nieuws

Veiligheidsexpert: Tunnel Kaprun ontbeerde risicoanalyse

bouwbreed

Voor de skitunnel in het Oostenrijkse Kaprun, waar zaterdag ten minste 162 mensen om het leven kwamen, bestond geen veiligheidsconcept.

Dat veronderstelt tunnelveiligheidsexpert M. Molag van TNO. Alle elementaire brandveiligheidsmaatregelen ontbraken. Hij moet het doen met de informatie die iedereen via de media tot zich hebben gekregen. Maar de beelden die de hele wereld overgingen, sterken de mening van TNO’s tunnelveiligheidsexpert ir. M. Molag: Alle elementaire veiligheidsmaatregelen ontbraken. Zoals een reling langs het smalle stijle trapje; de enige vluchtweg die de reizigers hadden. Zo’n reling moet vandaag de dag eigenlijk zijn uitgerust met ingebouwde verlichting. En eigenlijk hadden er natuurlijk geventileerde shelters gemaakt moeten worden, zoals ze die nu ook bouwen in de Mont-Blanctunnel, na de brand vorig voorjaar. Molag betwijfelt of kleppen bij de beide uitgangen van de tunnel, waarvan sprake is, iets hadden kunnen uitrichten om het drama te voorkomen. De brandende trein had vanaf het punt waar hij tot stilstand kwam nog zeker 2,5 kilometer door de tunnel te gaan. Zo’n luchtkolom zet je volgens Molag niet stil met een klep bovenin. Die gaat zijn eigen weg in de schoorsteen en verspreidt de giftige hete gassen razendsnel. Zeker in zo’n nauwe tunnel als daar. De doorsnee was nauwelijks groter dan de hoogte van het treinstel. Is dit nu het horror- scenario, waarbij in de veiligheidsstudies voor de toekomstige Amsterdamse Noord-Zuidlijn, waar Molag aan werkte, vierhonderd doden zouden vallen? Nee, aldus de deskundige, want hij vermoedt dat er helemaal geen risicoanalyse is gemaakt voor de skitrein. Een safe-haven principe, waarbij brandende treinstellen doorrijden tot de eerstvolgende station waar blus- en evacuatiemogelijkheden zijn, is zinloos bij een trein die negen minuten onderweg is naar het volgende station. De moderne treinstellen die een paar jaar terug in gebruik zijn genomen zouden zogenaamd onbrandbaar zijn. Daar staarde iedereen zich bij de veiligheidsbeoordelingen waarschijnlijk op blind. Maar het zou Molag niet verbazen als er in de bodem van die treinstellen, zoals zovaak, kunststofplaten met houtvezels zijn verwerkt. Die voldoen aan hoge eisen van brandwerendheid, maar zodra ze toch vlam vatten, is het ook goed mis. Datzelfde geldt voor de plastic ruiten van de treinstellen. Het toverwoord in discussies over brandveiligheid is vaak sprinkleren. Maar dat had in Kaprun volgens Molag ook geen soelaas kunnen bieden. Want waarschijnlijk was door de snel stijgende kolom hete lucht een verkeerde sprinklerkop aangeslagen. En bij de enorme hoogteverschillen zou er dan al gauw niet genoeg waterdruk meer zijn om de juiste sprinklerkop van water te voorzien. Zo je met een sprinkler al branden van rijdende treinen kunt bedwingen. Sprinklers hebben volgen Molag vooral zin bij de bestrijding van brand binnenin treinstellen en veel minder daarbuiten. Hij heeft dan ook flinke twijfels bij de veelgeprezen veiligheid van de tunnels in de Betuweroute, die allemaal met sprinklerinstallaties worden uitgerust.

Meer nieuws op pagina 3.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels