nieuws

Korting op salaris houdt zieke bouwvakker aan het werk. Hoewel?

bouwbreed

Staatssecretaris Hoogervorst van Sociale Zaken en Werkgelegenheid heeft de knuppel in het hoenderhok gegooid. Wie zich ziek meldt, mag dit wel degelijk in zijn portemonnee voelen, luidt de opvatting van de bewindsman.

Nu nog worden zieke werknemers voor de volle honderd procent doorbetaald, wat wettelijk zo is geregeld.

Maar zodra een zieke bouwvakker onder de lakens zijn salarisstrookje bekijkt en tot zijn schrik constateert dat hij tien tot vijftien procent minder aan salaris heeft ontvangen, komt hij ogenblikkelijk weer overeind en meldt hij zich beter.

Dat althans staat de staatssecretaris voor ogen. “Het ziekteverzuim zal afnemen en veel minder personen dan tegenwoordig komen in de wao terecht”, verwacht Hoogervorst. Hij heeft zich voorgenomen hierover binnenkort met de sociale partners te gaan praten.

Volgens de werknemersverenigingen Hout- en Bouwbond CNV en Bouw- en Houtbond FNV kan de staatssecretaris zijn borst natmaken. Het antwoord is buitengewoon kort, maar laat aan duidelijkheid niets te wensen over. Nee dus.

“Hij bemoeit zich ten eerste met de cao, puur een overleg tussen werkgevers en werknemers. Ten tweede gaat Hoogervorst er van uit dat veel werknemers veinzen dat ze ziek zijn. Er zal er best een tussen zitten met een maandagochtend kater, maar dat blijven uitzonderingen waar je geen beleid op kunt maken.”

De FNV slijpt eveneens de messen. “We houden vast aan de belofte van dit kabinet de hoogte en duur van de uitkering niet aan te tasten.” De bond schaart zich achter voorzitter De Waal van de vakcentrale FNV die bij Nova verkondigde “te zullen gaan meppen” zodra Hoogervorst de korting aan de orde stelt. “We laten niet stelen van zieke mensen”.

Kerstmenu

In hetzelfde televisieprogramma beweerde De Boer van het Midden- en Kleinbedrijf “niet vies” te zijn van het voorstel van Hoogervorst. Maar hoe bespreek je dat met werknemersverenigingen? “Met een kalkoen is het moeilijk praten over het kerstmenu”.

Het AVBB meent dat een dergelijk gesprek ook helemaal geen zin heeft. Dat hebben eerdere ‘prikkels’ in de vorm van wachtdagen bewezen. “Bovendien horen maatregelen als een korting op het salaris op de cao-tafel thuis en dus niet in Den Haag.” verklaart C. Sleddering, hoofd communicatie van het AVBB.

Stukjes zeep

De stelling van Hoogervorst roept maar een vraag op. Waarom zoekt hij de oplossing bij de slachtoffers en niet bij de bron. Het antwoord lijkt simpel. Er is niet een bron, er zijn er meerdere. Ze hebben allemaal een ding gemeen: het zijn natte stukjes zeep die wegglibberen als je ze wilt pakken.

De eerste bron is de werkvloer. Te hoge werkdruk, arbeidsconflicten of slechte arbeidsomstandigheden.

De tweede bron is de werkgever die – even generaliserend – zijn werknemer aan zijn lot overlaat. “De telefoon pakken en zeggen “Beste kerel, hoe gaat het met je”, doet wonderen, veronderstelt Sleddering. Er is bovendien totaal geen begeleiding en voordat de werknemer er zelf erg in heeft, glijdt hij weg de wao in.

De derde bron zijn de keuringen. Volgens het laatste supplement van toezichthouder CTSV op de uitvoeringsinstellingen (uvi’s), worden de keuringsregels niet volgens de wet uitgevoerd en vloeien veel gedeeltelijk arbeidsongeschikten voor honderd procent de wao in.

De vierde bron is de bemiddeling. De uvi’s weten niet wie direct bemiddelbaar is voor werk en bellen evenmin de werkgevers op om te vragen of ze nog mensen kunnen gebruiken.

Kortom, de zieke in zijn salaris pakken lijkt de kortste weg met het snelste resultaat, maar het mag ten zeerste worden betwijfeld of het ook de zuiverste weg is. Hoogervorst bezweert ook de bronnen te willen aanpakken, maar op de een of andere manier klinken de oplossingssuggesties zo vaag, dat er zonder wollig taalgebruik niets van overblijft.

Elsemiek de Jong

Parlementair redacteur

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels