nieuws

Zussen chauffeurs op zandauto’s Jannie en Anja Poelman waren altijd al gek op trucks

bouwbreed

opende – Eigenlijk vinden Jannie (29) en Anja (27) Poelman uit het Groningse Opende het maar vreemd dat veel mensen raar opkijken wanneer ze vertellen dat ze vrachtwagenchauffeur zijn. Zelf vinden ze het heel gewoon.

Van kindsbeen kropen de zusjes Poelman al achter het stuur van de zandauto’s. Deze stonden op het erf van de zandhandel die opa Bouke Poelman vijftig jaar geleden begon. Ook dronken ze koffie met de chauffeurs in de keuken van de ouderlijke woning en luisterden ze naar de schuine moppen van het personeel. Het was dan ook niet meer dan logisch dat ze zelf ook chauffeur zouden worden. De vooroordelen nemen ze op de koop toe.

Poelman Zandhandel BV in Opende is een echt familiebedrijf. Het is gespecialiseerd in het transport van zand, grond, grind, asfalt en puin. Deze worden geleverd aan aannemers, bouwbedrijven en wegenbouwers maar ook aan particulieren in Friesland, Groningen en Drenthe.

De meeste personeelsleden zijn familie van elkaar, zo lijkt het wel. Directeur Eppie Poelman is de tweede in de Poelman-generatie die het bedrijf voortzet. Over de verdere voorzetting hoeft hij zich geen zorgen te maken. Poelman heeft vier dochters die allemaal in het bedrijf actief zijn. Twee werken zelfs als chauffeur op de zandwagens.

“Ik wilde altijd al vrachtwagenchauffeur worden”, vertelt Jannie Poelman. Zij is met haar bijna dertig lentes de oudste dochter. “Als kind was ik al gek van trucks. Vooral die mooie Amerikaanse auto’s met een grote snuit vond ik mooi. Zelf rijd ik nu ook in een MAN-truck met snuit. Die worden niet eens meer gemaakt. Zodra ik kon, verreed ik de auto’s bij ons op het erf. Dat deed ik als de chauffeurs op koffie waren. Ik was er gek op.”

Lacherig

Jongere zus Anja had precies hetzelfde. “Ik wilde overal op rijden. Op de vrachtwagens, op de shovel, op de tractor, noem maar op!”

Op school werd vaak lacherig gereageerd op het voornemen van beide zusjes om carriere op de zandwagen te maken. “Men zei dat het niet hoorde”, vertelt Anja Poelman. Toch zetten de zussen hun plannen door. Na de middelbare opleiding werd het groot rijbewijs gehaald. De eerste ritjes op de eigen vrachtwagens van Poelman volgden al snel.

Nu zijn beide zussen een begrip in Opende en omgeving. “Ik zie het ook als een stukje reclame voor het bedrijf”, vindt Jannie.

“Mensen kennen je nu en weten wat ze aan je hebben”, vervolgt ze. “In het begin was dat wel anders. Ik ben van nature wat verlegen, dus zei ik niet zo veel. Maar als je met die mannen mee wilt praten, moet je je mond wel opentrekken. Anders lopen ze over je heen.”

“Het zijn soms ook wel bangeriken. Sommige bedrijven hadden de kantine altijd vol hangen met posters van naakte vrouwen. Die hebben ze nu allemaal weggehaald op aandringen van de baas, omdat hij dacht dat het ons stoorde. Dat is niet zo. We tekenden vroeger al altijd bikini’s en snorren op de posters.”

Ook de klanten zijn nu aan de verschijning van de zussen gewend. Ook dat was in het begin wel anders. Jannie Poelman: “Ik ben eens bij een klant geweest die vond dat een vrouw niet achter het stuur van een vrachtwagen maar achter de koekenpan hoort. Ik heb toen tegen die man gezegd dat ik hem met alle plezier mijn koekenpan van dichtbij wilde laten zien. Goh, wat was ik toen kwaad! Het zijn vaak de wat oudere mannen die zulke opmerkingen maken.”

Ook nu nog lopen Jannie en Anja Poelman tegen de vooroordelen op. “Ik maak het mee dat mensen op een eenrichtingsweg niet voor me aan de kant gaan, terwijl ik voorrang heb. Maar dit zijn uitzonderingen. Over het algemeen reageren mensen heel positief.”

Ruig

Hoewel ze in een mannenwereld werken die ruig heet te zijn, zijn de zussen prima te spreken over hun collega’s. “Ik werk liever met mannen dan met vrouwen”, vindt Jannie Poelman. “Ik heb een tijdje op een pluimveehouderij gewerkt. Daar waren alleen maar vrouwen. Ze zaten de hele tijd te roddelen. Ik hou daar niet van. Mannen zijn veel sneller bereid je te helpen en ze willen je alles wel leren.”

“Het is natuurlijk wel zo dat wanneer je wat verkeerd doet, ze meteen zeggen dat dat komt doordat je een vrouw bent. Je moet dus extra je best doen”, weet Anja.

Beide zussen noemen de vrijheid die ze hebben op de zandauto, het mooie aan het beroep.

“Je krijgt ’s ochtends een briefje waarop staat bij welke klanten je langs moet”, legt de oudste zus uit. “Hoe je dat doet, moet je zelf weten. Dat vind ik heerlijk. Ook heb ik de radio altijd knalhard aan. Ze zeggen hier ook steevast dat ze mijn radio eerder horen aankomen dan de vrachtwagen. Bij een andere baas zou dat nooit kunnen.”

Thuisfront

Problemen met het thuisfront vanwege hun baan, hebben beide dames nooit gehad. “Mijn vriend werkt hier ook, dus dat is makkelijk”, lacht Anja Poelman. De man van Jannie Poelman is metselaar en ook hij kan zich wel vinden in de baan van zijn vrouw. “Ik ben nu eenmaal geen huisvrouwtype. Dat weet hij ook.”

De zusjes Poelman komen weinig vrouwelijke collega’s tegen op de vrachtwagen. Dat vinden ze niet erg. Veel belangrijker vinden ze dat er waardering is voor hun werk. Anja:”Ik hoor wel eens van andere chauffeurs dat die zandritjes niets voorstellen. Echt vrouwenwerk. Nou, ik zou ze wel eens willen zien rijden op een zandauto en dan ook nog van de weg af.”

De zusjes Jannie en Anja Poelman rijden op de vrachtwagen bij de zandhandel van vader Poelman in Opende. Ze zijn met hun kiepauto’s een bekende verschijning in het Noorden. Zelf vinden ze het heel gewoon dat ze als vrouw achter het stuur zitten. Toch lopen ze nog regelmatig tegen vooroordelen aan. Foto: Persbureau Noordoost/Peter Wouda

‘Als je wilt meepraten moet je wel je mond opentrekken’

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels