nieuws

Bouwbedrijf Dronkers: Water blijft een probleem

bouwbreed

Bouwbedrijf Dronkers is een klein familiebedrijf. Vader Piet en zoons Gert-Jan en Peter bouwen in een straal van 35 kilometer rondom Yerseke. Hun problemen zijn niet anders dan die van collega-bouwers. Gebrek aan bouwgrond, steeds kleinere contingenten op het platteland en grote projectontwikkelaars die de krenten uit de pap halen. Voor de Zeeuwen komt er echter een probleem bij. Willen ze verderop, dan lopen ze nog steeds aan tegen een oeroud probleem: het water.

Yerseke maakt deel uit van de gemeente Reimerswaal. Op een onlangs gehouden bijeenkomst in het gemeentehuis werd gedeputeerde Van Zwieten (ruimtelijke ordening) het vuur na aan de schenen gelegd. Inwoners noch bouwbedrijven zijn blij met het beleid dat de woningbouw geconcentreerd moet worden in de grote kernen. De wachtlijsten voor kopers worden steeds langer en de lokale bouwbedrijven krijgen het steeds moeilijker. Is er bouwgrond, zoals recent nog in Yerseke, dan zijn de veertig kavels in een mum van tijd verkocht en volgebouwd. Van Zwieten verweet de gemeente Reimerswaal alles tegelijk uitgegeven te hebben. Spreiding zou beter zijn voor de bedrijvigheid van een dorp als Yerseke.

“Onzin”, aldus Dronkers junior, die net als bijna alle Zeeuwen geen blad voor de mond neemt. “Je kunt mensen geen extra wachttijd opleggen, noch van de gemeente verwachten dat ze renteverlies op bouwrijpe grond lijdt om de levendigheid van Yerseke te bevorderen.”

Senior voegt eraan toe: “De situatie rondom het contingent leidt er toe dat de helft van de aannemers hier in Zuid-Beveland op den duur moet verdwijnen.”

Pa en zoons Dronkers zien ook met lede ogen toe hoe grote projectontwikkelaars, als dat in hun strategie van pas komt, grote werken onder de kostprijs aannemen. “Daarna kunnen ze bij de lokale bedrijven tegen dumpprijzen diensten inhuren. En zo worden velen tot leenmannen gemaakt. Als er geen werk is, moet je immers wel mee.” Ze prijzen zich gelukkig dat het hun eigen bedrijf tot nu bespaard gebleven is. Ze leggen zich ook niet zo maar bij de situatie neer. Maar verderop een boterham gaan verdienen is niet echt een antwoord in Zeeland. De oost-west-verbindingen zijn best. Maar noord-zuid is nog altijd een ramp. De bootverbindingen zijn slecht, omdat het weer nogal eens roet in het eten gooit. En ’s morgens is het veer overvol, zodat steeds vroeger gereisd moet worden. “Het gevolg zijn vele improductieve uren, die je nergens in rekening kunt brengen.” De aanleg van de Westerscheldetunnel zou enig soelaas kunnen bieden, ware het niet dat dan alsnog de brug bij Sluiskil voor het nodige oponthoud zorgt.

Extra service

De familie Dronkers zoekt de oplossing in een andere richting. Bijvoorbeeld in het bieden van extra service. Zo dragen ze in een kwart van alle werken zelf zorg voor ontwerp en ontwikkeling. Meer dan eens bieden ze het ontwerp zelfs gratis aan. Daarnaast zoeken ze het steeds vaker in de renovatie en de utiliteitsbouw om de kwijnende woningbouw te omzeilen. Waar nu nog veertig procent van de omzet uit de woningbouw komt en twintig procent uit de renovatie, verwachten ze dat die cijfers binnen een paar jaar omgedraaid zullen zijn.

Het is niet allemaal treurnis in Zeeland, benadrukken ze. Een afgesloten gebied heeft ook zijn voordelen. Zoals een hele actieve afdeling van de NVOB, maar ook de saamhorigheid op het eiland. “De bouwbedrijven gunnen elkaar absoluut het licht in de ogen. We zitten immers allemaal in hetzelfde schuitje. Komt iemand materialen te kort, dan is een ander altijd bereid die uit te lenen. Rekeningen worden nauwelijks verstuurd. “Want we zitten allemaal wel eens met de vingers tussen de deur. En dan springt een ander weer bij met mensen of materiaal.”

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels