nieuws

Zwarte lijst Vereniging Eigen Huis gekleurd

bouwbreed Premium

Het artikel ‘Zwarte lijst Eigen Huis niet zo Zwart’ (Cobouw 23 september) over de Vereniging Eigen Huis is een gekleurd verhaal, waarin duidelijk naar voren komt wie Cobouw vertegenwoordigt.

Het lijkt vreemd om te moeten bijbetalen wanneer je lid bent van Eigen Huis en je een dienst verlangt. Tenzij dit in de voorwaarden verbonden aan het lidmaatschap duidelijk wordt aangegeven. Je betaalt op basis van regie – een begrip in de bouw. Je kunt ook spreken van verrekening bij ‘meerwerk’, eveneens een begrip dat bij bouwers niet onbekend is (en indien het zich voordoet, direct gevolgd wordt door een kostenverrekening). Het aantal bemiddelingen is evenals het aantal juridische procedures gering. Immers, de aannemerij herstelt natuurlijk wel, mogelijk niet zo snel, niet voor honderd procent en na veel zeuren en in ieder geval dusdanig dat een koper al snel de handdoek in de ring gooit en al blij is met herstel van de meest hinderlijke gebreken. Overigens is het bedrag dat met de vijftig juridische procedures is gemoeid – tien miljoen – toch altijd nog twee miljoen per geval. In Cobouw noemt auteur Tom Maas dat “peanuts”, maar voor een particulier is dat een behoorlijk bedrag waarvoor heel wat pinda’s zijn te verkrijgen. De vergelijking met hetgeen in de woningbouw omgaat is daarom niet doordacht, en geeft aan dat omzet belangrijker is dan de klant. De ‘hoofdaannemer’ van de garantie, het GIW, verwijst bij claims naar de belangenorganisaties als een soort onderaannemers. Vervolgens verdwaalt men in een procedure die uitsluitend nog door juristen of professionele vertegenwoordigers zoals van Eigen Huis gevolgd kan worden. De verwachting van de koper dat het GIW bij opleveringsproblemen bemiddelt, zoals gesuggereerd wordt, is dus onjuist. Ook hier geldt dat voor ‘bemiddeling’ moet worden betaald. Garantie bestaat voor de leek uitsluitend op papier. De verplichtingen van de aannemer, ook als verantwoordelijke voor de onderaannemers, kunnen afgedwongen worden door enerzijds de opleveringstermijn te verlengen en anderzijds een laatste betaling te blokkeren. Blijft de aannemer in gebreke, dan kan hij geen recht meer doen gelden op het depotbedrag. Wordt integraal in de koopovereenkomst opgenomen dat de oplevering geschiedt door een intermediair, dan zou zo’n geschillenregeling inderdaad beter kunnen functioneren dan GIW en/of VEH. Afdwingen is alleen mogelijk wanneer sancties mogelijk zijn. Helaas is de vraag naar koopwoningen zo groot, dat je als kandidaat koper blij mag zijn als je wordt ingeloot. Bovendien ervaart men de keerzijde van de klantvriendelijkheid veelal pas bij oplevering. Ik heb aan den lijve ondervonden dat Eigen Huis een tendens waarneemt. Pas na ruim twee jaar en twee maanden is het laatste opleverpunt verholpen, nadat ik diverse opleverpunten zelf heb opgelost – ‘peanuts’ – dan wel heb laten oplossen door mijn relatie met de bedrijfstak. Een kleine schadeclaim als gevolg van het ontbreken van een bordje ‘nat’ bij vers schilderwerk is met een onzinnig verhaal en verwijzing naar de onderaannemer afgedaan. Deze ervaring levert geen sappig verhaal op. Maar het is teleurstellend en klant-onvriendelijk, hoe gering het ook is over de ‘bedrijfstak’ als geheel beschouwd. Inderdaad, zoals Cobouw concludeerde, de koper zal blijkbaar moeten leven met de wetenschap dat een deel van zijn klachten nooit, en een ander deel pas na lange tijd wordt verholpen, tenzij…

Reageer op dit artikel