nieuws

Werken op de millimeter in het ‘glazen huis’

bouwbreed Premium

De binnen- en buitenwanden van het ‘glazen huis’ in Leerdam worden opgebouwd door één centimeter dikke glasplaten achter elkaar te plaatsen. Het optrekken van de gevels is een arbeidsintensief precisiewerkje.

De bouw van het glazen huis vindt hoog en droog plaats in een grote loods. Een snelle blik in deze overdekte bouwplaats aan de Horndijk maakt duidelijk, dat glas het voornaamste bouwmateriaal is in het vrijstaande woonhuis dat in opdracht van de Stichting Centraal Woningbeheer Lingesteden wordt gerealiseerd. “In totaal zal er zo’n 10.000 vierkante meter glas in het huis worden verwerkt. Per dag snijden we zo’n 500 tot 1000 meter weg,” licht M. van Eijk, commercieel directeur van glasproducent Saint-Gobain Glass toe. In de fabriek in Veenendaal worden de glasplaten computergestuurd op maat gesneden en van daaruit naar de bouwplaats vervoerd. Een groot deel van de binnenwand staat inmiddels. De glazen muur heeft een hoogte van 2.45 meter en varieert in breedte van 10 tot 70 centimeter. “We zijn begonnen met het minst kritische gedeelte,” zegt R. Ottens, technisch adviseur van Saint- Gobain. Grote tegenslagen zijn er niet “het gaat zelfs gemakkelijker dan verwacht.” Wel werd hier en daar afgeweken van de oospronkelijke werkwijze. Zo werd afgestapt van de gedachte de wanden op te bouwen met pakketten van tien verlijmde platen. “Als je eerst de glasplaten verlijmt, heb je vervolgens een mechanische constructie met een kraan nodig, waardoor in dit geval de betonnen constructie te veel zou worden belast.” Bij de uiteinden van de wanden gebeurt dat overigens wel. “De transparantie moet hier optimaal zijn, dus worden de laatste twaalf platen eerst horizon verlijmd. Om zo min mogelijk luchtbellen te krijgen, hebben we een apparaat ontwikkeld waarbij de druk vanuit het midden wordt opgebouwd. Met een luchtpers met een druk van een kleine 2 atmosfeer worden de platen met een dubbele lijmlaag aangeperst. Na het uitharden, een proces van twaalf uur, wordt het pakket vervolgens tegen de bestaande muur gezet. “Het is meer een esthetische overweging, dan een constructieve”, stelt Ottens. “We zijn nog bezig hoe we dat ook bij de zijgevels voor elkaar krijgen, want elk kant wordt hier opgebouwd uit tien platen met een breedte van 5.65 meter. Daarbij denken we aan een soort vacuümzak.” Volgens Ottens is het construeren van een glazen wand vooral nauwkeurig werk. “Je moet exact verticaal stellen, aanklemmen, aanpersen en veel controleren. “Het is zwaar werk, niet zozeer lichamelijk, maar qua maatvoering”, weet één van de drie medewerkers van Glasmontage Nederland, het onderdeel van SGG dat het werk uitvoert, uit ervaring. “Als ik ’s avonds op de bank ga zitten, ben ik zo vertrokken.”

Gele lijnen

Samen met twee collega’s werkt hij dagelijks zo’n 80 tot 110 platen weg. Zelf is hij blij dat de platen per stuk worden geplaatst. “Een plaat met een breedte van 67 centimeter weegt zo’n 41 kilogram, dus reken maar uit.” Voordat ze daadwerkelijk verlijmd worden, verricht een andere ploeg het voorwerk, scherpt de platen af, ontvet ze met Glassex en dicht de zijkanten af met tape als bescherming tegen de overtollige siliconen die eruit worden gedrukt. Dikke gele lijnen geven op de betonnen fundering de plaats aan waar de muren moet verrijzen. Het glas wordt aangebracht op een op maat gesneden rubberen mat. Veel werk geschiedt dus handmatig. Om de werkzaamheden wat te vergemakkelijken, zijn er wel speciale kanteltafels gemaakt. Daardoor kunnen de platen met de minste inspanning verticaal worden geplaatst, zodat er enigszins sprake is van een fabrieksmatig proces.

Stramien Het volvlak verlijmen vereist enige ervaring. Van Eijk: “De lijm moet gelijkmatig over de platen worden verdeeld. Oorspronkelijk dachten we dat met een spuitbus te doen, maar uiteindelijk kwamen we toch uit op een verfrolletje.” Verbindend element tussen de ruiten is een tweecomponenten transparante siliconenlijm, afkomstig van General Electric uit Amerika. De platen worden vervolgens met een constructie tegen de glasmassa aangeklemd. De gebruikte lijm is 0,2 millimeter dik. Desondanks is de elasticiteit zo groot dat geen spanning van de ene op de andere ruit wordt overgebracht. “De oersterke lijm wordt in kleine porties aangemaakt, soms zelfs voor enkele uren, want op het moment dat je de lijm maakt, begint het uithardingsproces al.” Het huis is opgebouwd uit stramienen van 1.20 meter. Het houten dak bestaat uit gekoppelde elementen van die maat, die rusten op de glazen portalen die om de 1.20 meter uit de wand steken. “Toleranties van 1 tot 2 millimeter kunnen we zelf opvangen door hier en daar iets dunnere of dikkere ruiten te plaatsen. En die tolerantie is aanzienlijk minder dan bij een gemetselde muur”, meldt Van Eijk trots. Volgende week komt er een nieuwe werkploeg bij. De planning is om alle wanden in november gereed te hebben.

Reageer op dit artikel