nieuws

‘Intimidatie’ Eigen Huis dupeert kleine aannemer

bouwbreed Premium

“Eigen Huis? Ik heb er heel weinig aan gehad”, zegt een gedupeerde koper, nadat de bouwer van zijn huis over de kop is gegaan. “Te vaak zijn aannemers de dupe van de wijze waarop die vereniging opereert”, meent een bouwkundige. De vereniging van huiseigenaren, zetelend in Amersfoort, wijst alle kritiek van de hand. “Wij voeren geen ander beleid.”

“Als een aannemer moet bloeden, dan bloedt hij. Maar niet op de manier waarop Vereniging Eigen Huis werkt.” A.R. Hendriksen heeft een Adviesburo voor behandeling van geschillen in de bouwnijverheid in Lochem en ergert zich geregeld wild als hij bij een zaak betrokken wordt waarin ook Vereniging Eigen Huis partij is.

“Te vaak wordt een zaak ten onrechte op de spits gedreven. Bij mij staat kwaliteit hoog in het vaandel. Dat moet door de bouwer worden geleverd. Is dat het geval, dan vind ik dat je in redelijk overleg de problemen moet kunnen oplossen.”

Voor Hendriksen op tafel ligt een vuistdik dossier. Het handelt over een affaire die door de Raad van Arbitrage in het voordeel van zijn cliënt onlangs is afgerond. Volgens de bouwkundige een saillant voorbeeld van de wijze waarop Eigen Huis “kan zeuren en fouten maakt.”

Ruitjes

De zaak in een notendop: Aannemersbedrijf G.A. van den Toorn (‘een kleine eenmanszaak’) uit Hummelo bouwt in 1996 in Eerbeek een landhuis. Het huis wordt in januari 1997 officieel opgeleverd. Drie weken na de oplevering meldt de koper van het huis beschadigingen aan enkele ruitjes. Het huis telt 210 kleine raampjes. Echte beschadigingen worden noch door de aannemer, noch door de glasleverancier ontdekt. Maar om er vanaf te zijn, wordt een aantal vervangen. Steeds keurt de eigenaar, onder aanvoering van Eigen Huis, het nieuwe glas af. En zo lang dat het geval is, blijft het resterende bedrag van 50.000 gulden in depot.

Hendriksen windt zich er mateloos over op dat “een kleine aannemer twee jaar lang 50.000 gulden wordt onthouden om tien kleine ruiten.”

Uiteindelijk boog de Raad van Arbitrage zich over de kwestie en stelde Hendriksen in het gelijk. De aannemer krijgt zijn geld. Volgens de bouwkundige had dit echter al in een veel eerder stadium moeten en kunnen gebeuren. “De koper zeurt en dan is het aan Vereniging Eigen Huis om daarin juist niet mee te gaan.”

Zijn stelling is dan ook dat het bedrag dat de koper na constatering van gebreken achterhoudt in verhouding moet staan tot het probleem. Hendriksen constateert een toename van dit soort gevallen. “De consumenten krijgen natuurlijk via de media steeds vaker te horen vooral niets te pikken. Maar door een dergelijke benadering zijn de goedwillende bedrijven, en die zijn er in overvloed, de dupe. Er zijn nog kleine bedrijven waar vijftien uur per dag gewerkt wordt en waar de eigenaar siddert van een aangetekend schrijven. Men voelt zich daardoor snel geïntimideerd. Het hoeft echt niet altijd op de spits te worden gedreven. “

Vijf procent

Directeur Van Loon van Vereniging Eigen Huis wijst de kritiek van Hendriksen met klem van de hand. “Geld in depot houden blijkt vaak het enige middel om de aannemer te dwingen afspraken na te komen. En we constateren dat bouwers nog steeds in toenemende mate die kleine gebreken weigeren te herstellen. Niet voor niets pleiten we al jaren voor de vijfprocentsregeling. Het wetsvoorstel hiervoor ligt voor uitvoering bij de Tweede Kamer. En die regeling geldt voor iedereen: ongeacht of het om grote of kleine aannemers gaat.”

Hendriken fijntjes: “Dan hadden ze in het geval van mijn cliënt vijfhonderd gulden moeten inhouden in plaats van vijfhonderd procent meer.”

Open vizier

Volgens Van Loon opereert ‘zijn’ Eigen Huis met open vizier. “We gaan pas naar de Raad van Arbitrage als de kans op winnen groot is. We hebben wat dat betreft een heel lage verliesscore. En dat is maar goed ook, want ik zou me zorgen maken als we plotseling veel zouden verliezen.”

“Ze hebben bij Eigen huis voor ons helemaal niets gedaan, dan verlies je natuurlijk ook niet.” Dat zegt Alex Burghard uit het Limburgse Landgraaf. Hij werd na de aankoop van een appartement het slachtoffer van een onwelwillende aannemer. “Vereniging Eigen Huis stuurde uiteindelijk namens ons wel een brief, maar daarop reageerde de bouwer niet. De vereniging deed vervolgens verder niets.”

De aannemer is onlangs failliet gegaan en Burghard ziet zich hierdoor genoodzaakt extra uitgaven te doen. “Op mijn vragen kreeg ik steeds andere antwoorden. Ik zeg mijn lidmaatschap van de vereniging op”, zegt hij beslist.

Danilith

“Wij hebben weinig aan Eigen Huis gehad”, vindt ook mevrouw Klaasman uit Hellevoetsluis. Het echtpaar Klaasman is één van de vele gedupeerden in de kwestie Danilith van het Belgische bouwbedrijf Delmulle Bouw. Het bedrijf had op z’n zachtst gezegd wat moeite om de geprefabriceerde woningen adequaat en kwalitatief goed af te bouwen.

In één van de publicaties hierover in Cobouw stelde Eigen Huis vast de ‘Belg’ alleen uit het verleden te kennen. Sinds het zich bij SWK had aangesloten, was het buiten het gezichtsveld geraakt. Klaasman: “Wij hebben onze problemen voorgelegd, maar men reageerde gewoon nooit. Er werd zelden teruggebeld.”

Misvatting

Volgens Van Loon is er bij consumenten vaak sprake van de misvatting dat de vereniging automatisch en in alle gevallen kosteloos aan het werk gaat. “De juridische advisering per telefoon is kosteloos. Op een vraag wordt antwoord gegeven en vaak horen wij daarna niets meer van een kwestie. Ga je wat stappen verder, dan verval je in de juridische bijstandsservice en daarvoor moet een uurtarief worden betaald. Maar je hebt altijd mensen die teleurgesteld zijn als iets niet loopt zoals ze verwachten. Zo simpel is dat.”

‘Te vaak wordt een zaak op de spits gedreven’

Reageer op dit artikel