nieuws

Beperk selecties tot minimum

bouwbreed

Dit is een huisstijl-horror-story. Waar gebeurd. Als u dit gelezen hebt zult u begrijpen waarom de namen gefingeerd zijn en illustraties achterwege moeten blijven. Het verhaal heeft niets te maken met de bouwwereld. Hoewel?

Het begon zo goed. De grote organisatie IKS heeft een heel breed, veelzijdig werkterrein. De contacten met belanghebbenden zijn talrijk, dikwijls dagelijks. Persoonlijk of via persmedia. Overheden zijn sterk betrokken bij IKS.

En het gaat met IKS helemaal niet goed. Prachtige doelstellingen van weleer komen maar niet van de grond. De smaak van fiasco; zo denkt en zegt menigeen. Al lang. Het schort aan goede presentatie en communicatie, negatieve klanken van binnenuit en van buitenaf krijgen vanuit IKS onvoldoende weerwoord. Men sombert verder.

Huisstijl als wondermiddel? IKS telt specialistische afdelingen die eigenlijk wel van wanten weten. Voorlichting, PR, secretariaat, automatisering, zorg en welzijn. De Leiding, aangevoerd door de heer IJ, is niet blind voor de negatieve aandacht die almaar voortduurt. Het idee om met een positieve huisstijl het imago op te poetsen, slaat bij deze verantwoordelijken wel degelijk aan. Men benoemt een Werkgroep Huisstijl, waarbinnen de interne deskundigen aan de slag kunnen.

Die Werkgroep formuleert wensen en eisen. Kiest voor een planmatige aanpak, in duidelijk afgebakende stappen. Het bestuur van IKS stemt ermee in: de Werkgroep kan de trein in beweging zetten. En doet dat met het formuleren van een doorwrocht Programma van Eisen.

Selectie van adviseurs

In het huiswerk van de Werkgroep is voldoende aandacht besteed aan ‘de nationale markt van huisstijladviseurs’. Men kiest voor een besloten competitie, waarin een paar bureaus van reputatie mogen deelnemen, naast wat kleinere, veelal ‘reclame-achtige’ units uit de eigen regio – omdat het bloed nu eenmaal…, etc.

De laatste categorie onderkent de zwaarte van het project. Om IKS weer een nieuw elan te geven. De een na de ander haakt af: vindt de opdracht tè moeilijk. Beseft dat ze zoveel kennis en vaardigheid niet in huis hebben. Er volgt een kennismakingsdag. Eén voor één mogen de geselecteerden zich een halfuurtje presenteren aan Leiding en Werkgroep. Wat hebben ze tot nu toe op dit terrein gepresteerd – vooral voor collega’s van IKS – en hoe denken ze dit varkentje te wassen.

Dat leidt tot een eerste schifting. Dan volgt een ‘briefingsdag’, waarop de Werkgroep haar ideeën gedetailleerd uiteenzet. Eén van de geselecteerden, ontwerpgroep Dinges, laat verstek gaan…

Volgende fase

De kandidaat-adviseurs werken hun plannen verder uit. Laten nog niet echt zien hoe de huisstijl gaat ogen, maar wel wat de spirit ervan wordt, waar accenten komen te liggen, hoe de interne deskundigheid kan worden ingezet etc.

Ontwerpgroep Dinges komt met veel flair wat gebakken lucht etaleren. De eindselectie staat nu voor de deur. Opperhoofd IJ en zijn directe secondant worden uitgenodigd voor een interessant kijkje in de keuken van Dinges. De zeer gedegen en deskundige rapportage van de drie andere kandidaten komt ter tafel tijdens een formeel overleg tussen Leiding en Werkgroep. De heer IJ veegt de rapportages van tafel en stelt – oppermachtig als hij is – alleen met Dinges verder te gaan. De Werkgroep, die een andere en onderbouwde voorkeur had, druipt verbijsterd en beledigd af.

Dinges komt uiteindelijk met een volstrekt origineel resultaat. Dat wel. Het lijkt, om het anders te formuleren, ‘nergens op’. Huisstijl wordt geacht ‘persoonlijkheid’ uit te stralen, en dat is daarmee wel het geval. Maar er is hier sprake van een haast kinderlijke aanpak, speels en tot in lengte van jaren bewerkelijk, versnipperd en vol discutabele details. Gefriemel.

De Werkgroep herkent in het resultaat niets van zijn programma. Blijft gefrustreerd, moet tegen zijn zin met dit gegeven aan de slag. Het perspectief is allerbelabberst. Men mag niet verwachten dat IKS zijn zwakke imago hiermee kan opvijzelen. De vakpers hoont het resultaat domweg van tafel.

Om de misgreep pijnlijk te onderstrepen, volgt snel na de introductie van de huisstijl een billboard reclamecampagne waarin de huisstijl totaal wordt genegeerd. Zou daar ook in zijn verzopen.

Moraal

Degelijke voorbereiding is zeer belangrijk. Beperk ‘selecties’ tot een minimum: ze maken het proces alleen maar moeilijker, want veel gerichte ervaring hebben de keuzeheren/dames meestal niet. Mooie blauwe ogen geven geen houvast. Als in huis deskundigheid kan worden gemobiliseerd, geef die dan de kans gedegen voorwerk te doen. Het ‘overrulen’ ervan door regenteske krachten leidt tot niets.

IKS is niet eens Terug bij Af. IKS deed Forse Stappen Achteruit. En geld, laat staan ‘begrip en ruimte’ voor nòg zo’n exercitie – daar gelooft voorlopig niemand meer in…

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels