nieuws

Spelenderwijs architectuur voor jongeren

bouwbreed

utrecht – Joep Kuys (13) houdt wel van modern. Zijn ontwerp voor een nieuw conservatoriumgebouw op de Mariaplaats contrasteert lekker met de historische bebouwing in de buurt: twee driehoekige, 55 meter hoge, felblauwe torens, verbonden door een glazen galerij. “Ik heb het al helemaal in mijn hoofd zitten”, meldt Joep, terwijl hij een stuk karton op maat knipt.

De gymnasiumleerling uit Utrecht is een van de zeventien jongeren tussen de 12 en 16 jaar die deelnemen aan de cursus ‘Geen plek te gek’ van de Utrechtse Hogeschool voor de Kunsten.

Ze maken van karton en piepschuim een maquette van een gebouw naar eigen ontwerp en hebben tijdens een excursie door Utrecht een plek uitgezocht waar ze hun gebouw graag zien verrijzen. De afsluiting van de cursus vormt een expositie van de ontwerpen voor familie en vrienden.

Snuffelen

“Deze cursus is geen vooropleiding tot architect”, benadrukt Marco Groenen. “We willen jongeren laten snuffelen aan het vak. Dat gebeurt spelenderwijs. Het leuke is dat je gedurende de cursus het bewustzijn ziet groeien over wat architectuur is.” Het niveau van de cursisten varieert sterk, aldus Groenen. “Er zijn kinderen bij die nog heel weinig van architectuur weten. Anderen zijn al lang met het vak bezig. Ze willen architect worden en zien deze cursus als een mogelijkheid om ervaring op te doen.”

De 14-jarige Christanie Zwijgers is zo’n type. Ze woont in Veghel, maar vindt de reistijd van een uur heen (“als er files staan anderhalf uur”) en een uur terug geen punt. Haar ouders evenmin. Terwijl Christanie knutselt aan haar maquette, wacht haar moeder geduldig beneden in de kantine. “Ik weet niet hoe lang ik al architect wil worden. Zo lang als ik me kan herinneren, kijk ik naar huizen en gebouwen”, zegt Christanie, die door een relatie van haar ouders bij een architectenbureau geattendeerd werd op de cursus. “Architect, dat lijkt me gewoon een leuk beroep. Je ziet het resultaat van je ideeen. En als je bijvoorbeeld een huis ontwerpt, dan staat dat er heel lang.” Christanie werkt aan een maquette van ‘een modern architectenbureau in Romeinse stijl’, dat een plaats moet krijgen tegenover een parkeergarage in de binnenstad. Op de tekening ziet het er prachtig uit, maar met de maquette wil het nog niet erg vlotten. “Als je gaat bouwen, merk je dat sommige dingen gewoon niet kloppen.”

Jongeren zijn in het algemeen vrij traditioneel als het om architectuur gaat, zegt Groenen, die de cursus al twee keer eerder heeft gegeven. “Meestal kiezen ze voor baksteen en een puntdak. Maar deze groep is heel erg creatief.”

Jasper van der Voorn (15) en Jorik Chen (14) hebben een revolutionair plan bedacht. Ze willen het historische kerkenkruis van de Domstad in oude glorie herstellen door de herbouw van de Paulusabdij. Het kruis moet zichtbaar zijn vanaf de begane grond bij de Domtoren. De gebouwen die de zichtlijnen in de weg staan, moeten daarvoor omhoog worden gebracht of verdwijnen.

Hun maquette ziet er fraai uit. Maar ze betwijfelen of het ooit echt uitgevoerd zal worden. “Voor ons plan moet veel gesloopt worden en we geloven niet dat de gemeente dat zo’n goed idee zou vinden”, zeggen ze realistisch.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels