nieuws

Bedrijf vindt geschikte mijnsteen voor geulwand Saeftinge

bouwbreed

De onderste (mijn)steen moest bovenkomen, om vervolgens weer in de diepte van de Westerschelde te verdwijnen. Dat is Mijnster Zand- en Grinthandel BV in Zwijndrecht gelukt: de ‘geulwandverdediging’ oostelijk van Saeftinge, nodig in combinatie met de verdiepte Westerschelde, bestaat uit een half miljoen ton mijnsteen.

Hoewel in de aanbesteding stond dat het juist fosforslakken, staalslakken (vanwege de hydraulische eigenschappen onder water) of breuksteen moest zijn, met het oog op milieu-effecten, is Mijnster er in geslaagd voordeliger mijnsteen te vinden die voldeed aan de eisen van het bestek. Rinus Pigmans van Mijnster BV: “Breuksteen is er genoeg. Maar het is een hele toer om secundaire materialen geschikt en geaccepteerd te krijgen voor toepassing als bouwstof in een werk.” Om te beginnen bij het begin: Mijnster BV, 62 jaar oud, nu onderdeel van HBG (HAM), en een van de grootste bouwgrondstoffenhandels in ons land, ontdekte dat DSK Anthrazit Ibbenbüren bij Osnabrück behalve hoogwaardige steenkool ook prima mijnsteen ‘produceert’. De machine die op anderhalve kilometer diep de steenkool wegvreet, brengt ook mijnsteen mee naar boven. Door de geologische historie en chemische en minerale samenstelling heeft het mijnpuin de juiste eigenschappen voor het gebruik als bescherming van onderwatertaluds. En het heeft ook de juiste korrelgrootte en massa: 40-200 millimeter en 2660 kilogram per kubieke meter. Steen en kool worden bovengrond gescheiden in ‘dik’ water, de steensoorten worden op grootte gezeefd. De civieltechnische en milieutechnische eisen die aan dit materiaal worden gesteld zijn zeer zwaar. NEN 5180 voor waterbouwsteen bijvoorbeeld test de steen op vorst- dooigevolgen: 25 keer doorstaan de stenen een vries-dooitest, en hoogstens eentje op de twintig mag dan barsten. Die proef doorstond de Ibbenbüren-steen niet, maar dat geeft niet, want de stenen liggen permanent meer dan vier meter onderwater, aan de rand van de vaargeul van de Westerschelde. Dus die bevriezen helemaal nooit. Milieutechnisch is het een ‘vormgegeven’ bouwstof’ en simpel gezegd mag die geen chemische of minerale bestanddelen opnemen of afgeven. De Duitse mijnsteen voldeed. Normaal mag mijnsteen alleen in een zout milieu worden toegepast, vanwege het doorgaans hoge gehalte aan chloride, sulfaat en bromide. De Ibbenbüren-stenen hebben zulke lage chloridegehaltes, dat ze ook in zoet water kunnen worden gestort. De toepassing beperkt zich dus niet tot brakke gebieden zoals de Westerschelde.

Verrukt

Pigmans zucht er nog verrukt van: “Een jaar geleden zag ik Ibbenbüren voor het eerst, en ik wist meteen: dit is het, dit is een unieke kans, en voordelig.” De aanwending in de Westerschelde lag voor de hand. Het beveiligen van de vaargeul wordt uitgevoerd door Combinatie Saeftinge, bestaande uit Dredging International en een zustermaatschappij van Mijnster, HAM-Van Oord Werkendam. Het werk geschiedt in opdracht van de Nederlandse Rijkswaterstaat, en grotendeels gefinancierd door België dat de Antwerpse haven beter bereikbaar wil houden.

Materiaal Ibbenbüren voldoet aan milieunorm

De technische eisen zijn heel zwaar

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels