nieuws

Bokkensprongen rond instroom en verzuim

bouwbreed Premium

Het ziekteverzuim vertoonde jarenlang, onder andere door de verscherpte regelgeving, een dalende lijn. Sinds ’98 is die lijn helaas weer opgaand. En omdat de opdrachtgevers zich nog steeds staan te verdringen, steekt door het tekort aan arbeidskracht het fenomeen werkdruk de kop op. Dat bevordert, zoals bekend, de uitval van arbeid weer. Om dit probleem uit de weg te ruimen worden de vreemdste bokkensprongen gemaakt.

De gunst van de potentieel waardevolle werknemer staat immers op het spel, dus niets is te gek. Van prille student tot vastgeroeste WAO’er geldt: wie nu of in de nabije toekomst kwalitatief goede arbeid kan aanbieden, mag op sollicitatie.

Een voorbeeld van een opvallende manier van werven komt van een detacheringbureau, dat timmerlieden lokt met een bonus van 3000 gulden. Voorwaarde is wel, dat zij per jaar slechts tien dagen ziek mogen zijn. Elf, twaalf of dertien dagen ziekte levert ook op, zij het minder. Het bureau zoekt 75 gemotiveerde werknemers. Bij voorkeur gezonde, dat staat voorop.

De vele financiële inspanningen om bruikbaar personeel aan bedrijven te binden, maakt de omvang van het probleem duidelijk. Is de oplossing zo eenvoudig als bij bovengenoemd bureau wordt gedacht?

Waarschijnlijk niet. De nadelen zijn overduidelijk, de voordelen niet te overzien. Zelfs een daling van het ziekteverzuim geeft nog geen garantie voor toenemende productiviteit.

Ga maar na: wie ziek is en toch graag zijn bonus opstrijkt, zal aan het werk willen gaan. Hoe productief is een werknemer die eigenlijk thuis in bed hoort te liggen? Hoe veel langer voelt hij zich beroerd omdat hij niet voldoende herstelt?

Toegegeven, een deel van de werknemers zal op een moeilijke maandagmorgen toch op het werk verschijnen. Maar velen zullen (werkelijk) ziek aan het werk gaan. Beter is dus te zoeken naar de oorzaken van het verzuim.

Waarom melden mensen zich ziek? Komt dat door de slechte werksfeer of de hoge werkdruk? Is er onvoldoende begeleiding bij ziekte? Of is de oorzaak van het probleem dat de werkgever zijn mensen te weinig verantwoordelijkheid geeft?

We zouden ons serieus moeten afvragen of het wel verstandig is snel naar andere dan structurele maatregelen te grijpen. Het gevaar van maatregelen die niet direct de oorzaak bestrijden, is dat de verantwoordelijken geleidelijk de achtergrond van het probleem uit het oog verliezen.

Het ziekteverzuim en de te lage instroom bij de bron aanpakken lijkt weliswaar tijdrovender, maar levert op den duur meer profijt op. Voor zowel werkgever als werknemer.

Reageer op dit artikel