nieuws

Meldsysteem met sensoren vormt hart van gladheidsbestrijding

bouwbreed

Centraal in de gladheidsbestrijding staat het Gladheids Meld Systeem (GMS), dat sinds een jaar of tien operationeel is. Honderden sensoren in heel Nederland meten continu de luchtvochtigheid en de temperatuur van het wegdek.

Alle informatie die wordt verzameld, komt via telefoonlijnen en radiozenders bij computers van de regionale verkeerscentrales. Bij de minste indicatie dat het glad kán worden, geven de computers een waarschuwingssignaal, waarna binnen luttele minuten het complexe raderwerk van de gladheidsbestrijding in actie komt, ruim voor het echt glad is.

Voor verrassingen, zoals onverwachte ijzel- of sneeuwbuien, komen de gladheidsbestrijders zelden te staan. De regionale verkeerscentrales kunnen meekijken op de buienradar van het KNMI en vervolgens direct maatregelen nemen.

Ingesneeuwd

“Alleen in heel extreme gevallen kan het fout gaan”, zegt Ronald Henny, productgroepsleider Wegbelasting en Gladheidsbestrijding bij de Dienst Weg- en Waterbouwkunde in Delft.

Dit onderdeel van Rijkswaterstaat houdt zich onder meer bezig met de ontwikkeling van methoden en technieken voor gladheidsbestrijding.

Extreme weersomstandigheden komen in Nederland nauwelijks voor. De laatste keer was in 1978, toen een deel van Noord-Nederland ingesneeuwd raakte. Maar tegen zulke situaties kan niemand zich wapenen, vindt Henny.

Volgens Henny en zijn collega Rinse Nieuwsma valt er aan de Nederlandse gladheidsbestrijding nauwelijks nog iets te verbeteren.

“Het proces is uitgekristalliseerd. Zowel voor dicht asfaltbeton (dab) als voor zeer open asfalt beton (zoab) hebben we een werkwijze ontwikkeld die uitstekend voldoet. Gladheidsbestrijding vormt in Nederland eigenlijk geen probleem meer.”

Zware ijzel

Met één uitzondering: zware ijzel op zoab. Door de open structuur van het zoab verdwijnt bij het strooien een deel van de zoutkorrels in de poriën van het wegdek en verliest zo z’n werking. Op een drukke weg is dat nog niet eens zo’n probleem, omdat het zout door de autobanden vanzelf weer omhoog wordt gepompt. Maar op stille wegen of tijdens stille perioden kunnen de gevolgen ernstig zijn. Vandaar dat dit onderwerp hoge prioriteit heeft.

Een oplossing is echter nog niet gevonden. In het rapport ‘Gladheid door ijzel op zoab’ geeft de Dienst Weg- en Waterbouwkunde wel mogelijke ‘oplossingsrichtingen’ aan. Er wordt onder meer gedacht aan het toevoegen van speciale stoffen aan zoab, waardoor de kans op gladheid afneemt. Ook het gebruik van in het wegdek opgeslagen warmte kan gladheid door ijzel op zoab voorkomen.

Moeilijk

Henny: “In het laboratorium werkt het, maar het moet ook in de praktijk functioneren. Het lastige is dat dit soort oplossingen moeilijk in de praktijk zijn te testen. Je hebt weinig mogelijkheden, met gemiddeld één ijzeldag per jaar.”

Nieuwsma: “Afgezien van het feit dat nog niet is aangetoond dat deze oplossingen werken, is er veel geld mee gemoeid. Of dit soort middelen en methoden daadwerkelijk zal worden toegepast is niet aan ons, maar aan de beleidsmakers.”

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels