nieuws

Bouwbesluit fiasco

bouwbreed

Letterlijk betekent het Italiaanse woord fiasco ‘lege fles’. Een adequaat beeld voor het Bouwbesluit, zo blijkt uit de enquete die Cobouw heeft gehouden onder plantoetsers bij gemeenten. Veel inhoud blijkt hun werk niet te hebben. De toetsers besteden er systematisch te weinig tijd aan. Voorts blijkt bij enig doorvragen dat zij ernstig tekortschieten in kennis, hoe en waarop moet worden getoetst. De maatschappelijke waarden in het geding – veiligheid, gezondheid, bruikbaarheid en energiezuinigheid – zijn daarmee slecht gewaarborgd.

Als het zo droevig is gesteld met het niveau van de controle, wie zal dan zeggen hoe het staat met het niveau van het ontwerp? Wat ervan terechtkomt bij de uitvoering in weer en wind? In hoeverre worden beoogde isolatiewaarden of luchtdichtheid werkelijk gehaald? Niemand die het met zekerheid kan zeggen.

Daarmee is niet gezegd dat er slecht wordt gebouwd. Wel dat het effect van het Bouwbesluit in de praktijk zich lijkt te beperken tot een serie vuistregels en standaard-oplossingen waarover ‘werkendeweg’ consensus is gegroeid. Vandaar ook de geluiden dat men eigenlijk steeds minder zit te wachten op conversie van het Bouwbesluit, die vereenvoudiging die het ministerie van VROM zoveel hoofdbrekens bezorgt dat er sprake is van permanent uitstel. Die zou nodeloos de consensus verstoren.

Anders ook dan beoogd, heeft de formulering van het Bouwbesluit in prestaties in plaats van concrete voorschriften weinig bijgedragen aan vernieuwingen in de bouw. Dat blijkt uit het geringe percentage ‘gelijkwaardige oplossingen’ dat de toetsers tegenkomen in de plannen; bovendien beperken die zich tot brandveiligheid, bergingen en buitenruimten.

Daarmee heeft het er alle schijn van dat het Bouwbesluit meer juridische dan bouwkundige regelgeving is. Een stap in de nog steeds verdergaande juridisering van de bouw. Met abstracte formuleringen die van meer belang zijn voor assuradeurs dan voor de bouwwereld probeert iedereen zich op papier in te dekken.

Theorie en praktijk dreigen uit elkaar te groeien in een papierwinkel die nauwelijks nog te overzien is, zeker nu de regels steeds meer via ‘Brussel’ tot ons komen. Dat het overzicht nog slechts bestaat bij een beperkt aantal adviseurs met vele petten op is daarbij een weinig rustgevende gedachte.

Met dit fiasco staan we voor de vraag hoe het verder moet. Eenvoudige antwoorden zijn er niet. Maar in elk geval moet meer recht worden gedaan aan de bouwkundige inhoud van de regelgeving, er moet mee gewerkt kunnen worden. Ook de democratische greep op het proces van regelgeving dient te worden versterkt en tenslotte mag van dat proces worden verlangd dat het inzichtelijker wordt.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels