nieuws

Het Nieuwe Bouwen via Internet

bouwbreed

In veel opzichten is de bouwnijverheid een archaïsche industrie. Neem voor de aardigheid maar eens een prent van de bouw van een middeleeuwse kathedraal mee naar de gemiddelde bouwplaats van nu, en wat direct opvalt zijn niet de verschillen maar de vele overeenkomsten.

Nog steeds wordt materiaal omhoog en omlaag getakeld, nog steeds is het een wirwar van heen en weer lopende mensen met een onduidelijke taak, herrie en stank overheersen en de arbeidsomstandigheden laten veel te wensen over. Zo zou ik nog een tijdje door kunnen gaan maar van gezeur over het vermeende achterlijke karakter van de bouw kijkt niemand meer op. Het is interessanter het tegenovergestelde te beweren: de bouw is in een bepaald opzicht een uiterst moderne industrie. Vrijwel niemand weet precies wat de zogenaamde Nieuwe Economie inhoudt, maar één ding is duidelijk: er is sprake van een netwerkstructuur waarbinnen niet in de eerste plaats goederen, maar juist informatie wordt uitgewisseld. De bouw is een van de meest complex georganiseerde bedrijfstakken. Het aantal onafhankelijke partijen dat bij een klein bouwproject betrokken is, loopt al snel in de tientallen en bij grotere projecten in de honderden. En dat allemaal voor dat ene project, na oplevering wordt het netwerk grotendeels ontbonden en voegen de knopen zich voor een volgend project weer in een nieuwe netwerkstructuur. Op een wat grotere schaal gezien is de bedrijfstak een totaalnetwerk waarbinnen zich per project tijdelijke deelnetwerken organiseren. Een organigram van alle partijen en hun onderlinge informatiestromen binnen een project tekenen is al lastig, de totale industrie op deze manier in kaart brengen lijkt me onmogelijk. Net zo onmogelijk als het in kaart brengen van de icoon van de Nieuwe Economie: het Internet. Natuurlijk weet ik ook wel dat er genoeg karakteristieken van de Nieuwe Economie zijn die niet op de (huidige) bouw van toepassing zijn, maar de netwerkstructuur is er en de vaardigheid om die netwerkstructuur te beheren (en beheersen) is er eveneens. Het punt is alleen dat het chaotische karakter en de uitgebreidheid als problemen worden gezien, terwijl het nou juist een niet te onderschatten voordeel kan zijn. Al te vaak wordt geprobeerd het bouwtraject efficiënter te maken door het aantal betrokken partijen te verminderen en de verantwoordelijkheden lineair of hiërarchisch te organiseren. Dat lijkt me niet slim en uiteindelijk contraproductief en achterhaald. De netwerkstructuur moet niet worden bevochten, maar zou enthousiast moeten worden omarmd. Des te meer betrokken des te minder kwetsbaar het totaal, des te complexer de structuur des te soepeler er op wisselende omstandigheden kan worden gereageerd, des te sneller, langs des te meer wegen en naar des te meer knopen de informatie wordt gedistribueerd, des te groter, efficiënter en transparanter de samengebundelde kennis is. Cruciaal voor een goed werkend netwerk is de afbraak van hiërarchie en de distributie van informatie. In een goed werkend netwerk is niemand de baas. Verantwoordelijkheden (ook financiële) moeten worden gedistribueerd. De aannemer is niet per se meer hoofdverantwoordelijk voor de uitvoering (maar zou een soort netwerkbeheerderstaak kunnen krijgen), de architect moet niet meer alles willen weten en beslissen (maar zou een programmeurstaak kunnen krijgen.) Maar het belangrijkste is een snelle en efficiënte informatieoverdracht. En daaraan ontbreekt het nogal. De kanalen zijn er wel, maar niet uitgebreid genoeg, er is te weinig inzicht bij individuele knopen op de totale informatiestroom. De mogelijkheden van het Internet worden door de bouwsector nauwelijks benut. Zodra die kansen worden gegrepen kan het Nieuwe Bouwen beginnen.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels