nieuws

Vergeven van vrouwen

bouwbreed Premium

Vrouwen in de bouw worden er wel eens moe van dat ze steeds weer opnieuw mensen tegenkomen die nog nooit eerder een vrouwelijke stukadoor, loodgieter of metselaar hebben gezien. Hoe heerlijk zou het zijn, als ze niet meer zo op zouden vallen op de bouwplaats. Als ze zich louter op hun vak zouden kunnen concentreren in plaats van zich voortdurend te moeten verontschuldigen voor hun vrouwzijn.

Een groepje bouwvrouwen besloot in het offensief te gaan. Ze zouden de massamedia gebruiken om het volk duidelijk te maken dat een vrouw in de bouw de gewoonste zaak van de wereld is. Door zo vaak mogelijk in allerlei quizzen op te duiken en in al die andere programma’s die dagelijks ter vermaak van Nederlanders de buis vullen. Het enthousiasme was groot. De schilder wilde graag meedoen aan ‘get the picture’. Als die leuke presentatrice haar dan vraagt iets over haarzelf te vertellen, zou ze zeggen dat ze schilder is en als hobby graag taarten bakt en fan is van Doe Maar. De loodgieter voelde wel wat voor ‘per seconde wijzer’. Ze is gespecialiseerd in Afrikaanse muziek en kan haar neef meevragen die als ar-chivaris goed is in opzoeken.

De wat oudere timmervrouw die al uit de kleine kinderen is, wil zich opgeven voor ‘zo vader zo zoon’. Haar collega met liefdesverdriet is toe aan ‘all you need is love’. Ze zal zich aan Robert voorstellen met ‘ik ben Liesbeth, timmervrouw en op zoek naar een kanjer met humor’. De stukadoor deed alleen mee als er geld te verdienen viel, dus opteerde voor ‘lucky letters’. Als die klier van een Victor Reinier haar dan het woord zou geven, stond niets haar in de weg om het volk toe te roepen: ‘Ik ben Angela, stukadoor, en ik ga er voor.’ Omdat de kans groot was dat ze een dansje zou moeten doen op vreselijke discomuziek, kon ze bij nader inzien beter proberen om bij Lingo die ballen op een rijtje te krijgen. Die man van Lingo, François Boulanger, is trouwens ook veel beschaafder en zet zijn kandidaten niet zo voor paal. Hij is meer het type om diepgaande vragen over het vak te stellen.

Kortom, de dames zagen tal van mogelijkheden om als voorbeeldvrouw de instroom van meisjes in de bouw te stimuleren. Om zo te zorgen dat ze niet langer eenlingen zijn in de bouw. Avond aan avond vrouwelijke bouwvakkers op het scherm in gevecht met de onverbiddelijke zoemer. Bouwvrouwen die gaan voor de overwinning en daarmee doorgaan totdat het Nederlandse volk denkt dat de bouw vergeven is van vrouwen.

Maar hoe zou het verdergaan? Een bouwvakker komt op een bouwplaats, ziet een bouwvrouw en zegt: ‘Hé, jou ken ik. Ik heb jou laatst op televisie gezien. Hoe is het om bekende Nederlander te zijn?’ U begrijpt waarom de dames het plan toen toch maar hebben laten varen.

Reageer op dit artikel