nieuws

Nut doorstroomroute ter discussie

bouwbreed

Wat is het nut van de doorstoomroute? Is deze aaneenschakeling van betaalstroken en tolwegen tussen Amsterdam en Antwerpen echt nodig en zijn we voor financiering aangewezen op het bedrijfsleven? Met deze vragen worstelt de Tweede Kamer.

Tot voor kort durfde de Tweede Kamer nog niet echt vragen over de doorstroomroute op te werpen om te voorkomen dat het broze compromis van minister Netelenbos rond de file-aanpak in de Randstad als een kaartenhuis in elkaar stort. Maandag echter, tijdens de behandeling van het Meerjarenprogramma voor Infrastructuur en Transport (MIT) ontstond in politiek Den Haag over het eerst een fundamentele discussie rond het Bereikbaarheids Offensief Randstad (BOR). Kernvraag was of de Tweede Kamer zich het kaas van de brood moet laten eten door minister Netelenbos toe te staan eerst akkoorden te sluiten met regio’s, werkgevers en ANWB en pas daarna de politiek om een oordeel te vragen. De Kamerfracties krijgen met die werkwijze steeds meer moeite, omdat ze weten dat alle schakels van het BOR onlosmakelijk aan elkaar zijn verbonden.

Knuppel

Daarom is het goed dat D66-Kamerlid Giskes de knuppel in het hoenderhok gooide. Zij vindt terecht dat de doorstroomroute moet worden behandeld als elk ander megaproject. Of het bedrijfsleven nu het leeuwendeel betaalt of niet, het gaat om een aaneenschakeling van bouwwerkzaamheden die minimaal 11,3 miljard gulden vergt en waarvoor minister Netelenbos ruim 2,6 miljard gulden aan overheidsbijdrage wil reserveren.

Giskes heeft er moeite mee dat de 2,6 miljard al in det MIT is gereserveerd, terwijl over de hele doorstroomroute nooit een inhoudelijke discussie heeft plaatsgevonden. Het fenomeen is in het BOR gekomen om de impasse rond de A4 Midden Delfland te doorbreken en de kritiek op het rekeningrijden te dempen. Netelenbos wil het stuk snelweg graag, maar de meerderheid van de Kamer ligt dwars. Het bedrijfsleven en de ANWB hebben zich er ook altijd sterk voor gemaakt en namen het stukje snelweg daarom op in de grote doorstroomroute.

Voldongen feiten

Dat zelfde bedrijfsleven, en diezelfde ANWB staken nooit onder stoelen of banken dat ze tegen rekeningrijden zijn. Door deze partijen te paaien met het inbrengen van de doorstroomroute in de plannen voor de Randstad dacht minister Netelenbos van de pijnlijke kritiek af te zijn. Terecht echter constateert Giskes dat de werkgevers en de autolobby blijven klagen over spitsheffing. Zij vraagt zich dan ook af waarom eerst met deze partijen over een doorstroomroute wordt gepraat en niet eerst met de Tweede Kamer. Want, zo stelt Giskes, we zullen eerst moeten vaststellen wat de voor- en nadelen zijn en of we zo’n tolroute wensen.

Daarom diende ze een motie in die minister Netelenbos opdraagt eerst met uitgebreide planologische en verkeerskundige informatie naar de Kamer te komen, alvorens te beslissen over het beschikbaar stellen van de ruim 2,6 miljard gulden aan overheidsbijdrage. Uit het feit dat PvdA, GroenLinks en de kleine Christelijke fracties dit initiatief steunden, kan worden geconcludeerd dat niet alleen D66 zich bezint op de vraag of minister Netelenbos met het sluiten van convenanten met regio’s en bedrijfsleven niet bezig is de Tweede Kamer voor voldongen feiten te stellen.

Convenant

De doorstroomroute kan er de dupe van worden. Immers, de politiek wil eerst weten of die bijdraagt aan de het oplossen van het fileprobleem in de Randstad. Giskes is daarvan nog niet overtuigd. Ze ziet het plan van bedrijfsleven en ANWB als het opwaarderen van een achterlandverbinding die toevallig door de Randstad loopt. Terecht constateert ze dat de Zuiderzeelijn ook niet in het Bereikbaarheidsoffensief is opgenomen terwijl die wel degelijk een groot deel van de verkeersstroom tussen Amsterdam, Almere en Lelystad kan opvangen.

Als de Kamer al wordt overtuigd van nut en noodzaak van de route, dan worden zeer hoge inpassingseisen gesteld, die de kosten eerder zullen opschroeven dan drukken. Niet voor niets gaf de PvdA tijdens de MIT-behandeling aan dat het bedrijfsleven duidelijk moet worden gemaakt dat het ook moet opdraaien voor inpassingskosten.

Voor de commissie die de komende zes maanden het definitieve businessplan voor de doorstroomroute moet maken, is dat zeer relevante informatie. Alleen daarom al heeft de Tweede Kamer een punt als ze stelt dat ze in een eerder stadium bij de discussies moet worden betrokken en niet alleen wenst te knikken als de minister weer eens een convenant heeft gesloten.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels