nieuws

Lachen bij voorbarige opening van Apeldoornse blunderbrug

bouwbreed

De fietsersbrug over het Apeldoorns Kanaal is vrijdagavond officieel geopend en meteen ook weer gesloten. De reden ? Hij is nog helemaal niet af. Dat komt ervan als je te vroeg bindende afspraken maakt met een theatergroep. Hun openingsact kon overigens niet op tegen het theater bij de plaatsing, toen de brug verkeerd om boven de landhoofden terecht kwam.

Groot was de hilariteit in Apeldoorn, toen vier weken geleden de lang verwachte fietsersbrug verkeerd om boven het kanaal hing. De twee enorme kranen die hem rechtsom op zijn plek hadden moeten draaien, deden dat per abuis linksom. En zo paste hij niet. Ruimte om de brug tussen de pijlers en de landhoofden terug te draaien was er zo snel niet en Mammoet moest in allerijl een twintigassige dieplader laten aanrukken om het gevaarte te draaien. De bevolking van Apeldoorn stond er met de neus bovenop en beleefde het als een tragikomedie. Toen een dag later dan gepland de brug alsnog goed lag, brak er spontaan applaus los. Het was niet de eerste fout bij de opvallende constructie die schuin het kanaal kruist, want eerder al werden de pijlers verkeerd geplaatst. Gevolg van deze en andere blunders was dat de brug op de dag van de geplande opening eigenlijk nog helemaal niet open kon. De reling was nog niet af, de deklaag moest nog worden aangebracht en nog een aantal details vroegen nog om afwerking. Zeker een week heeft staalbouwer Ciltron uit Sliedrecht daar nog voor nodig. Maar de Utrechtse theatergroep The Lunatics had haar wervelende openingsact met veel vuurwerk, al tot in de puntjes voorbereid en kon niet uitwijken naar een ander tijdstip. Er was geen weg meer terug.

Mississippi

De ontwerper van de brug, de Apeldoornse kunstenaar Tirza Verrips, zat er duidelijk mee in zijn maag. In arren moede diste hij in zijn toespraak bij de officiële opening maar het verhaal op van de bouw van een brug over de Mississippi in het Amerikaanse plaatsje Alton, waar nog veel meer mis ging. De conclusie was onvermijdelijk: het kon nog veel erger. De genodigden hoorden het allemaal aan, zonder dat de spottende glimlach ook maar een moment van hun lippen verdween. De aanwezige bouwers haalden hun schouders op. Zo schokkend waren de problemen uiteindelijk niet. Stuk voor stuk hadden ze aan projecten gewerkt waarbij veel grotere blunders waren gemaakt, met veel grotere financiële gevolgen. Alleen omdat de bouw van de Apeldoornse fietsbrug middenin de stad plaatsvond, trok het veel aandacht. Zelfs een landelijk tv-journaal besteedde aandacht aan de blunder tijdens de plaatsing. Maar waar was het nou precies mis gegaan? Openingen zijn nooit de beste gelegenheden om dat te achterhalen. Iedereen wil het liefst een streep onder het project zetten en vooral niet mogelijke toekomstige samenwerkingen blokkeren. De overwegend Friese onderaannemers van het Apeldoornse project komen elkaar ongetwijfeld weer tegen bij volgende projecten.

Drie petten

Waterbouwer Knol en staalbouwer Hardstaal, die eerder in Cobouw in de beklaagdenbank werden geplaatst, komen in ieder geval even verhaal halen. Wie aan de basis ligt van de fouten met de pijlers en de plaatsing, willen ze niet kwijt, maar zij zijn het in elk geval niet. De gemaakte fouten kosten hun ook geen cent. Zij hebben netjes de tekeningen gevolgd. Ligt de oorzaak dan toch bij constructeur Romkes, die wel drie petten tegelijk op had, en niet alleen het constructief ontwerp verzorgde, maar ook de directievoering voor zijn rekening nam en optrad als hoofdaannemer? De flamboyante directeur van het ingenieursbureau uit het Friese St. Nicolaasga laaft zich aan de champagne die vloeit na de officiële opening en debiteert enkele levenswijsheden. “Dit project was humor”, stelt hij terwijl hij een veelbetekenende blik wisselt met een bevallige blonde dame aan zijn zijde. “Ik doe alles met een lach en een traan en dit project had beide in overvloed. Waar krijg je nou applaus, als een bouwwerk uiteindelijk op zijn plek ligt? Dat is me in mijn twintigjarige carrière nog nooit overkomen. Het was theater van de bovenste plank.” En de onvermijdelijke slotvraag is natuurlijk: houdt de hoofdaannemer nog wat aan het project over? “Daar gaan we binnenkort nog eens met de gemeente over praten”, aldus Romkes. De lichte twinkeling in zijn ogen verraadt dat hij zich daar geen zorgen over maakt. Voor wie het horen wil, heeft hij nog een laatste wisecrack: “‘s-Heeren wegen zijn ondoorgrondelijk.” Die neemt de verslaggever graag ter harte.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels