nieuws

Zwaar vervuild terrein krijgt nieuwe functies Nieuwe saneringsaanpak beperkt kosten

bouwbreed

groningen – De gemeente Groningen is opgelucht, dat het zwaar vervuilde terrein aan de Atoomweg weer in gebruik kan worden genomen. “Functiegericht saneren, dat is het toverwoord”, stelt H. Brinkman van de Milieudienst van de gemeente. “Op die manier hebben we het economische probleem van het braakliggen tegen relatief weinig kosten opgelost.”

Volgens Brinkman liep het overigens niet zo’n vaart met de vervuiling van het terrein. “Het is geheel omringd door sloten, de vervuiling bleef binnen die grenzen. Hier waren geen risico’s voor de gezondheid. De risico’s voor de ecologie waren verwaarloosbaar”, stelt Brinkman.

Hij krijgt bijval van J. Oskam, technisch directeur van ingenieursbureau MUG uit Groningen. “Er groeiden de prachtigste bloemen en planten op het terrein en er zaten kikkers in de sloten.”

Volledig

Oskam erkent weliswaar, dat de gevolgen van zware vervuiling ook op lange termijn zichtbaar kunnen worden, maar de Milieudienst en MUG zijn er het duidelijk over eens, dat een volledige schoonmaak van het terrein onnodig geweest zou zijn.

Milieudeskundigen van Grontmij uit Houten hebben de afgelopen tien jaar meerdere onderzoeken gedaan naar de vervuiling van het terrein langs de westelijke rondweg van Groningen. De hoeveelheid oliefracties en zware metalen lag ver boven de vroegere C-waarde en ook nog ver boven de huidige I-waarde. Later werden ook nog asbestdeeltjes gevonden, een gevolg van de ondeskundige sloop van gebouwtjes.

Volgens een woordvoerder van Grontmij moet de insteek altijd zijn, de risico’s op te heffen. “Dat was voor de vernieuwing van het bodembeleid zo en dat is nog steeds zo. Alleen door multifunctioneel saneren (zodanig, dat het terrein weer geschikt is voor elke functie) worden de risico’s volledig opgeheven. Door functiegericht saneren worden de risico’s kleiner.” Hij kan geen antwoord geven op de vraag hoeveel kleiner en of de kleinere risico’s wel aanvaardbaar zijn. Grontmij heeft zich alleen over de aard en mate van de verontreiniging van het terrein in Groningen gebogen. “Een uitspraak over de risico’s voor de gezondheid en de ecologie wil ik niet doen”, aldus de woordvoerder.

Vast staat, dat het terrein zwaar vervuild was met asbest, oliefracties en zware metalen. “Een volledige schoonmaak zou vijf tot tien miljoen gulden gekost hebben”, aldus P. van der Kooi, projectleider van de Milieudienst. “Dat was te duur voor een economische ontwikkeling. Het terrein heeft tien jaar braakgelegen, dat geeft een maatschappelijke stagnering. Dat probleem is opgelost met functiegerichte sanering.”

Afvalbrengstation

Anderhalf jaar geleden heeft de gemeenteraad van Groningen besloten, een afvalbrengstation te vestigen op het terrein. Burgers kunnen daar grof vuil en puin naar toe brengen, maar geen groente, fruit- en tuinafval. “Er komen 36-kuubs containers te staan met een dichte bovenkant. Als ze vol zijn gaan ze naar de eindverwerker, bijvoorbeeld de papierfabriek in Hoogkerk, of naar de afvalscheidingsfabriek in Groningen”, legt Van der Kooi uit. Achter de afvalbrengplaats komt een zwerfvuilnet, om te voorkomen dat oud papier naar het sportveld overwaait.

Het is wat simpel voorgesteld, maar ‘functiegericht saneren’ lijkt veel op het onder het tapijt schuiven van een deel van het vuil. “De mobiele pak’s, olie en carboleum zijn afgevoerd. De asbest kwam alleen in de bovenste tien centimeter van de bodem voor, daarvan is in totaal honderd kubieke meter afgevoerd. De immobiele pak’s en de rest van de vervuilde grond is verplaatst naar een hoek van het terrein en ingepakt. Het vormt een platform en er komt asfalt overheen. Daarop komen de containers te staan van het afvalbrengstation.”

Het hele terrein is 20.000 vierkante meter groot. Het platform met daarop het afvalbrengstation heeft een oppervlak van ongeveer 5000 vierkante meter. Een deel van het terrein is ingericht en ingezaaid als sportveld. Op een ander deel komt een wijkpost, waar medewerkers van de gemeente kunnen schaften. Op een deel langs de westelijke rondweg komen kantoren.

Elke functie stelt eigen eisen aan de sanering. “Als je op deze grond moest gaan wonen, zou je het niet op deze manier saneren. Tien jaar geleden zou het terrein helemaal schoon gesaneerd moeten worden. In de loop van de jaren is het Beleid Vernieuwing Bodem ontwikkeld (Bever). Uiteindelijk is de provincie meegegaan met de gedachte van de gemeente. Het is een landelijk probleem, economisch verlies door braakliggende terreinen.”

Volgens Brinkman was men tien jaar geleden voorzichtiger dan nodig. “Dat is nu met asbest weer het geval. Je moet naar de risico’s kijken. Het gaat om beheersbaarheid, in plaats van helemaal schoonmaken.” Het afvalbrengstation is gedraineerd en het afvalwater gaat naar de rioolwaterzuivering en wordt daarna op het oppervlaktewater geloosd. Alles bij elkaar kost de ‘sanering’ nu slechts een miljoen gulden, ongeveer een tiende van de ontwikkelingskosten van het terrein.

Het opruimen van de asbesthoudende bovenste laag van de bodem.

Impressie van de toekomstige afvalbrengplaats op het platform van ingepakte, vervuilde grond.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels