nieuws

Leidingen voor IJburg: ‘spaghetti-achtig spul dat alle kanten op wriemelt’

bouwbreed

amsterdam – “Leuk dit, joh! Spannend! Het is heel weerbarstig spul. Het wriemelt alle kanten op in het water.” “Net paling. Nogal spaghetti-achtig en met een absoluut eigen willetje.”

Het gesprek gaat over het slepen van leidingen voor IJburg. In trossen van zeven worden de 350 meter lange leidingen uit het meertje De Diemer gemanoeuvreerd en met een bocht over het Amsterdam-Rijnkanaal afgeleverd aan de Diemerzeedijk. Daar worden ze aan elkaar gelast tot lengtes van anderhalve kilometer, waarna ze met z’n zevenen in een stalen buis de ondergrondse doorvoer vormen voor de hoogspanningskabels naar Durgerdam en achterland.

Nu hangen die kabels nog in de lucht, maar met de komst van IJburg kan dat niet meer. “Dat willen ze natuurlijk niet, al die hoogspanningsmasten naast een chique wijk.”

Het slepen is een lastige klus. Want niet alleen hebben de leidingen een eigen wil, het is ook niet eenvoudig om het drukke Amsterdam-Rijnkanaal over te steken zonder te worden overvaren. Een boot van Rijkswaterstaat begeleidt dus het transport. “Ik kan wel over de marifoon roepen dat we eraan komen, maar dan gebeurt er dus niks”, kent kapitein Van Vliet zijn pappenheimers.

Als de mensen van Rijkswaterstaat vlak voor de laatste tros worden weggeroepen omdat verderop een jacht is gezonken, houdt Van Vliet het dan ook maar liever voor gezien. “Ik kom nog wel een keertje terug”, zegt hij droog en knoopt de leidingen weer vast aan de steiger.

Eerste keer

Van Vliet is gepokt en gemazeld in de sleepvaart, maar voor zijn maat Scherjon is het de eerste keer. “Hij vindt het zo leuk, het is net een jong hondje”, slaat Van Vliet zijn compagnon grinnikend gade. “Dat spuit maar heen en weer in die vlet… Maar hij communiceert goed en dat is belangrijk. Daar drijft alles op.”

Van Vliet trekt de sleep met zijn Kroonwijk, terwijl Scherjon de vlet aan het einde van de tros heeft vastgemaakt om tegengas te geven aan het ‘eigen willetje’.

Spannend werk, vindt hij. En niet ongevaarlijk, want als Van Vliet te veel gas zou geven, zou de vlet kunnen omslaan. “Een vlet is op de waterlijn bijna ei-vormig. Hij gaat dus heel makkelijk dwars liggen. En omdat de Kroonwijk zeker tien keer zoveel kracht heeft, krijg ik hem dan niet meer recht.”

Het mooist vindt Scherjon het gedrag van de leidingen in het water. “Het is mooi om te zien hoe die krachten verschuiven. Te merken wat het gevolg is van een actie. Volgens mij moet iemand die het even niet ziet zitten gewoon met bootjes gaan spelen. Dan trekt hij zo weer bij.”

‘Communicatie, daar drijft alles op’

“Net paling, die leidingen. Met een absoluut eigen willetje.” Foto: ANP

Van Vliet (links) en Scherjon aan boord van het schip waarmee ze de leidingen voor de hoogspanningskabels onder het IJ-meer versleepten. Foto: Dijkstra

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels