nieuws

Burgemeester Utrecht betaalt te veel

bouwbreed

Wilde de voorvorige burgemeester van Utrecht, Lien Vos, medio jaren tachtig zo anoniem mogelijk een huis op de kop tikken om prijsopdrijving te voorkomen, de huidige burgemeester, Annie Brouwer, heeft het juist anders aangepakt. Met nog meer gedoe eromheen.

Dankzij haar positie kreeg Brouwer een monumentaal pand in de oude binnenstad aangeboden van Mitros, de grootste corporatie van Midden- Nederland. Daar werken veel voormalige ambtenaren van de gemeente die zijn meegekomen met het vroegere Gemeentelijk Woningbedrijf. Wat een voordelige koop leek door politieke contacten, is door dezelfde politiek tamelijk duur geworden voor de Brouwers. De leerzame (voor aspirant- politici) geschiedenis samengevat: Mitros biedt mevrouw Brouwer het pand aan voor 830.000 gulden. Er rust wel een verplichting voor restauratie op, kosten circa een miljoen. Die verplichting geeft recht op een 10 procent lagere koopprijs, die al is meegenomen in de 830.000 gulden. De Socialistische Partij trekt aan de bel omdat men daar had gehoord dat het huis zeker 1,2 miljoen waard zou zijn. De opbrengst behoort bestemd te zijn voor sociale woningbouw, omdat het ex-gemeentelijk eigendom is. Zowel in de Kamer als in de gemeenteraad wil de SP het naadje van deze kous weten. Daar komt inderdaad iets pikants uit: Mitros had het huis niet mogen verkopen zonder taxatierapport, omdat het voormalig gemeentelijk bezit is. En er is geen taxatierapport, slechts een ‘marktverkenning’. Dat wordt rechtgetrokken, en de makelaar van Mitros taxeert op 975.000 gulden. Ook staatssecretaris Remkes stuurt er een taxateur op af, die uitkomt op 980.000 gulden. De Brouwers wachten dat inmiddels allemaal niet af, en gaan in die ronde akkoord met een nieuwe koopprijs van 920.000 gulden (dus 90.000 gulden hoger dan het eerste aanbod van Mitros). Als dan de twee vrijwel gelijke taxaties van Mitros en Remkes over de politieke vergadertafels gaan, besluit de burgemeester er alsnog 60.000 gulden bij te leggen. Zo eindigt ze op de taxatiewaarde van 980.000 gulden, maar liefst 150.000 gulden duurder dan aanvankelijk. En ook duurder dan eigenlijk, volgens de regeltjes, nodig. Want de burgemeester incasseert door de politieke discussie niet het voordeel van 10 procent wegens de restauratieplicht. Goedkoop is ook hier duurkoop. De Brouwers hebben van dat voordeel geen gebruik meer kunnen of willen maken, ‘om elke schijn van bevoordeling te voorkomen.’ De SP laat het er niet bij zitten. Dat Brouwer eerst 90.000 gulden en later nog eens 60.000 gulden bijbetaalt, betekent volgens Kamerlid Ruers dat de burgemeester niet sterk staat. Hij wil de taxatie zien die Remkes heeft laten maken, want die klopt volgens hem niet. Wordt vervolgd. Zo betaalt Utrechts burgemeester mee aan de sociale woningbouw, dat wel.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels