nieuws

Vreugde en verdriet na weken bivakkeren

bouwbreed

assen – “Het wordt een huis in boerderijstijl. Daar hebben we onze zinnen op gezet.” Mevrouw Janssen kijkt naar haar man die om 9.25 uur als negentiende aan de beurt is om een optie te nemen op een van de 21 bouwkavels in het plan ‘Het Stoep 9’ in Assen. Sommigen hebben voor dit moment zelfs drie weken op de stoep van het stadhuis gebivakkeerd. Cobouw was er de laatste twee uur bij.

R. Wibbelink rekt zich uit en wrijft de slaap uit de ogen. “Ik heb maar een paar uurtjes gepakt.” Hij kijkt op zijn horloge. Nog even en dan kan hij naar huis. Ruim twee weken heeft Wibbelink dan voor het stadhuis gezeten met als doel een van de 21 bouwkavels te kopen die straks om negen uur in de verkoop gaan.

De prijzen van de kavels varieren van 128.641 gulden inclusief btw voor de kleinste kavel van 514 vierkante meter tot 200.470 gulden voor ruim 800 vierkante meter grond. “Een normale prijs voor deze streek”, weet Wibbelink. Straks een huis erop en hij gaat er nooit meer weg. Wat voor woning het precies gaat worden, weet de Assenaar nog niet. “Het is gek, maar mij staat nog niets helder voor ogen. Ik heb me steeds alleen gericht op het bemachtigen van de grond. En als we dat straks hebben, zien we wel verder.”

Broodjes

De aspirant-kopers klitten bijelkaar rond de manden met broodjes die net bezorgd zijn. De proviand is gekocht van de tweehonderd gulden die gisteren door een aannemer zijn geschonken. J. Smalen, met nummer zeventien op de lijst eveneens een ‘winnaar’: “We hadden hier op de stoep alles al kunnen regelen. Drie bouwbedrijven zijn er geweest, een makelaar en enkele hypotheekverstrekkers.” De geste van de laatste bouwer om geld voor het ontbijt te geven, heeft bij de groep wachtenden geen indruk gemaakt. Er is namelijk niemand die nog zijn naam weet.

Mevrouw D. Kijff slaat van een afstandje het tafereel gade. Ze kijkt bedrukt. Zij behoort dan ook niet tot de groep van 21. Als nummer 23 heeft zij zich dinsdag in de rij gevoegd. “We waren net even te laat. Maar ik ga er nog steeds voor. Misschien zijn er wel afvallers. We staan in elk geval hoog op de reservelijst”, spreekt ze zichzelf moed in.

En dat heeft ook z’n voordelen. Want, zo zal B. Klinkenberg van de afdeling grondzaken later op de ochtend toelichten, mensen op de reservelijst komen nu voor iedere kavel in aanmerking die vrij komt.

Verveling

De spanning stijgt. “Ik zou het nooit meer doen”, zegt Henk Santing. “Het vergt nogal wat van je gezinsleven. Ben dan ook blij dat het erop zit. Een week langer had ik misschien niet gered.”

In de ontvangstruimte van het stadhuis wordt het drukker. Er komen nu mensen binnen die zich ook op de lijst laten zetten. Die vermeldt dan al snel 35 namen. “Zij hebben er niks voor gedaan,” zegt Bultema met een knikje naar wat nieuwkomers. “Maar ze maken weinig kans.”

Bouwbedrijf

Iedereen kijkt op als G.H. Marsman van Bouwbedrijf Van Pijkeren uit Dalfsen met een stapel brochures het stadhuis binnenstapt. De stapel met prijslijst vindt gretig aftrek. Marsman: “Mijn baas las het in de krant en zei tegen mij: ‘rij effe langs’. We zitten als bedrijf niet zo veel in deze streek. En dit is dan toch een kans om ook hier een beetje aan de slag te kunnen.”

Veel tijd om de brochures door te nemen krijgt de groep niet, want ambtenaar Klinkenberg roept iedereen de raadzaal in. Daar staat de koffie met cake klaar en legt hij de procedure uit. Met veelal wit weggetrokken gezichten wachten de aanwezigen op de dingen die komen gaan.

Klinkenberg wil beginnen met het uitdelen van de volgnummertjes. “Ik neem aan”, en er klinkt lichte twijfel door in zijn stem, “dat iedereen zijn nummer weet.” Het wordt doodstil in de raadzaal wanneer nummer 1 wordt geroepen. Met een krachtig ‘ja’ is het Willems, de man die drie weken voor het stadhuis heeft gepost, die de rij opent.

Degenen die op spektakel en misschien zelfs ruzies hebben gehoopt, komen bedrogen uit. Het gaat er allemaal ordentelijk aan toe.

Meneer Telgerhof heeft nummer 21 en is dus als laatste verzekerd van een lapje grond. Hij staart naar zijn nummertje. “Blij? Nee niet echt. De kavels waar ik mijn zinnen op heb gezet, zijn al weg. Ik woon nu goed en wil wel een kwaliteitssprong maken, anders hoeft het niet.”

Uitgifte

Dan is het eindelijk zover: 9.00 uur. Met veel gevoel voor dramatiek zegt Klinkenberg met de uitgifte te beginnen. Willems mag, onder luidt applaus, als eerste zijn handtekening zetten. En zo wordt het rijtje afgewerkt.

Als zijn het de sportuitslagen houdt mevrouw Janssen exact bij wie op welke kavel een optie neemt. Zij zijn negentiende in de rij, maar haar man heeft gisteravond om vijf voor twaalf kavel 721 veilig weten te stellen. “Iedereen heeft z’n oog ergens op laten vallen. Nu gaat het erom dat iedereen doet wat hij gisteravond heeft gezegd.”

De spanning bij de Janssens neemt toe. Er wordt flink gespeculeerd. Maar als ook nummer achttien niet kavel 721 neemt vallen ze in elkaars armen.

Schok

Een schok gaat door de raadzaal. Telgerhof ziet toch af van zijn optie en laat zich op de reservelijst plaatsen. Kavel 725 is dus weer vrij. Hiemstra balt zijn vuist. “Yes.” Als nummer 22 op de lijst kan hij de kavel nu kopen. “Hier heb ik zo op gehoopt”, zegt hij na het inleveren van zijn aanvraagformulier.

“En hiermee zijn alle kavels uitgegeven”, klinkt het door de speakers van de raadzaal. Mevrouw Kijff kijkt naar haar man. De droom is nog steeds niet voorbij.

De heer Willems mag, onder luid applaus, als eerste zijn handtekening komen zetten voor de kavel van zijn keuze in de Asser wijk Marsdijk.

Foto: Noordoost

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels