nieuws

‘Invloed van materialen op legionella beter onderzoeken’

bouwbreed

Leveranciers van materialen voor waterleidingen moeten meer investeren in onderzoek naar de invloed van materialen op de groei van legionella en andere micro-organismen. Ook leveranciers hebben baat bij duidelijkheid op dit gebied en zouden daardoor zelfs hun marktpositie kunnen verbeteren.

Dat stelt prof.dr.ir. D. van der Kooij. Hij is adviseur Microbiologie bij Kiwa en op dit vakgebied tevens hoogleraar aan de Universiteit van Wageningen. Nog altijd bestaat veel onduidelijkheid over de invloed van het buismateriaal op de groei van legionella in leidingwater. De VROM-commissie Gezondheidsaspecten Chemicaliën en Materialen Drinkwatervoorziening (CGCMD) geeft een eerste aanzet met een normering voor bacteriegroeibevorderende eigenschappen. Ook stelt ze vast met welk soort onderzoek deze moeten worden bepaald. Van der Kooij stelt zich voor dat er na veel onderzoek een soort indeling in kwaliteitsklassen komt. Voor materialen van uitgestrekte buizenstelsels waarin het water langer staat, zouden dan strengere normen gelden dan voor korte leidingen waarin het water snel doorstroomt. Van der Kooij vindt het jammer dat de branche wacht op actie van de overheid. “De leveranciers van leidingmaterialen willen weten waar ze aan toe zijn. Dan is het toch verstandig om te investeren in onderzoek dat een antwoord kan geven op deze vragen?” Metingen van Kiwa uit 1998, verricht in opdracht van het Waterleidingsbedrijf Midden-Nederland (WMN), toonden aan dat bacteriën in het algemeen en legionella in het bijzonder het op PVC-C minder goed doen dan op polyethyleen (al dan niet ‘gecrosslinked’), polybuteen of polypropyleen. De mate waarin een buis kan dienen als voedingsbodem voor micro-organismen, wordt uitgedrukt in de ATP-waarde per vierkante centimeter. Bij PVC-C komt die waarde niet boven de honderd uit, blijkt uit het onderzoek. Bij de andere stoffen ligt die waarde hoger. Polyethyleen scoorde in dit opzicht het hoogst: deze waarde kan uiteenlopen van 240 tot 850.

Leidsche Rijn

Naar aanleiding van het onderzoek gelastte het waterleidingbedrijf dat voor de leidingen van het huishoudelijk water in de Vinex-locatie Leidsche Rijn alleen maar harde PVC-materialen mogen worden gebruikt. Leidsche Rijn is de eerste Vinex-locatie in Nederland waar twee gescheiden watercircuits worden aangelegd: één voor drinkwater en één voor minder gezuiverd huishoudelijk water. In opdracht van het ministerie van VROM verrichtte Kiwa eind 1998 tevens onderzoek naar de groeibevorderende werking van kunststofleidingen in binneninstallaties. Hieruit bleek dat de meeste materialen de groei van legionella kunnen versterken.

Huishoudwater

Van der Kooij is echter van mening dat het niet nodig is voor huishoudwater alleen materialen te gebruiken die nauwelijks de groei bevorderen. Hij wijst erop dat huishoudwater minder goed gezuiverd is dan drinkwater en daardoor zelf bijdraagt aan de groei van micro- organismen. “Je moet geen eisen aan de leidingen gaan stellen die strenger zijn dan de normen die gelden voor het water. Bovendien stroomt het water in huishoudens doorgaans aardig door, waardoor vrijwel geen opwarming mogelijk is.” Het WMN is ervan overtuigd dat de meest gangbare materialen veilig kunnen worden gebruikt voor huishoudelijk water. “De conclusie uit het eerdere onderzoek is achterhaald”, stelt woordvoerder A. Sluijs. “Harde PVC-soorten bieden bacteriën weliswaar de minste kans, maar ook de andere onderzochte materialen zijn veilig.” Van der Kooij is voorzichtiger. “Het is verstandig niet alle materialen toe te laten. Zacht PVC en rubber hebben een ATP-waarde van meer dan 1000, die zou ik niet toelaten.”

Leveranciers willen weten waar ze aan toe zijn

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels