nieuws

Politiek geruzie om locatie Franse Wereldtoren

bouwbreed

Een 200 meter hoge toren aan de Seine in Parijs. Daarmee zou de Franse hoofdstad het derde millennium vieren. De burgemeester kwam superlatieven tekort. Zonder dat iemand het merkte, veranderden de plannen en kwam er een nieuwe locatie voor de toren: Bobigny, een voorstad van Parijs. De oorzaak? Een politieke ruzie tussen de Parijse burgervader en de burgemeester van het dertiende arrondissement, ontdekte onze correspondente Angeline Arnken.

Om het derde millennium te vieren hebben de grote wereld steden spectaculaire projecten in gang gezet. Zo kondigde burgemeester Jean Tiberi van Parijs vorig jaar met veel tamtam de plannen aan voor de Franse hoofdstad.

Honderd jaar na het oeuvre van Gustave Eiffel zou Parijs een nieuwe toren krijgen. Maar nu een van 200 meter hoog, opgetrokken uit hout met een stalen bloem aan de top.

De ‘Wereldtoren’ (kosten ruim tachtig miljoen gulden) zou aan de Seine in het dertiende arrondissement verrijzen, naast de grote bibliotheek.

Tiberi stelde het bouwwerk voor als “een ode aan Moeder Aarde en het bedreigde milieu”. Architect Nicolas Normier verloor zich helemaal in superlatieven en zag zijn toren als “het nieuwe wereldwonder, waarvoor zelfs Unesco in de buidel tastte”.

Half 1998 kwam het bericht dat de financiering voor de toren niet rond was. Toch zou de bouw in augustus beginnen.

Totdat ik onlangs werd uitgenodigd om de maquette van dezelfde Wereldtoren te komen bekijken, in de nog te bouwen ‘Stad van de Aarde’ in Bobigny, een noordelijk voorstadje van Parijs, niet ver van het grote nieuwe stadion.

“Hoe was die toren daar terecht gekomen en wat was er met het Jaar 2000-project voor Parijs gebeurd?” was mijn vraag aan de aanwezige autoriteiten. Iedereen keek me glazig aan. “De wereldtoren komt in Bobigny, dat was altijd het plan geweest.”

“De bouwvergunning voor het dertiende arrondissement was vorig jaar toch afgegeven, in verband met de Jaar 2000-viering”, probeerde ik opnieuw.

“Parijs? Hoe komt u erbij, daar komt een grote luchtballon en een zonnewijzer.” Kortom, niemand scheen te begrijpen waar ik het over had. Men keek me meewarig aan.

Op het stadhuis van Parijs ontstond dezelfde spraakverwarring. Een Wereldtoren, nee daar had de ‘geroutineerde’ perschef van de burgemeester nog nooit van gehoord. “Wij steunen het project van de luchtballon en de zonnewijzer – .” Ja ja.

De architect was de enige die zich Parijs nog herinnerde. “Praat me niet van Tiberi en nog minder van Toubon (burgemeester van het dertiende arrondissement, red)”, tierde hij incoherent “Ze krijgen m’n toren niet, ik zet hem in Bobigny neer!”

Het valt te betwijfelen of een architect hier de capaciteiten voor heeft.

De waarheid is dat de Wereldtoren in Parijs sneuvelde door een politieke ruzie tussen Tiberi en gemeenteraadslid Jacques Toubon, tevens burgemeester van het dertiende arrondissement. Op het moment dat de toren moest worden gebouwd, begon Toubon een coup. Met een aantal collega’s eiste hij het aftreden van Tiberi. Omdat de twintig burgemeesters van Parijse arrondissementen onafhankelijk zijn, waren de bouwprojecten voor het dertiende arrondissement in een klap geblokkeerd. Normier en zijn toren stonden voor paal. Op het stadhuis begreep ook niemand meer waar hij het over had. Het ongeluk wil dat de organisator van de Jaar 2000-festiviteiten even later stierf. Zonder kruiwagen kom je in Frankrijk nergens.

Zo is de architect met z’n toren gaan leuren en kwam de Wereldtoren in een voorstad van Parijs terecht. Bobigny wilde de toren wel hebben, op voorwaarde dat deze in een speciale omgeving zou staan. Dus bedacht Normier er een ‘Cite de la Terre’ omheen met een ‘Maison de la Terre’ van hout. Papier is uiteraard geduldig. De kosten van het project zijn inmiddels 105 miljoen gulden en voor de oplevering praat men over het jaar 2001.

Blijft de vraag of de autoriteiten van het departement van de Hauts de Seine de noodzakelijke wijziging van de regionale aanbestedingsplannnen goedkeuren, de financiering van het project rond is en niet weer een politieke spraakverwarring ontstaat. Dit laatste weet je in Frankrijk nooit zeker.

Een impressie van de Wereldtoren.

Parijs? Hoe komt u erbij? Daar komt een grote luchtballon.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels