nieuws

Diffuse vervuiling maakt water steeds agressiever

bouwbreed Premium

Bedreigen het koper en zink dat in de bouw wordt verwerkt de kwaliteit van het water? Volgens L.M.M. Nevels ligt dat niet zozeer aan de kwaliteit van die metalen, als wel aan de kwaliteit van het water, dat over en door het koper en zink stroomt.

Onder de kop ‘Zink en koper bedreigen duurzame stad’ vraagt beleidsmedewerker Ruud Teunissen van het Rijksinstituut voor Integraal Zoetwaterbeheer en Afvalwaterbehandeling (RIZA) aandacht voor iets dat overal in de bouw zichtbaar is: zinken dakgoten, gegalvaniseerde staalconstructies en koperen leidingen (Cobouw 20 oktober). Het zeer geleidelijk oplossen van deze metalen is alom bekend. Minder bekend is, dat het mobiel worden van zware metalen vooral samenhangt met de kwaliteit van het regenwater en het drinkwater. Deze vloeistoffen zijn steeds aggressiever geworden. De duurzame stad wordt daardoor vele honderden malen meer bedreigd, dan wordt gesteld door RIZA, RIVM, TNO en anderen die een rol spelen als onderbouwers van het overheidsbeleid. Waardoor wordt het water steeds aggressiever? Ik noem een aantal zaken. Bouwmaterialen worden steeds meer belast met stoffen, die niet in het materiaal thuishoren. Cement bijvoorbeeld bevat steeds meer zware metalen en zouten afkomstig van zuiveringsslib, residuen van gasreiniging, residuen van industriële processen, as van zogenaamde groene stroom-centrales enzovoort. Het is voldoende te kijken naar de zoutuitslag op nieuwbouw en te letten op berichten over betonrot, aantasting van wapeningsstaal, enzovoort. Iets dergelijks gebeurt met baksteen, beton en asfalt.

Overstorten

Een andere bron van de toenemende aggressiviteit van het water vormen miljoenen kubieke meters gewolmaniseerd hout, die enorme hoeveelheden koper, chroom en arseen afstaan aan het milieu. Het oppervlaktewater wordt steeds aggressiever door de overstorten bij een neerslag van meer dan vier millimeter per etmaal. Dat komt vijfentwintig tot vijftig maal per jaar voor. Door het overstorten wordt het gehele rioolsysteem in het oppervlaktewater schoongespoeld. De beleidsondersteunende instituten noemen dit ‘mechanische zuivering’, hoewel er dan helemaal niets gezuiverd wordt.

Taboes

Bij de Zuiveringsschappen en beleidsondersteunende instituten bestaan op dit gebied nog steeds absolute taboes. In het rioolwater komen een heleboel complexe zuren en anionen voor, onder andere EDTA en fluorboraat. Deze stoffen zijn afkomstig van vele, machtige sectoren in onze samenleving. Zij maken de onoplosbare stoffen (in oplosbare staat vrij onschuldig) die voorkomen in slibben, oplosbaar en mobiel. Op die manier worden zware metalen uiterst gevaarlijk. Reeds vijfentwintig jaar pleit ik ervoor om deze complexerende stoffen uit het riool te houden.

Totaal ander beleid

Duurzaamheid vergt een totaal ander beleid dan het huidige. Het gaat niet zozeer om het beperken van het gebruik van onder andere koper en zink, als wel om het stoppen van de diffuse vervuiling van alle basisgrondstoffen. Maak een eind aan de toenemende sluipende diffuse vervuiling van de voedselketens. De natuur zal anders snel een eind maken aan het verstorende beleid. De natuur weet wat duurzaamheid is. Wij en de beleidsondersteunende instituten moeten het kennelijk nog leren.

Reageer op dit artikel