nieuws

‘Wie tekort schiet, komt niet ver in de bouw’

bouwbreed

“Een goede kruiwagen is natuurlijk nooit weg als je na je afstuderen een baan zoekt”, zegt arbeids- en organisatiepsycholoog Olaf Polders (30), adjunct-directeur van het samenwerkingsverband Haagbouw. “Niettemin ben ik ervan overtuigd dat het feit dat mijn vader directeur is van Haagbouw, beslist geen doorslaggevende invloed heeft gehad op mijn aanstelling.”

Aannemers zijn nuchtere mensen, vindt Polders. Hun wereld is er een van recht voor zijn raap zeggen waar het op staat. Iemand die er in hun ogen niets van terecht brengt, schopt het niet ver binnen de bouwsector. Al was zijn vader tien keer directeur van een erkend opleidingsbedrijf zoals Haagbouw. Toch kan niet worden ontkend dat vader Polders invloed had op de beroepskeuze van zijn zoon. “Als kind ging ik met mijn vader mee naar bouwplaatsen. Gaandeweg raakte ik geïnteresseerd en leerde ik de sector kennen. Toch heb ik nooit serieus overwogen om bouwkunde of zoiets te gaan studeren. De wereld interesseert me heel erg en mijn kracht ligt in het organiseren, niet in ruimtelijk inzicht. Ik ben geen techneut. Eerlijk gezegd, hoor ik op het samenwerkingsverband wel eens termen waarvan ik denk ‘wat is dat ook al weer?’ Mijn studie arbeids- en organisatiepsychologie is dan ook helemaal niet aan de bouw gerelateerd, maar gericht op personeelszaken en het werken met groepen. Overigens is dat beslist geen nutteloze kennis in mijn baan. Omgaan met mensen is uiteindelijk een van mijn belangrijkste bezigheden.” Toen Polders studeerde (“lekker dichtbij in Leiden”) werkte hij soms al op het samenwerkingsverband. “Beter gezegd, als dat nodig was verleende ik hier en daar wat hand- en spandiensten. Zo kon ik tot mijn opluchting, de theorie uit Leiden vervangen door de praktijk. Ideeën aandragen, plannen uitwerken, die praktische kant miste ik aan de universiteit.”

Taken

Vier jaar geleden kwam de adjunct in vaste dienst van het samenwerkingsverband als ‘medewerker’. “Overal waar nodig werd ik ingezet. Ik schonk koffie tijdens cursussen maar analyseerde ook de sterke en zwakke punten van de organisatie. Ik ben drie jaar medewerker geweest. Kennelijk vond het bestuur dat ik het aardig doe, want vorig jaar werd ik benoemd tot adjunct-directeur.” Daarnaast vervult Polders ook andere taken, zoals algemeen secretaris van het NVOB regio Haaglanden en adviseur van het samenwerkingsverband Zuid-Holland Bouw. “Nu ik Haagbouw van binnenuit ken, moet ik bekennen dat het werk moeilijker is dan ik dacht toen ik er nog van buitenaf tegen aan keek. Een organisatie als deze zit behoorlijk ingewikkeld in elkaar. Dat komt doordat er zoveel verschillende partijen bij betrokken zijn. Ze komen op voor een gemeenschappelijk belang maar moeten er tegelijkertijd voor zorgen dat hun eigen belangen niet worden geschaad. Daardoor is het soms moeilijk hen op één lijn te krijgen. Uiteindelijk lukt het wel, we zijn natuurlijk niet voor niets een samenwerkingsverband, maar er moet heel wat worden vergaderd voordat het zover is.”

Bouwcampus

Over de toekomstplannen bij Haagbouw is hij duidelijk. “Haagbouw gaat samen met een aantal andere organisaties zoals Regionaal Opleidingscentrum Mondriaan een bouwcampus beginnen waar alle beroepen voor de bouw en aanverwante sectoren worden onderwezen. En voor wat mezelf betreft: ik hoop mijn vader op te volgen als directeur. Hij is 65. Of ik ook inderdaad in aanmerking kom, weet ik niet. Nou ja, eigenlijk verwacht ik het wel, maar het is een beslissing van het bestuur.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels