nieuws

Schrikken van een surprise

bouwbreed Premium

De term surprise klinkt u deze maand uiteraard bekend in de oren. Het is een Oudhollandse gewoonte dat men elkaar voor het sinterklaasfeest een klein cadeau schenkt, welk cadeau aan waarde wint door de originele verpakking, die anders dan de inhoud, exact dat weergeeft wat de krijger graag wil ontvangen. Bijvoorbeeld een cd, verpakt in een doos die eruit ziet als een cd-speler.

Van Dale benoemt een surpise onder meer als een ten geschenke gegeven voorwerp van een bedrieglijk voorkomen, bestemd om opengemaakt of uit elkaar gehaald te worden waarbij dan het eigenlijke geschenk voor de dag komt. Het woord surprise betekent volgens Van Dale ook: verbazing en schrik.

Ik gebruik deze term zelf in al deze betekenissen. Weet u waar ‘surprise’ veel voor wordt gebruikt in de juridische advieswereld? Als een vonnis totaal anders uitpakt dan men mocht verwachten op basis van wat ter zitting werd behandeld, werd gevraagd door de rechter of arbiter of werd gezegd.

Zegje doen

Het klinkt, in deze associatie, misschien grappig, maar het is niet echt grappig als gedurende de zitting een bepaald onderwerp aan de orde is gekomen, daarover van alles is gezegd en dus de (gerechtvaardigde) verwachting is gerezen dat de zaak op dat punt beslist zou worden, om, soms pas na vele maanden, in het vonnis te zien dat een totaal ander punt, dat ter zitting nauwelijks is besproken, de doorslag heeft gegeven in de raadkamer, als de rechter met zijn griffier of de arbiters tezamen met de secretaris hun standpunt bepalen.

Het is wellicht beter om eerst nog een korte zitting te plannen waarbij partijen hun zegje kunnen doen, als pas in de raadkamer blijkt welk punt het echte issue vormt en dat dit onbesproken is gebleven. Ter acceptatie van het uiteindelijke vonnis is dat wellicht beter.

Dat geldt indien dat punt pas na de zitting zo belangrijk wordt. Ingeval van een goede voorbereiding zijn vele uitgangspunten en invalshoeken, zoals onder meer door de advocaten aangedragen, wel al belicht. Er is namelijk weinig zo onbevredigend als een uitspraak die totaal geen recht doet aan hetgeen ter zitting is besproken.

Ruzie

Begrijp me niet verkeerd, ruzie tussen de partijen of een ietwat belerende houding van rechter, arbiter of griffier, zegt vaak niets over de uiteindelijke uitkomst. Het gaat mij om uitspraken ter zitting die verwachtingen wekken welke vervolgens in het vonnis niet gehonoreerd worden. En dat kan net zo vaak in je voordeel als nadeel uitvallen. Regelmatig heb ik met een cliënt onmiddellijk na de zitting het onvermijdelijk in te stellen hoger beroep besproken, terwijl vervolgens bleek dat we gewonnen hadden.

Vette jaren

Dat was helaas niet het geval in een procedure voor een ministeriële commissie. Na een intensieve behandeling van een bezwaar tegen het abrupt wijzigen van een subsidieregeling voor monumenten en het dientengevolge niet meer verlenen van een subsidie voor een reeds uitgevoerde renovatie, vroeg een van de leden van deze commissie tot hilariteit van mijn cliënt hoelang ik al advocaat was. Voor de goede orde, dit speelde jaren geleden en ik antwoordde daarop dat ik op dat moment zeven jaar advocaat was. Het commissielid reageerde met de merkwaardige woorden: “Nou dat waren misschien de zeven magere jaren, de zeven vette zijn dan nu aangebroken.”

Kunt u zich voorstellen hoe wij keken toen maanden nadien het bezwaar ongegrond werd verklaard?

Zulk optreden komt het geloof in de rechtstaat niet ten goede.

Reageer op dit artikel