nieuws

Een verwijderbaar grondanker

bouwbreed

Na het dichtgooien van diepe bouwputten, blijven de grondankers doorgaans in de bodem achter. Dat kan lastig zijn bij eventuele toekomstige bouwactiviteiten. Ballast Nedam bedacht een grondanker met een opzettelijk aangebrachte verzwakking. Dat maakt het mogelijk het merendeel van het staal na afloop te verwijderen.

Octrooi

nummer: 1007078 uitvinders: Peter Waalwijk en Peter de Kort octrooihouder: Ballast Nedam Funderingstechnieken, Dordrecht

De vinding draait om het doorsnijden van de middelste draad. De grondankers die Ballast Nedam toepast bij de toeritten van de Botlekspoortunnel bestaan uit vijf strengen gevlochten van elk zeven staaldraden. De middelste draad van elke streng wordt bij de groutprop doorgesneden. Dat gebeurt overigens al in de fabriek, nog lang voordat er uberhaupt sprake is van een groutprop.

Op die kunstmatig aangebrachte verzwakking knapt de streng wanneer er na bewezen diensten nog eens flink met een vijzel aan het anker wordt getrokken. Niet aan de complete bundel, maar streng voor streng.

De octrooitekst die onlangs werd vrijgegeven door het bureau Industriele Eigendom in Rijswijk vermeldt Peter Waalwijk en Peter de Kort als uitvinder. Van deze medewerkers van Ballast Nedam Funderingstechnieken is het idee afkomstig om de draad van het grondanker expres te verzwakken. Terwijl het er bij grondankers natuurlijk juist om te doen is, een constructie te verzinnen die zoveel mogelijk trekkracht kan opnemen.

Waarom dan niet gewoon strengen met een draad minder genomen? Ad Vriend die het idee van zijn collega’s verder mee ontwikkelde, heeft het antwoord. “Omdat wanneer je er dan aan trekt je niet weet waar hij knapt. Dat kan in de buurt van de groutprop zijn, maar netzo goed direct onder de kop waar je hem beetpakt.”

Die middelste draad zit er volgens Vriend niet voor spek en bonen, maar draagt wel degelijk mee aan de krachtsoverdracht. De overige zes draden zitten immers om de kern gevlochten en proberen zich wanneer ze op trek worden belast te strekken. Daarbij knellen ze de kern af en nemen die mee, zodat die ook meewerkt in de krachtsafdracht. Ter hoogte van de verzwakking, op zo’n twintig meter diepte in de de grond komt alle kracht echter voor rekening van zes in plaats van zeven draden. Bij het geleidelijk opvoeren van de trekkracht knapt het anker dus inderdaad op die plek.

Ingevet

Omdat het zaak is dat de trekkracht daar daadwerkelijk aankomt, zijn de strengen ingevet en bevinden zich in een kunststof buis vol waterglas; een soort gel. Dat moet voorkomen dat de bundel strengen ergens weerstand ondervindt en op een ongewenste plek knapt. Grout dat onder hoge druk tussen de boorcasing en de kunststof buis wordt geperst, mag er in ieder geval niet bijkomen. Diep in de grond moet dat een prop vormen waar de strengenbundel op aangrijpt, maar de bundel zelf mag het in geen geval aan elkaar kitten.

Bij proeven genomen rondom de ingang van de Botlekspoortunnel in aanbouw, heeft Ballast Nedam goede resultaten geboekt met de noviteit. Ook de opdrachtgever is blijkbaar gecharmeerd, want na een eerste serie van zo’n honderd stuks mag de funderingsspecialist binnenkort nog eens honderd verwijderbare ankers plaatsen. Dat garandeert dat na voltooiing van het project de bijna veertig meter lange kabelbundels uit de grond zullen verdwijnen. De groutprop, de stalen buis in die prop en de duplex ankerkop, blijven helaas wel zitten. Je moet als bouwer ook niet alles willen…

Ad Tissink

Na bewezen diensten wordt het nieuwe grondanker nog eenmaal flink belast. Ditmaal streng voor streng in plaats van over de hele kabelbundel in een keer. De strengen breken bij de groutprop, waar de middelste draad van elke streng is doorgesneden. Het merendeel van het staal kan zo na afloop uit de grond worden getrokken. Illustratie: Bart van der Meiden

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels