nieuws

Fiscale kiloslager moet van dubo lekkere worst maken

bouwbreed

Politici en andere gelegenheidsoptimisten vergelijken tegenvallende resultaten graag met een ‘half vol glas’. Het glas is niet half leeg. Nee, wat er in zit, is meer dan niks. Dus mooi meegenomen. Op die manier kijkt het kabinet aan tegen de resultaten van vier jaar duurzaam bouwen. Tevreden, want er is inmiddels een groep die weet wat dubo is en zich er ook wat van aantrekt.

Doorgaan met het gevoerde beleid is de boodschap van het vrijdag vastgestelde beleidskader: de koplopers belonen en ondertussen proberen de achterblijvers mee te trekken.

Vast staat dat de huidige trekkracht tekortschiet. In de beleidsnota die vandaag bij de kamerleden in het postvakje ligt, staat letterlijk: “De belangstelling voor duurzaam bouwen onder architecten lijkt zich te stabiliseren.” Dat betekent dat een kwart van de architecten nog altijd geen enkel aspect van duurzaam bouwen kan noemen, zoals vorig jaar bleek uit de Dubo-enquete die NIPO vorig jaar in opdracht van Cobouw heeft uitgevoerd. Ook het aantal aannemers dat zegt ervaring op dit gebied te hebben, neemt volgens het kabinet niet toe.

Bouwen is een doorlopend onderhandelingsproces. De insteek van de aannemer ‘zo weinig mogelijk doen voor zo veel mogelijk geld’ staat haaks op die van de opdrachtgever. Het zal duidelijk zijn dat alle meerkosten die geen wettelijke basis hebben – waar de opdrachtgever niet om heeft gevraagd en waarvan het de vraag is ze ooit worden terugverdiend – waarschijnlijk eerder dan later worden geschrapt.

Niettemin houdt Remkes vast aan de vrijwillige basis van de dubomaatregelen. Hij kan weinig anders. VROM heeft de handen vol aan de conversie van het Bouwbesluit. Minder regels is de bedoeling. Even geen nieuwe regelgeving toevoegen dus.

Terwijl overheden met gebonden handen staan, de aannemers gewoontegetrouw wel zien uit welke hoek de wind waait, en de projectontwikkelaars erop vertrouwen dat wat vandaag gretig aftrek vindt, ook morgen verkocht zal worden, ligt de sleutel voor de doorbraak bij de woonconsument. In plaats van convenanten met intermediaire organisaties, zou de overheid erover na moeten denken hoe het voordeel van duurzaam bouwen direct bij de woonconsument terecht komt. Geen miezerig geneuzel met een procentje minder hypotheekrente tegenover een extra investering van 15.000 gulden. Groene hypotheken zetten geen zoden aan de dijk. Huizenkopers moeten er tijdens de housewarmingparty over op kunnen scheppen, hoeveel geld zij netto overhouden aan hun investering in duurzame maatregelen.

Ir. W.N.J. Rust, directeur van Fakton in Rotterdam, opperde in Cobouw van 5 november een even interessant als simpel idee: het introduceren van een bonusstelsel voor verlaging van de taxatiewaarde van woningen.

Worsten van de fiscale kiloslager gaan er bij de Nederlander altijd in.

Dolf Dukker,

Redacteur Cobouw

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels