar daarmee mag hij de gerechtvaardigde belangen van woningverhuurders niet zo grof uit het oog verliezen. Ook kan hij beter de komende (?) wijzigingen in de Huurprijzenwet woonruimte afwachten om de zaken helder en overzichtelijk te houden.

De vooralsnog afwijzende houding van de Tweede Kamer ten aanzien van

dit wetsontwerp sterkt mij in de gedachte dat het verstand van politici wel degelijk kan zegevieren, als ze maar willen. En voor de heer Duivesteijn geldt dat hij wellicht wel zijn haren aan het verliezen is, maar zoals het een echte oude vos betreft, verliest hij niet zijn streken. Dat pleit niet voor hem en ik adviseer hem zijn verleden als Woonbondactivist te begraven, zeker nu hij inmiddels vice- fractievoorzitter van de PvdA-fractie in de Tweede Kamer geworden is. Ja, Adri uit een liberaal hart een warm advies, toch.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels