nieuws

Als verstekeling door de rokende puinhopen van Mekkelholt

bouwbreed

enschede – Dakplaten die als wasgoed over het staalskelet van de vuurwerkopslagloods zijn gedrapeerd. En dan daarnaast die onverstoorbaar doorgrazende pony. Ik knijp in mijn arm, ik zie het echt. Een van de vele en nimmer meer te vergeten impressies tijdens een onwezenlijke tocht als verstekeling door de streng bewaakte binnenring van de Enschedese wijk Mekkelholt.

Gisterochtend. Zes uur. Ettelijke duizenden tonnen puin zijn intussen afgevoerd; niettemin komt de aanblik volledig overeen met de schokkende beelden die zondag de hele wereld overgingen. Beelden geschoten tijdens de laatste keer dat een handjevol collega-journalisten, in het kielzog van koningin en premier, het epicentrum van het inferno mochten betreden. Dit hier is net Dresden na de bombardementen, of nadien Beiroet, of Kosovo, of Grozny.

Sinds zondagochtend is het rampgebied in Enschede steeds hermetisch afgesloten gebleven. Dus dan maar stiekem naar binnen, en zoals al aangehaald: als verstekeling in een van de vele auto’s van hulpdiensten, politie en transporteurs die het gebied dag en nacht wanhopig doorkruisen.

Op dit uur van de dag vindt de meeste activiteit plaats op het braakliggende terrein voor de voormalige textielfabriek van Nino. Daar wordt al het puin dat overdag is neergelegd en werd doorzocht op menselijke resten, in de nacht afgevoerd naar een stortplaats bij Hengelo.

Alles gebeurt onder asbestveilige condities. Maar na het plotselinge noodweer van gisternacht lijken de teugels van dat strenge regime wat te worden gevierd. Een chauffeur van een transportwagen maakt een praatje met de machinist van de shovel die al het puin bij elkaar harkt. De mondkapjes van beiden rusten op het voorhoofd. Dat is een stuk gemakkelijker.

Regenval

Maar lang niet iedereen blijkt ervan overtuigd dat door de overvloedige regenval het gevaar voor opstuiven van de kankerverwekkende vezels ook werkelijk geweken is. Want voordat de wagens het terrein verlaten, staat er wel weer zo’n man klaar in beschermingspak met gasmasker, die de auto schoonspuit en van alle vezels moet ontdoen.

De vuurwerkopslagplaats aan de Tollensstraat, of wat daar nog van over is. Halverwege staat op een klein veldje ineens die pony. Heel onwezenlijk. Alsof de tijd sinds zaterdag niet heeft stilgestaan. De eigenaar, als die tenminste nog leeft, heeft wel iets anders aan zijn hoofd dan zich om het dier te bekommeren. Stond er een kinderboerderij die door de explosie is weggevaagd? Of is dit verwrongen staal, waar omheen dieren hun kostje bij elkaar proberen te scharrelen, afkomstig van een van de veertien inmiddels alom verfoeide zeecontainers die de lucht invlogen?

Dan komt het staalskelet van de opslagloods in zicht. Niet de bunkers, zeecontainers, of de zogenoemde mavo-boxen waarover nogal geheimzinnig wordt gedaan, nee we naderen de grote vrachtwagen annex werkplaats die eveneens op het terrein van S.E. Fireworks stond. Het staalskelet staat nog overeind; de aluminium dakplaten hangen er overeen. Blijkbaar heeft daar niet de explosie zijn vernietigende werk gedaan, maar hebben nadien de vlammen en de hitte hun desastreuze uitwerking gehad.

Via de doorlaatpost verlaten we het hermetisch afgesloten binnengebied. De ME’er die erop moet toezien dat alleen bevoegden het gebied in- en uitgaan, checkt nog even de camera op het dashboard. Zitten er een rolletje in? Zijn er onthullende foto’s mee gemaakt? Er mogen geen opnames van de binnenring naar buiten. Absoluut niet. Toch misschien van de pers? Want die mag hier onder geen enkel beding komen.

Op pagina 3: Meer nieuws over de ramp in Enschede.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels